Οι επιπτώσεις της πρωινής έκστασης

Ξυπνώ με την αίσθηση ότι κάτι λείπει… κάτι που θα έπρεπε να βρίσκεται δίπλα μου

Ανοίγω τα μάτια μου… αργά

Τα χέρια μου διασχίζουν το στήθος μου

Ένα ρίγος χαϊδεύει τη σάρκα μου…

Κρυώνω…

Αυτό το κάτι που λείπει είναι η ζεστασιά του κορμιού του

Αυτό που θα έπρεπε να βρίσκεται δίπλα μου είναι το κορμί του…

Ανασηκώνομαι…

Το βλέμμα μου ψάχνει την παρουσία του στο δωμάτιο…

Τον βλέπω εκεί… Τον βλέπω να στέκεται στη μπαλκονόπορτα

… να παρατηρεί το πρώτο φως της ημέρας

… να φυσά τον καπνό του τσιγάρου έξω…

Σηκώνομαι…

Τον πλησιάζω με τη σιωπή που ένα αιλουροειδές πλησιάζει το θύμα του

Τα χείλη μου αγγίζουν απαλά το λαιμό του…

Το κεφάλι του κινείται και γέρνει στον ώμο μου…

Η γλώσσα μου, χωρίς να κάνει την πλήρη υπέρβαση, σαλιώνει την απαλή σάρκα του

Ένας απαλός αναστεναγμός βγαίνει από το στόμα του

… ενώ η γλώσσα μου στροβιλίζεται προσεκτικά γύρω από το μήλο του Αδάμ, στη βάση του λαιμού του

Καθώς το χέρι μου τυλίγεται γύρω από τη μέση του

το σώμα του καταλήγει στην αγκαλιά μου

Τα δάχτυλά μου προσφέρουν το πιο τρυφερό τους άγγιγμα

Μπορώ να αισθανθώ το σώμα του να αντιδρά σε κάθε κίνησή τους…

Αγγίζοντας τις ρόγες του στήθους του, οι κοιλιακοί του κυματίζουν

Πιέζω το κορμί του χρησιμοποιώντας το δικό μου κορμί

Ο λαιμός του έχει γεμίσει ήδη από τα σημάδια των φιλιών μου

Τη στιγμή που το χέρι μου χουφτώνει τον καβάλο του

το σώμα του εκρήγνυται…

Τη στιγμή που τα δάχτυλά μου σπρώχνονται για να μπουν μέσα στο μπόξερ του

… γκρινιάζει…

«Πάρε με», ψιθυρίζει στον αέρα…

Σχετικά με τις διαφημίσεις

Πειστήριο

Πρέπει να μάθεις. Πρέπει…

Πρέπει να μάθεις εδώ και τώρα, με λεπτομέρειες, πως σε ποθεί το σώμα μου, πόσο εξωφρενικά έντονη είναι η πείνα μου για σένα.

Ακούω τη φωνή σου. Το βλέμμα μου πέφτει αμέσως στο πρόσωπό σου και στη συνέχεια στο κορμί σου. Η στύση μου με προδίδει για μια ακόμη φορά, όπως κάθε φορά. Απελευθερώνω τα συναισθήματά μου με τον ήχο ενός αναστεναγμού. Ποθώ έστω και το παραμικρό άγγιγμά σου. Ζητώ το βαθύ, καταστροφικό φιλί σου.

Δεν με πιστεύεις;

Κατέβασε το φερμουάρ. Χώσε τα δάχτυλά σου μέσα.

Πες μου, μπορείς να αισθανθείς τη θερμότητά μου; Το τρέμουλο του ανδρισμού μου; Τα εμποτισμένο από τα ίδια μου τα υγρά εσώρουχό μου; Μπορείς να νιώσεις την ένταση της στύσης μου σέρνοντας το δάχτυλό σου κατά μήκος του πούτσου μου;

Μπορείς να νιώσεις το πάθος μου; Μπορείς να με νιώσεις; Μπορείς να μυρίσεις και να αισθανθείς την ανάγκη μου;

Φέρε τα δάχτυλά σου στη μύτη σου, στα χείλια σου. Γλείψε… Εισέπνευσε… Δοκίμασε…

Είναι εξίσου μεθυστικό το άρωμά μου με την προηγούμενη φορά;

Σε κάνει να αισθάνεσαι ένα πεινασμένο και ανελέητο θηρίο η γεύση μου;

Μπορείς να δοκιμάσεις λίγο ακόμα… δικαιωματικά ως εραστής…

Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να γλιστρήσεις πάνω μου, να με αρπάξεις…

Τώρα ξέρεις. Σίγουρα, ξέρεις…

Μπολερό του Ραβέλ

Πίσω από την παγωμένη ομίχλη που σκεπάζει τα παράθυρα του αυτοκινήτου μας

τα χέρια μας χαϊδεύονται

και οι γλώσσες μας μπερδεύονται

χορεύοντας αμοιβαία ένα παθιασμένο χορό.

