Στο χείλος της αβύσσου της έκστασης

Τα βήματά του ακούγονται από μακριά…

Έρχεται…

Κάθομαι σε μια καρέκλα και περιμένω, πίνοντας κρασί από το ποτήρι, το οποίο ακουμπώ στο γόνατο μετά από κάθε γουλιά…

Πλησιάζει…

Τα μακριά του μαλλιά και οι μπούκλες που πέφτουν ως κύματα χαϊδεύουν στοργικά τους ώμους του…

Σκέφτομαι ότι τα δάχτυλά μου με ευκολία θα γινόντουσαν επαίτες με μοναδικό στόχο να τα χτενίσουν

Βγάζω τη γλώσσα μου και ξεσκονίζω από τη γεύση του κρασιού, τα ζεστά, υγρά χείλια μου

Αισθάνομαι ένα μούδιασμα στη μύτη…

Ένα ντροπαλό χαμόγελο κάνει την εμφάνισή του στο στόμα μου

Παίρνω μια βαθιά ανάσα

Τα μάγουλά μου βάφονται ενστικτωδώς ροζ

Σηκώνομαι…

Θέλω να βρεθώ στο πλευρό του

Τον αγκαλιάζω…

Ασκώ στη μέση του μια απαλή συμπίεση δένοντάς την με τα χέρια μου

Στα μάτια μου είναι φανερή η σφοδρή επιθυμία…

Στα μάτια του δεν μπορεί να κρυφτεί το πάθος..

Αγκαλιάζω με τις παλάμες μου τους γοφούς του…

Τα δάχτυλά μου ξεκινούν να βαδίζουν στο ατελείωτο μήκος των ποδιών του…

Χαμογελάει και οι μπούκλες του λικνίζονται…

Σηκώνω τα χέρια μου και οδηγώ τα δάχτυλά μου μέσα στα μαλλιά του

Παίρνω μια πρώτη γεύση από την πυκνότητά τους

Σκύβω και τα βουρτσίζω απαλά με τα χείλια μου

Αισθάνομαι ένα ρίγος…

Είμαι βέβαιος πως και αυτός ριγεί…

Τα δάχτυλά μου καψαλίζονται στην επαφή τους με τη σάρκα του

Φιλιόμαστε ξανά, και ξανά, και ξανά…

Σπάμε το μακρόσυρτο φιλί μόνο όταν αισθανθούμε ότι τα πνευμόνια μας ζητούν απεγνωσμένα να γεμίσουν με οξυγόνο…

Ένας βρυχηθμός βγαίνει από το στόμα μου

Η επικοινωνία μεταξύ μας επιτρέπει να μη μιλάμε εμείς αλλά μονάχα τα κορμιά μας

Εκστασιασμένοι και οι δυο, γλιστράμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου

Οι ανάσες μας είναι ικανές να ζεστάνουν όλο το δωμάτιο

Οι καρδιές μας χτυπούν τώρα μ’ ένα ταχύτερο ρυθμό

Γκρινιάζουμε, αναστενάζουμε, λαχανιάζουμε… ευχαριστημένοι

κρατώντας ο ένας τον άλλο… σφιχτά…

Η θερμότητα του πάθους τυλίγει και τους δυο μας στις φλόγες

Οι χυμοί μας σμίγουν και ανακατεύονται

Χέρια και πόδια περιπλέκονται

Παρασυρόμαστε στο χείλος της αβύσσου της έκστασης

Πέφτουμε…

Όταν ο Παζολίνι συνάντησε το αγόρι που του πρόσφερε το θάνατο

IMG_4579

Τώρα που όλοι έχουν πεθάνει μπορώ να μιλήσω. Πέθαναν οι αδελφοί Μπορσελίνο, οι μαφιόζοι, από Aids στις φυλακές. Πέθαναν οι γονείς μου, που τους απειλούσαν, αν άνοιγα το στόμα μου. Πέθανε ο δικηγόρος μου, ο Ρόκκο Μάντζια, ένας τύπος που είχε σχέσεις με τους φασίστες και τις μυστικές υπηρεσίες. Δεν σκότωσα εγώ τον Παζολίνι. Τον εκτέλεσαν. Ήταν πέντε. Του φώναζαν “βρωμόπουστα, σκατοκουμούνι” και τον χτυπούσαν βίαια. Εμένα με είχαν ακινητοποιήσει. Δεν τον άγγιξα. Προσπάθησα να τον υπερασπιστώ. Δεν ήξερα ποιος είναι, αλλά εκείνη τη στιγμή τον αγάπησα και τον αγαπάω πάντα.

