Με κομμένη την ανάσα από τα φιλιά

Βαδίζοντας αργά, με πλησιάζει και γενναιόδωρα απλώνει το χέρι του.

Το βλέμμα του καρφώνεται βαθιά στα μάτια μου, ξεσηκώνοντας το μυαλό μου.

Τα ρούχα μου πέφτουν προσεκτικά στο πάτωμα καθώς το κορμί μου, το οποίο στέκεται όρθιο ακόμα, χορεύει στη δίνη του θερμού εναγκαλισμού του.

Το βλέμμα του παρακολουθεί τα χέρια μου να τον γδύνουν.

Τα κορμιά μας αγγίζονται, όπως ακριβώς και τα χείλια…

Μου κόβεται η ανάσα…

Τα χέρια περιφέρονται, πότε εδώ, πότε εκεί. Η γυμνή σάρκα ιδρώνει και τσούζει, πάλι…

Αισθάνομαι να αιωρούμαι στον αέρα…

Ούτε που καταλαβαίνω πότε και πως καταλήγω στο κρεβάτι…

Με κοιτάει όπως το λιοντάρι το θήραμά του. Η πείνα είναι έντονη στα μάτια του.

Μου κόβεται η ανάσα…

Τα απαλά φιλιά του ερεθίζουν τα χείλια μου. Η ζεστασιά της υγρής, ζεστής γλώσσας του απλώνεται στο στήθος μου. Η άκρη της υποκινεί τις ρόγες μου σε επανάσταση.

Η ανάσα του αγγίζει τον πούτσο μου. Η απαλότητα των χειλιών του τον καλύπτει κατά το ήμισυ…

Παραμένω με κομμένη την ανάσα…

Οι αναστεναγμοί εναλλάσσονται με τις διακριτικές κραυγές και όσο περνά η ώρα κορυφώνονται έως ότου τα ωστικά κύματα κυριεύσουν τα αυτιά μας.

Τα φιλιά είναι γλυκά, το μέλι τους συλλαμβάνεται από τα χείλια μου.

Τα κορμιά μας δονούνται… πάλλονται, αυξάνοντας τις επιθυμίες μας

Μου κόβεται, ξανά, η ανάσα…

Διεισδύει μέσα μου όπως η βροχή στο χώμα… Τόση φυσικότητα!

Οδηγεί τον πούτσο του μέσα μου σαν να είναι καπετάνιος σ’ ένα ιστιοφόρο που διασχίζει έναν ωκεανό.

Τα κορμιά μας ταλαντεύονται πότε από τη μια πλευρά, πότε από την άλλη. Αγκαλιασμένα, κινούνται πέρα – δώθε, βομβαρδίζοντας το μυαλό με άκρως σουρεαλιστικές αισθήσεις…

Περιμένω υπομονετικά την εκσπερμάτιση του…

… με κομμένη την ανάσα.

Φιλιά πάθους βροντούν στα χείλια μου.

Το σώμα μου τρέμει, όπως ακριβώς και το δικό του, προβλέποντας την κορύφωση

Αναπνοές, αναστεναγμοί, γεμίζουν το νυχτερινό αέρα…

Οι θόρυβοι της αγάπης μας συνεχίζονται όλη τη νύχτα…

Θα σωπάσουν την αυγή…

… τότε που θα επανέλθει η ανάσα μου…

About these ads

Love someone

Love is a funny thing
Whenever I give it, it comes back to me
And it’s wonderful to be
Giving with my whole heart
As my heart receives
Your love

Oh, ain’t it nice tonight we’ve got each other
And I am right beside you
More than just a partner or a lover
I’m your friend

When you love someone
Your heartbeat beats so loud
When you love someone
Your feet can’t feel the ground

Shining stars all seem
To congregate around your face
When you love someone
It comes back to you

And love is a funny thing
It’s making my blood flow with energy
And it’s like an awakened dream
As what I’ve been wishing for, is happening
And it’s right on time

Oh ain’t it nice this life, we’ve got each other
And I am right beside you
More than just a partner or a lover
I’m your friend