Τα κάτω άκρα μας έχουν γίνει ένα κουβάρι

Με γνώμονα το ρυθμό των καρδιών μας

που ανταγωνίζονται στην αυξανόμενη ένταση των χτύπων τους

φιλιόμαστε υπό τους ήχους του Μπολερό του Ραβέλ

Η στενότητα των καθισμάτων του αυτοκινήτου

σταθμευμένου σε κάποια σκοτεινή γωνιά της πλατείας του Αγίου Μάρκου

δεν εμποδίζει σε τίποτα τις κινήσεις μας

ούτε καν στην ενορχήστρωση.

Από την τριβή των χεριών μου πάνω στα δικά σου γεννιούνται σπινθήρες.

Τα χείλη μας χαιρετίζοντας την περιδίνηση

των γλωσσών και το σάλιο ρέει άφθονο από τα μισάνοιχτα στόματά μας.

«Πιο γρήγορα, πιο γρήγορα…», λες και ο ρυθμός ανεβαίνει

Έχει έρθει η κατάλληλη στιγμή να απογυμνωθούμε από τα ρούχα…

Οι ρόγες του στήθους σου δεν αργούν να καλυφθούν γρήγορα από τα χείλη μου

Οι ψίθυροί σου εκδηλώνουν την έλξη σου για μένα

Σηκωνόμαστε ψηλά, με τη βοήθεια του ανελκυστήρα του πάθους μας

Τα πόδια σου αγκαλιάζουν το κορμί μου

και με τραβάνε όλο και πιο κοντά σου.

Τοποθετώ πλήθος καυτών φιλιών στο πρόσωπό σου, στον αυχένα σου… στο στήθος.

Οι αναστεναγμοί σου ακούγονται με την ίδια ένταση που ακούγονται και οι δικοί μου

Χαϊδεύοντας με απαλά στο κεφάλι

Προσκυνώ στο βωμό της λαγνείας του κορμιού σου

Ο χορός της μεγάλης αγάπης μας μπορεί να ξεκινήσει

με φιλιά

με χάδια στο πρόσωπο και το λαιμό,

με συγκίνηση

με αμήχανα, αλλά πρόθυμα αγγίγματα στα τυφλά

Τα υγρά του έρωτά μας εμφανίζονται σιγά – σιγά

ξεγλιστρούν από σένα,

ξεγλιστρούν από την άκρη του πέους μου,

και δεν είναι η πρώτη φορά

που θα ολοκληρώσουμε μέσα στο αυτοκίνητο.

Ξεκινώντας τη μέρα μ” ένα χαμόγελο

Συνειδητά ξυπνώ λίγο προτού ξημερώσει. Νυστάζω, αλλά τα μάτια μου παραμένουν ανοιχτά. Είναι ακόμα σκοτάδι. Κλείνω τα μάτια με τα χέρια μου και βυθίζω το κεφάλι μου στο μαξιλάρι, περιμένοντας να χτυπήσει το ξυπνητήρι… Και τότε… ένα χέρι, το χέρι του βγαίνει κάτω από τα σκεπάσματα, ζεστό και βαρύ. Ακουμπά απαλά πάνω στο στήθος μου και με χαϊδεύει… Αναρωτιέμαι αν ονειρεύεται, αλλά τα χάδια του συνεχίζονται με τέτοιο ρυθμό που δεν δικαιολογείται για κάποιον που κοιμάται. Αμέσως μετά, κατεβαίνει χαμηλά… αγγίζει τα πόδια μου, το σλιπ μου… προσπαθεί μάλιστα να το τραβήξει… προσεκτικά. Εξίσου προσεκτικά αγγίζω με την άκρη της γλώσσας μου τα ζεστά μου χείλη… και τα δροσίζω.