Όταν ο Παζολίνι συνάντησε το αγόρι που του πρόσφερε το θάνατο

STUDIO ΚΥΨΕΛΗΣ

Σκηνοθεσία – φωτισμοί: Γιώργος Λιβανός

Κείμενο – κινηματογράφηση: Γιάννης Σολδάτος

Σύμβουλος: Βασίλης Μπουζιώτης

Στίχοι: Μαριάννα Τόλη

Χορογραφία: Σίμωνας Πάτροκλος

Σκηνικό – κοστούμια: Γιοβάννα Πρασσίνου

Δραματουργική ανάλυση: Γιάννης Ζέρβας

Πρωταγωνιστούν: Γιώργος Λιβανός, Γιώτα Φωτοπούλου, Βερόνικα Ηλιοπούλου, Παναγιώτης Κατσίκης, Νίκος Χαλατζίδης, Έλενα Μιχαλάκη, Μάγδα Φράκου, Έρη Παπαγαλάνη, Γιάννος Τριανταφύλλου, Κέλλυ Καιμάκη, Λίλη Τέγου, Αγησίλαος Σιούνας

Στο πιάνο ζωντανά η Νίκη Γκουντούμη

Μαγική εικόνα

Κρατώ το κεφάλι σου και με τα δυο μου χέρια, τακτοποιώ τις μπούκλες σου κι εσύ μου ψιθυρίζεις:

«Σ’ αγαπώ… τι θα ήθελες να κάνουμε απόψε;»

Διασχίζουμε τη γέφυρα επιστρέφοντας σπίτι… η εικόνα της πόλης είναι μαγική… ειδικά τα βράδια του χειμώνα είναι συναρπαστικά όμορφη… Τι μπορούμε να προσφέρουμε εμείς, δυο ερωτευμένοι άνθρωποι, σ’ αυτή τη πόλη; Τίποτα…

«Θα ήθελα να σε πάρω από το χέρι και να περπατήσουμε στο χιόνι…», σου λέω

«Μα, αυτό κάνουμε…», με διακόπτεις…

«… να περπατήσουμε στην άκρη του πεζοδρομίου… έτσι ώστε ο αέρας να χαϊδεύει τα μαλλιά μας και οι νιφάδες να κάθονται στα βλέφαρά μας καθώς θα φιλιόμαστε… Θα ήθελα να περπατήσουμε για ώρες πολλές… ν’ ανακαλύψουμε την ιστορία της πόλης που ζούμε… τους ανθρώπους… Όταν θα κουραστούμε θα κάνουμε μια μικρή στάση σ’ ένα μικρό μπαρ όπου κανείς δεν θα ξέρει ποιοι είμαστε και θα πιούμε ένα ζεστό κονιάκ… Αμέσως θα κρύψω το πρόσωπό μου στο πουλόβερ σου και θα τρίψω την μουσούδα μου πάνω σου έως ότου νοιώσω το δέρμα μου να καίγεται… Θα ήθελα να αισθανθώ τα φιλιά σου στο λαιμό και στα μάγουλά μου καθώς θα ανακαλύπτεις ξανά τη γεύση της σάρκας μου… κι εγώ θα τρέμω… μιας και τα χέρια σου θα ταξιδεύουν χαμηλά, χαμηλότερα… φτάνοντας στο θερμό παλμό του πούτσου μου… Ο λαιμός μου θα συλλαμβάνει την ανάσα σου κι εγώ θα σου λέω «σ’ αγαπώ» γλείφοντάς μου με την γλώσσα μου… Θα ήθελα να συνεχίσουμε έτσι, ανενόχλητοι, αλλά δεν γίνεται… το ξέρεις… Θα αφήσω την αναπνοή μου να επιστρέψει στους κανονικούς της ρυθμούς και θα επιβραδύνω τους χτύπους της καρδιάς μου…

… μέχρι να φτάσουμε στο σπίτι… στο καταφύγιό μας…», σου λέω

Με φιλάς στη κορυφή του κεφαλιού σαλιώνοντας τα μαλλιά μου και για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας μου ψιθυρίζεις σαν να μη θέλεις να σ’ ακούσει κανείς:

«Σ’ αγαπώ…»

Θέλω να σκαρφαλώσω στα κιγκλιδώματα της γέφυρας και να βροντοφωνάξω πόσο κι εγώ σ’ αγαπώ, αλλά αρκούμαι σ’ ένα απλό, τρυφερό:

«Κι εγώ…»

Διακηρύσσοντας την αγάπη μας

Ο ήλιος έχει κρυφτεί πίσω από τον ορίζοντα.