When you love someone
Your heartbeat beats so loud
When you love someone
Your feet can’t feel the ground

Shining stars all seem
To congregate around your face
When you love someone
When you love someone

We’re gonna give ourselves to love tonight
Lifting up to touch the starlight
And we will savor every second
We suspend together
You and I will
You and I will
You and I will

When you love someone
Your heartbeat beats so loud
When you love someone
Your feet can’t feel the ground

Shining stars all seem
To congregate around your face
When you love someone
It comes back to you

Love Someone – Jason Mraz 

Τυμπανοκρουσίες καρδιάς

«Σε θέλω», βρυχάσαι, με την χαρακτηριστική βραχνή φωνή σου

… λίγο πριν ξεκινήσεις να με φιλάς, ενώ προσπαθώ να γδυθώ όσο πιο αισθησιακά γίνεται.

Το πάθος ξεχειλίζει από το στόμα σου, δίνοντάς μου την ευκαιρία να ρουφήξω όσο πιο πολύ μπορώ…

Το ζεστό τρίψιμο του κορμιού μου και με τα δυο σου χέρια φανερώνει πόσο πολύ με χρειάζεσαι…

Το πεινασμένο σου στόμα σχεδόν καταβροχθίζει το δικό μου

Οπισθοχωρεί ς μόνο για να βγάλεις κι εσύ τα ρούχα και τα παπούτσια σου

Η αποκάλυψη της γύμνιας σου μου δίνει την αφορμή να αναλάβω δράση.

Πέφτω με τα μούτρα στις ρόγες του στήθους σου

Τις γλείφω έτσι όπως είναι… στητές και περήφανες, μεγάλες… καφετιές…

… ξεχωρίζουν όπως οι χτιστοί σταυροί στα αιγαιοπελαγίτικα παρεκκλήσια

Δεν μπορώ να στερηθώ τούτη την απόλαυση…

Το πρόθυμο στόμα μου με περίσσια επιπολαιότητα διασκεδάζει φυλακίζοντάς τις μέσα του

Καθώς πλησιάζει η στιγμή για το επόμενο φιλί σου, καίγομαι όπως ένα δάσος όταν το ορέγεται ο εμπρηστής…

Μπορώ να δοκιμάσω τη γεύση της μοσχοβολιστής σου ανάσας ενώ με φιλάς

Μπορώ να εισπνεύσω τη μυρωδιά σου σκαλίζοντας τη σάρκα σου με τη μύτη μου

Τα δάχτυλά σου κάνουν πατινάζ στην υγρή θερμότητα της επιδερμίδας μου

Το πάθος κυλάει πάνω στα κορμιά μας, καθώς πιπιλίζουμε ο ένας τον άλλο…

«Μπες μέσα μου… τώρα», απαιτώ…

… και σε καθοδηγώ μέχρι να εκτελεστεί η απαίτησή μου.

Ιδρύεις με τυμπανοκρουσίες καρδιάς τον απαραίτητο ρυθμό

… μπαινοβγαίνοντας στο κορμί μου από κάτω προς τα πάνω…

Τόσο η θερμοκρασία, όσο και ο ιδρώτας, απλά συνεχίζουν να αυξάνονται.

Τα κορμιά μας θα παραμείνουν για πολύ ώρα σκλαβωμένα, υπό την επήρεια αυτής της ανόητης συνήθειας, της λαγνείας του έρωτα…

Ο πυρήνας των ερωτικών σου ερεθισμάτων

 Κοιτάς γύρω – γύρω, ελέγχεις τον ορίζοντα, διασφαλίζοντας ότι είμαστε πραγματικά μόνοι στην παραλία, για να μπορέσουμε να εκθέσουμε τα γυμνά κορμιά μας στο δροσερό, θαλασσινό αέρα που μας περιβάλλει. Πρώτος, βγάζεις το μαγιό σου, απολαμβάνοντας -μπορώ να πω- τη γύμνια σου, αφού χαϊδεύεις το σώμα σου κι αγγίζεις με ιδιαίτερη προσοχή τον πυρήνα των ερωτικών σου ερεθισμάτων. Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ, μαζί σου, είμαι πραγματικά ευτυχισμένος που μπορούμε να μοιραστούμε αυτή τη στιγμή μονάχοι, οι δυο μας.