Παίρνω το χέρι του και το οδηγώ ανάμεσα στα πόδια μου…

«Πως γίνεται να έχεις καυλώσει;», ρωτάει με τη χαρακτηριστική βραχνή του φωνή…

Τα δάχτυλά του σκαρφαλώνουν στη γιγαντιαία στύση μου…

«Πως γίνεται να έχεις καυλώσει;», ρωτάει ξανά…

«Έτσι ξυπνάω κάθε πρωί…», απαντώ…

«Κι εγώ… το ίδιο», μου λέει χαμογελώντας…

«Ε, όχι το ίδιο… Λίγο πιο πολύ», του λέω…

«… πάρα πολύ», με διορθώνει…

Γλείφει το δάχτυλό του και τρίβει απαλά τη βάλανό του. Στη συνέχεια πιέζει το κορμί του ενάντια στο δικό μου. Το γλείψιμο δεν ήταν μια κίνηση εντελώς περιττή. Ο πούτσος του γλιστράει πάνω μου, προσφέροντάς μου ένα υπέροχο, απολαυστικό μασάζ, μ’ ένα τρόπο που μόνο αυτός μπορεί να το κάνει…

«Α! Ξέχασα να σου πω καλημέρα…», λέει χαμογελώντας

«Καλημέρα…», λέω κι εγώ…

Φιλιόμαστε αργά, μέχρι που το σκοτάδι αποχωρεί και η λάμψη του ήλιου κάνει την εμφάνισή της. Τραβάμε πάνω μας τα σκεπάσματα για να την αποκρούσουμε. Το ξυπνητήρι χτυπάει. Δεκαεννέα λεπτά έχουν περάσει, αν και αισθάνομαι ότι πέρασαν εννιά ώρες και εννέα δευτερόλεπτα… όλα με τη μια…

Σκάβω με τα δάχτυλά μου τους γυμνασμένους γλουτούς του και τον φέρνω ακόμα πιο κοντά μου. Μουγκρίζω στο αυτί του και αρχίζω να τον φιλώ… όπου βρω. Η θερμοκρασία του κορμιού μου ανεβαίνει… Είμαι τυχερός που εξαιτίας του ζεσταίνομαι τουλάχιστον δωρεάν. Έτσι όπως σπαρταρά με τα φιλιά μου, βρίσκω την ευκαιρία να γεμίσω τα ρουθούνια μου με το άρωμά του. Τα γένια μου γδέρνουν το λαιμό, τα μάγουλά του, το πρόσωπό του. Αρχίζει σιγά – σιγά να χάνει τη σεμνότητά του. Οι αναστεναγμοί του μεταμορφώνονται σε κραυγές. Σταγόνες ιδρώτα κάνουν την εμφάνισή τους στο λείο του κορμί.

Παραμένω προσκολλημένος πάνω του… σαν να μη μπορώ να σταματήσω να τον φιλώ… Δίνω μόνος μου συγχαρητήρια στον εαυτό μου…

«Είμαι ο καλύτερος εραστής που είχε ποτέ», λέω… «Ναι, είσαι», μου απαντά ο εαυτός μου.

Το ξυπνητήρι χτυπάει ξανά…

Σταματώ να τον φιλώ και τον κοιτώ απλά στα μάτια…

«Εκτός από τα φιλιά, προσφέρω και πρωινό… δωρεάν κι αυτό», του λέω…

Χαμογελάει…

… κι αυτό το χαμόγελο είναι ό,τι πρέπει για να ξεκινήσει όμορφα η μέρα…

Love is the air

Love is in the air
Everywhere I look around
Love is in the air
Every sight and every sound
And I don’t know if I’m being foolish
Don’t know if I’m being wise
But it’s something that I must believe in
And it’s there when I look in your eyes
Love is in the air
In the whisper of the trees
Love is in the air
In the thunder of the sea
And I don’t know if I’m just dreaming
Don’t know if I feel sane
But it’s something that I must believe in
And it’s there when you call out my name
Love is in the air
Love is in the air
Oh oh oh
Oh oh oh
Love is in the air
In the rising of the sun
Love is in the air
When the day is nearly done
And I don’t know if you’re an illusion
Don’t know if I see it true
But you’re something that I must believe in
And you’re there when I reach out for you
Love is in the air
Every sight and every sound
And I don’t know if I’m being foolish
Don’t know if I’m being wise
But it’s something that I must believe in
And it’s there when I look in your eyes

Love is the air – Finn.

Μέγγενη

Στριμώχνεται στην αγκαλιά μου.