Σε κοιτώ στα μάτια, και αυτό που μπορώ να δω είναι αγάπη, μόνο αγάπη…

Τα χέρια σου έχουν τυλίξει το λαιμό μου σαν να είναι κασκόλ

Το βλέμμα σου μου δείχνει το βαθμό της επιθυμίας σου για μένα…

Τα χείλη μου αγγίζουν τα δικά σου, στη συνέχεια η γλώσσα μου αναλαμβάνει να τα ανοίξει.

Τραβιέσαι κοντά μου καθώς φιλιόμαστε.

Τα δάχτυλά σου χαϊδεύουν απαλά το πίσω μέρος του κεφαλιού μου, χαμηλά, λίγο πιο πάνω από τον αυχένα

Η γλώσσα σου χαϊδεύει τη δική μου τόσο απαλά.

Με γδύνεις, σε γδύνω…

Με οδηγείς στο κρεβάτι με ένα χαμόγελο.

Σε φιλώ και πάλι. Τα χέρια μου δεν σταματούν να σε χαϊδεύουν.

Μουρμουρίζεις όλα όσα μπορείς να κάνεις για μένα.

Τα χείλη μου καλύπτουν ευτυχισμένα τις ρόγες σου.

Θηλάζοντας τις γεύομαι τον έρωτα, σαν να είναι το γάλα σου.

Εσύ φιλάς το κεφάλι μου, χαϊδεύεις τα μαλλιά μου και εκφράζεις την αγάπη σου τρυφερά.

Έτσι όπως κάνουμε έρωτα, το πάθος χτίζει μια φωλιά για τα κορμιά μας

κάτω από το χλωμό φως του φεγγαριού.

Σου ψιθυρίζω το πόσο σ’ αγαπώ… Σ’ αγαπώ πάρα πολύ.

Διακηρύσσουμε την αγάπη μας.

έως ότου ξημερώσει.

Ωδή για σένα και για μένα

Ο αέρας προσκολλάται στη λάμψη του ιδρώτα που κυλάει στα κορμιά μας

Τα δάχτυλά σου παιχνιδιάρικα καρφώνονται στη σάρκα μου.

Η διακριτική φωτεινότητα του φεγγαριού κάνει το όμορφο πρόσωπό σου να ακτινοβολεί

Χαμογελώ πονηρά… ξεσηκώνοντας το δικό σου χαμόγελο

Τυλίγεις τα χέρια σου γύρω από τη μέση μου και με τραβάς κοντά σου

Ακούω το γδούπο που κάνει η καρδιά σου

καθώς από τη θέση που βρίσκεσαι μπορείς να φιλήσεις την κορυφή του κεφαλιού μου

Σε κοιτώ, και πάλι γοητεύομαι από τα μάτια σου

Ακόμα κι αν κλείσω τα δικά μου μάτια, θαρρώ πως θα μπορώ να τα βλέπω

Τα χείλη σου απέχουν ένα ή δύο δευτερόλεπτα από τα δικά μου

Το φιλί σου είναι τρυφερό στην αρχή

Η γλώσσα σου χορεύει με τη δική μου

Αλλά μόλις τα δάχτυλά μου ξεκινούν την περιπλάνησή τους μέσα στα μαλλιά σου

και τα δικά σου δάχτυλα σκάβουν τη μέση μου

η λαγνεία εκρήγνυται…

και το φιλί γίνεται παθιασμένο.