Νιώθω την απαλότητα του κορμιού σου καθώς σκαρφαλώνεις πάνω στο δικό μου κορμί. Χαζεύοντας τη γύμνια σου, μπορώ να διακρίνω ξεκάθαρα το βαθμό του ενθουσιασμού σου, μπορώ ακόμα και να τον αισθανθώ. Ένα ρίγος διαπερνά το κορμί μου. Μ’ αρέσει αυτό το συναίσθημα. Καθώς τα χέρια σου κινούνται επιδέξια πάνω μου, παρατηρώ, σιωπηλός πάντα, να σηκώνεται ο πούτσος σου. Αρχίζει να μεγαλώνει μέσα στη χούφτα σου και να αποκτά μια μορφή που αξίζει πολλά, πολλά φιλιά. Μου αρέσει να βλέπω το πρόσωπό σου ν’ ανάβει από την καύλα, να κοκκινίζει, τη στιγμή που τα δάχτυλά σου ταξιδεύουν κάθε δευτερόλεπτο και σε μια διαφορετική θέση κατά μήκος του πούτσου σου. 

Τα λεπτά κυλούν…

Σου προσφέρω ένα μέρος πιο ζεστό από την κάψα του καλοκαιριού. Την αγκαλιά μου. Αισθάνομαι την ερωτική σου ενέργεια, τον οργασμό να δυναμώνει στο σφρίγος του κορμιού σου και να σε καταναλώνει. Νιώθω ανίκανος να σου δώσω ένα χέρι βοήθειας. Απλά σε κοιτώ…

Μπορείς να γείρεις πάνω μου, όταν εξαφανιστεί η ενέργεια που έχεις δημιουργήσει. Προς το παρόν, το πάθος σου κυλά στο δικό μου κορμί. Ο οργασμός σου έχει γίνει δικός μου. Ακούω ένα θρόισμα, χωρίς να υπάρχει αέρας. Μάλλον, ακούω το χτύπο της καρδιάς μου, ο οποίος έτσι κι αλλιώς έχει αλλοιωθεί σε μια προσπάθεια να μιμηθεί αυτόν της δικής σου καρδιάς. Τις επόμενες στιγμές είμαστε υποχρεωμένοι να λειτουργήσουμε ως ένα, απόψε… που έχουμε μείνει μόνοι…

 

Οι αποχρώσεις του ρουμπινί

Γουλιά – γουλιά ρουφάει τους χυμούς μου κάνοντας βόλτες με τη γλώσσα του πάνω στο κορμί μου που σπαρταράει, έρμαιο στον αδιάκοπο, ασταμάτητο ρυθμό του.

Τα δάχτυλά του με χαϊδεύουν όσο τα δόντια του ροκανίζουν τη σάρκα μου χαρίζοντας την ένα υπέροχο, ρουμπινί χρώμα μ’ ένα πλούτο αποχρώσεων.

Γνωρίζοντας τι θα επακολουθήσει, προσπαθώ να πάρω τον έλεγχο του εαυτού μου. Δεν είναι εύκολο. Δεν είναι καθόλου εύκολο. 

Χώνει ένα από τα δάχτυλά του στην κωλοτρυπίδα μου. Γκρινιάζω ήρεμα. Ενεργοποιώ τον σφιγκτήρα μου. Σιγά – σιγά χαλαρώνω όμως επιτρέποντας το δάχτυλο του να εισβάλλει όλο και πιο βαθιά. 

Σκύβει και παράλληλα με το δάχτυλό του σπρώχνει μέσα μου και τη γλώσσα του μόνο και μόνο για να γλείψει σχολαστικά τα δαχτυλικά αποτυπώματα που άφησε μέσα μου.

Η μύτη του παίρνει την σκυτάλη αμέσως μετά.

Βράζω μέσα κι έξω…

Πνίγεται από τη σάρκα μου τόσο πολύ που σχεδόν δεν μπορεί να αναπνεύσει.