Η κορυφή του πούτσου του ψάχνει εδώ και λίγα λεπτά την είσοδο του κορμιού μου

Του προσφέρω μια εναλλακτική λύση, ανοίγοντας το στόμα μου…

«Μήπως τα χείλια σου είναι σαν μια μέγγενη; Φοβάμαι μήπως τον στραγγαλίσεις», με ρωτάει…

Η ερώτηση του με καυλώνει, χωρίς αμφιβολία

Μου τον ακουμπάει… πότε στη μύτη, πότε στο στόμα, αποφεύγοντας όμως να τον χώσει μέσα…

Εννοείται πως τον θέλω μέσα μου, αλλά διασκεδάζω με τα πειράγματά του και κάνω υπομονή…

Δεν είμαι σίγουρος για πόση ώρα…

Θέλω να τον ρουφήξω, να τον τραβήξω βαθιά μέσα μου

Ξέρει πώς να με κάνει να ανυπομονώ, ξέρει πώς να με κρατήσει σε εγρήγορση, σωματικά και ψυχικά

Γλιστρά τον πούτσο του στα χείλια μου και τη στιγμή που αυτά γίνονται άπληστα έστω και με την επαφή μαζί του, τον τραβάει μακριά…

Βρίσκομαι σε άλλη διάσταση…

Ξαφνικά, τον φέρνει ξανά στα χείλια μου… για λίγο…

Τον ρίχνει στο στόμα μου…

Δεν μπορώ να τον δω…

Λαχανιάζω…

«Ρώτησες κάτι για τα χείλια μου, θυμάσαι;», τον ρωτάω… με φανερή δυσκολία άρθρωσης

Το μυαλό μου με χαρακτηρίζει ως παράφρονα.

«Αχ, τι θυμάσαι», μου λέει…

Βγάζει τον πούτσο του από το στόμα μου και τον ντύνει μ’ ένα διακριτικό προφυλακτικό

Ένα από τα δάχτυλά του χαϊδεύει την κωλοτρυπίδα μου…

«Πως αισθάνεσαι;», ρωτάει…

«Σαν να υπάρχει κάτι εκεί κάτω… εννοώ το δάχτυλο, όχι τον πούτσο σου», απαντώ…

Βογκάμε σχεδόν ταυτόχρονα

… μέχρι την ολοκλήρωση του οργασμού.

Μια ζεστή καλημέρα

Οι επιθυμίες μου με ξυπνούν το πρωί,

τη στιγμή που οι ακτίνες του ήλιου χαϊδεύουν το κορμί μου

και ξεσηκώνουν κύματα που με περιβάλλουν, με σκεπάζουν και κατά συνέπεια σκεπάζουν και σένα.

Τα χέρια μου ανιχνεύουν την πλάτη σου

Όταν φτάνουν στον κώλο σου, σου χαρίζουν ένα τρυφερό χαστουκάκι

κι αμέσως μετά σε τραβάνε κοντά μου

πιο κοντά

ολοένα και περισσότερο,

Μέσα από τις ανάσες σου ακούγεται ένας βραχνός ψίθυρος

Τα χείλια σου είναι απαλά, υγρά

και πεινασμένα

όπως ακριβώς και τα δικά μου.

«Καλημέρα»

Οι λέξεις επιπλέουν ανάμεσά μας.

Το κορμί μου πιέζει το δικό σου

Τα χέρια μου αναζητούν κάτι δυνατό, σκληρό…

Γλιστρούν ανάμεσα στα ζεστά σου μπούτια-

δοκιμάζοντας τις αντοχές σου

πειράζοντας σε,

χαϊδεύοντας σε με ένα αναστεναγμό.

Μπορείτε να βυθιστώ μέσα σου

και να κρατήσω τα κεφάλι μου έξω

δαγκώνοντας τον ώμο σου

Οι χτύποι της καρδιάς σου

με ξυπνούν

Ανατριχιάζοντας, παρά φωνάζοντας

παραδίδομαι στις ορέξεις της πρωινής επιθυμίας μου

χαιρετώντας τις κορυφώσεις του φωτός του ήλιου

που περνάει μέσα από τις περσίδες

χαϊδεύοντας μας, κυρίως όμως αυξάνοντας τη θερμοκρασία των κορμιών μας

καθώς γινόμαστε ένα…

Τώρα.

Σχετικά με τις διαφημίσεις

Ημερολόγιον καλούμενον ερωτικόν… του Αλέξανδρου Χαρούλη

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 6.452 other followers