Με φιλάς σαν να είσαι αρπακτικό

Τα πόδια μου λυγίζουν και πέφτω στο πάτωμα

Πέφτεις κι εσύ απαλά πάνω μου

Τα χείλη σου ακόμα πιέζουν τα δικά μου

Τα χέρια σου αγκαλιάζουν το πρόσωπό μου

Ένας αναστεναγμός δραπετεύει από τα χείλια μου

Έχω συνειδητοποιήσει τι πρόκειται να συμβεί…

Πάντα έτσι -σιγά, σιγά- ξεκινάς για να αποκτήσεις το αντικείμενο του πόθου σου

Εμένα…

Κοιτώντας με προκλητικά περιμένεις την έγκριση μου

Θαρρώ πως το σώμα μου ανταποκρίνεται χωρίς τη θέλησή μου

Και το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι δεν θέλω να σταματήσεις

Σπασμωδικά, με κάθε κίνησή σου, με αναστατώνεις…

Σε κάθε βλέμμα σου, μ’ ένα κλείσιμο του ματιού μου, ενδεικτικό, σε ενθαρρύνω

Σε ενθαρρύνω να μη διστάσεις.

Μια γρήγορη και ρηχή αναπνοή βγαίνει από το στόμα μου

Ευχαριστώ το Θεό που με προίκισε με καλά αντανακλαστικά

Τα κορμιά μας αλληλοεπικαλύπτονται…

Επιζητώ μια σχεδόν οδυνηρή παράταση της διείσδυσής σου για να πάρω μια ανάσα ακόμα

Τα χέρια μου πιάνουν τους ώμους σου για υποστήριξη

Οι κραυγές μας συγχρονίζονται

Σε κάθε ώθηση σου μπαίνεις ολοένα και πιο βαθιά μέσα μου

μέχρι να μπορώ να αισθανθώ την αγάπη σας

Κολυμπάς μέσα μου… με χάρη

Ακούγοντας την καρδιά σου καταλαβαίνω την αξία του ανθρώπου που έχω ερωτευτεί…

Εσένα…

Στο κατώφλι της αγάπης

Οι εραστές που θαυμάζουν την ομορφιά των αστεριών τις νύχτες

στέκονται στο κατώφλι της αγάπης άφοβα και γενναία.

Υπάρχει έντονη αγάπη, ανεξέλεγκτη αγάπη μεταξύ τους.

Δεν νοιάζονται για τον τελικό προορισμό, δεν γνωρίζουν τι πάει να πει η λέξη “τέλος”.

Αναζητούν καταφύγιο και προστασία σε μια μεγάλη αγκαλιά

στην απεριόριστη κατανάλωση φιλιών που θα τους στείλει στον παράδεισο

και θα γεμίσει με σημάδια τα χείλια τους.

Ψιθυρίζει ο ένας εραστής στον άλλο: “Είσαι φωτιά και είμαι ξύλο.

Το γλυκό φιλί σου με κάνει να σε θέλω και να σε χρειάζομαι.

Θα είμαι στα αλήθεια κοντά σου μέχρι να αποφασίσεις να με ελευθερώσεις”.

Η αγάπη μπορεί να είναι μια φυλακή ή ένα τολμηρό, ριψοκίνδυνο ταξίδι με προορισμό μια μοναδική ευκαιρία.

Η αγάπη μπορεί να είναι προσφιλής όπως ο ήλιος για τα λουλούδια

μπορεί να είναι ισχυρή όπως η παλίρροια.

Όπως και να ‘χει, η πραγματική αγάπη διαρκεί για πάντα.

Οι εραστές έχουν τη σχέση που έχει ένας ποιητής για τη μούσα του.

Εμπνέονται ο ένας από τον άλλο

Ψιθυρίζουν λόγια αγάπης

γελώντας και κλαίγοντας.

Στο τέλος, καταλαβαίνουν ότι δεν είναι εύκολο να αγαπήσεις.

κρατώντας σφικτά ο ένας τα χέρια του άλλου.

I wanna hold your hand

Oh yeah I’ll tell you something
I think you’ll understand
When I say that something
I wanna hold your hand

I wanna hold your hand
I wanna hold your hand

Oh please say to me
You’ll let me be your man
And please say to me
You’ll let me hold your hand

Now let me hold your hand
I wanna hold your hand

And when I touch you I feel happy inside
It’s such a feeling that my love
I can’t hide, I can’t hide, I can’t hide

Yeah, you got that something
I think you’ll understand
When I say that something
I wanna hold your hand

I wanna hold your hand
I wanna hold your hand

I Want To Hold Your Hand – Remington Super 60

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 8.562 other followers