Τον ικετεύω να σταματήσει… μ’ ένα τρέμουλο φωνής…

Το αποτέλεσμα είναι πολύ διαφορετικό. Γλείφει ολοένα και πιο παθιασμένα, σχεδόν εκστασιασμένα…

Τα βογγητά μου ακούγονται πλέον δυνατά…

Τα σάλια του μην αντέχοντας να μείνουν άλλο στο στόμα του, κυλούν από τις άκρες των χειλιών του στο πηγούνι του…

Τον τραβάω πλέον από τα μαλλιά, ουρλιάζοντας να σταματήσει…

Συνεχίζει με περισσότερο ενθουσιασμό… τινάζοντας τη γλώσσα του σαν να είναι φίδι…

Καταπίνει και απολαμβάνει κάθε σταγόνα, μέχρι και την τελευταία…

Το κορμί μου τρέμει…

Με γλείφει με τόση τρυφερότητα που με συγκινεί…

Μάλιστα, κάθε τόσο χαμογελά…

Στο τέλος, με φιλά στο στόμα και επιτρέπει στη γλώσσα μου να φτερουγίσει στα χείλια του…

Γεύομαι κι εγώ τους χυμούς που έγλειφε τόση ώρα…

… τους δικούς μου χυμούς.

 

Η αφύπνιση των σκέψεων

 

Η μέρα φτάνει στο τέλος της…

Τι καλύτερο από ένα ντους με χλιαρό νερό, 

και μετά, άραγμα στον καναπέ, μ’ ένα καλό βιβλίο για συντροφιά, μέχρι το μυαλό να πέσει σε λήθαργο; σκέφτομαι…

Λογαριάζω, όπως πάντα, χωρίς τον ξενοδόχο!

Με το που μπαίνω στο σπίτι, η δυνατή μουσική με ξυπνάει θέλοντας και μη…

Ο ρυθμός αφυπνίζει τις σκέψεις μου και τις αλλάζει στη στιγμή

Το χαρούμενο τραγούδι του, ενώ βρίσκεται στο μπάνιο, αποσπά πλήρως την προσοχή μου…

“Ήρθες;”, με ρωτάει…

“Ήρθα…”, του απαντώ…

“Φέρε μου τη πυτζάμα μου”, μου ζητά…

“Έλα να την πάρεις”, του λέω…

Η σιλουέτα του λαξευμένου κορμιού του αλλάζει την ισορροπία στο, μέχρι πριν λίγα δευτερόλεπτα, σκοτεινό περιβάλλον. Στέκομαι σε μια γωνία και τον κοιτώ, κρυμμένος στη σκιά. Ανοιγοκλείνει τα συρτάρια αναζητώντας τη πυτζάμα του.

Η γύμνια του κορμιού του, έστω κι αυτή η ελάχιστη που μπορώ να διακρίνω στο σκοτάδι, με δελεάζει για μια ακόμη φορά. Το επίπεδο στομάχι του, οι κοιλιακοί του, αυτά τα μικρά κύματα της σάρκας, προσελκύουν το ενδιαφέρον μου. Το βλέμμα μου κυλά ακόμη πιο χαμηλά, στην καμπύλη του κώλου του, στα γυμνασμένα μπούτια, στα μυώδη, ισχυρά πόδια. Η καρδιά μου χτυπάει δυνατά. Το βλέμμα μου καθηλώνεται στο πάντα πρόθυμο να αναδειχτεί μέγεθος του πούτσου του…

“Με τόση ζέστη δεν νομίζω ότι χρειάζεσαι πυτζάμα…”, του λέω… ψιθυριστά… 

Το βλέμμα του κατευθύνεται προς το μέρος μου. Χαμογελά. Με πλησιάζει…

Τα κορμιά, όταν βρίσκονται κοντά, ανταποκρίνονται έτσι όπως όταν συναντιούνται τα σκυλιά που μυρίζονται μεταξύ τους και κάνουν χαρές. Το χέρι του τυλίγεται γύρω από την μέση μου. Τα πεινασμένα στόματα μας ανταλλάσσουν φιλιά. Βραχνοί αναστεναγμοί ξεπηδούν από τα πνευμόνια μας, ενώ οι χτύποι των καρδιών μας δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να χαρακτηριστούν καθησυχαστικές. Αισθάνομαι έναν απότομο πόνο ανάμεσα στα πόδια. 

Ανάμεσα στα φιλιά, βρίσκω την ευκαιρία και τον τροφοδοτώ μ’ ένα σημαντικό μερίδιο από τη σφοδρή επιθυμία μας. Ξαφνικά, η δύναμη των χεριών του γίνεται κάτι περισσότερο από αισθητή. Κρατάει το κορμί μου σφιχτά και το ρίχνει ανάσκελα στο κρεβάτι. Προτού προλάβω να αντιδράσω, με σκεπάζει με το κορμί του.

Τα χείλια του θηλάζουν με πάθος τη σάρκα του λαιμού μου. Τα μακριά, λεπτά του δάχτυλα γλιστρούν στο ιδρωμένο μου κορμί, ενώ ο σκληρός, παχύς και απόλυτα μακρύς πούτσος του είναι έτοιμος να γειωθεί βαθιά μέσα μου. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω αν οι αναστεναγμοί που ακούγονται είναι δικοί του ή δικοί μου…

“Περίμενα να τελειώσει κάπως πιο ήρεμα αυτή η μέρα…”, του λέω…

“Ευτυχώς, δεν έβαλες στοίχημα…”, μου λέει…

 

Η συνεδρία των κορμιών

Καθώς μπαίνω στο δωμάτιο με αρπάζει από το χέρι χωρίς να προλάβω να αντιδράσω. Με δύναμη με πετάει στο κρεβάτι και μου κατεβάζει το σλιπ. Σηκώνει τα πόδια μου ψηλά, γέρνει πάνω από το κορμί μου και εισβάλλει δίχως δεύτερη σκέψη μέσα μου…

“Θα πρέπει να το κάνουμε πιο συχνά”, μου λέει…

“Καλή ιδέα…”, του λέω…

Η συνεδρία των κορμιών μας ξεκινά, αφού βέβαια έχει προηγηθεί η απαραίτητη προσαρμογή. Οι κινήσεις του είναι αρμονικές με τις δικές μου. Τα χέρια μου χαϊδεύουν το στομάχι του, την πλάτη και το στήθος. Τα νύχια μου καρφώνονται βαθιά μέσα στη σάρκα του, σε θέσεις ιδιαίτερες, προκαλώντας μίνι εκρήξεις.

Οι αναστεναγμοί γίνονται πιο έντονοι. Επεκτείνεται το άκουσμά τους πέρα από τα στενά όρια του δωματίου.  Καρφώνω ξανά τα νύχια μου στην πλάτη του. Τα πόδια μου σταθεροποιούνται πάνω στους ώμους του. Σπρώχνει τον πούτσο του βαθιά, ακόμη πιο βαθιά μέσα μου. Οι μπούκλες του κινούνται στο δυναμισμό του ρυθμού του. Η διαδικασία της αναπνοής μου δυσχεραίνει… τουλάχιστον μέχρι το επιθυμητό αποκορύφωμα… μέχρι τον τελευταίο γύρο.

Μ’ ένα πρόχειρο μασάζ διαπιστώνω το βαθμό της υγρασίας του δέρματος του. Οι αναστεναγμοί τροχίζουν τους λαιμούς μας, ερεθίζουν τους οισοφάγους μας. Τα μάτια μας κλείνουν. Τα στόματα ανοίγουν και παραμένουν ανοιχτά. Πέφτουμε ο ένας πάνω στον άλλο σαν χάρτινοι πύργοι που έχουν εμποτιστεί από υγρά… μπόλικα υγρά… και καταρρέουν… 

Φιλάμε ο ένας το στήθος του άλλου… τα μάγουλα… τα στόματα…

Πέφτουμε ανάσκελα στο κρεβάτι λαχανιασμένοι… 

… κυρίως όμως ικανοποιημένοι

 

Ημερολόγιον καλούμενον ερωτικόν… του Αλέξανδρου Χαρούλη

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 6,449 other followers