LastNightIDreamtThatSomebodyLovedMe

Μπαίνεις στο μπάνιο μ’ αυτό το «Εύχομαι να μη φοράς τίποτα» βλέμμα στα μάτια σου…

Απαντώ με όλη την αγάπη που χρειάζεται για να σε φιλήσω…

… για να σου δώσω ένα φιλί που θα ξετυλίξει το κουβάρι…

που θα πάει ένα βήμα πιο πέρα την απλή συμμετοχή των χειλιών, του σάλιου και της γλώσσας…

Ξέρεις… Είναι το είδος του φιλιού που βοηθά, που παροτρύνει, που οδηγεί

… το ξύπνημα των αισθήσεων

… το μυρμήγκιασμα των άκρων…

… τη βουβή έκκληση για περισσότερα…

Φιλιόμαστε σταθερά… έτσι ώστε ν’ ανακατεύονται όχι μόνο οι αναπνοές μας αλλά και οι γλυκές εκκρίσεις των στομάτων μας…

Και στη συνέχεια…

… Τα χέρια μου ως πιστοί υπηρέτες του διερευνητικού μυαλού μου αναζητούν το πρόσωπό σου, το κεφάλι σου…

… το λαιμό σου

Καταγράφουν τη κίνηση του αίματος στον αυτοκινητόδρομο των φλεβών σου

Θαυμάζουν τη σωματική διάπλασή σου

… ενώ εγώ θηλάζω και γλείφω ό, τι βρω μπροστά μου

Μέχρι και το σφυγμό σου

Βάζοντας το λοβό του αυτιού σου ανάμεσα στα δόντια μου

Δίνω έμφαση στις ακουστικές ευαισθησίες σου με τις ασυναρτησίες της γλώσσας μου

Τυλίγομαι σαν την αύρα

Γίνομαι ένα ψυχεδελικό ρούχο που κρέμεται από τους ώμους σου διατηρώντας ζεστό το κορμί σου

Αισθάνομαι την πίεσή σου

Αντλώ τους αναστεναγμούς σου, παίζω μαζί τους

Χτυπώ τα δάχτυλά μου στη πλάτη σου και στέλνω μηνύματα Μορς, μηνύματα λαγνείας και επιθυμίας μέσω του νωτιαίου μυελού σου

Κάνω τατουάζ τις σκέψεις, τα όνειρα και τις φαντασιώσεις μου πάνω σου

Και μετά…

Τυλίγω τα πόδια μου γύρω σου

Γίνομαι αυτοκόλλητο

Χάνω κάθε αίσθηση της πραγματικότητας, του χρόνου, του ορθολογισμού, της λογικής

Γίνομαι σταγόνα που σχηματίζεται όταν σπάνε τα κύματα

Κινούμαι πάνω κάτω στο κορμί σου

Ξεκινώ τα σκαμπανεβάσματα συγχωνεύοντας τα κορμιά μας σ’ ένα

Αφήνοντάς τα να κυλιούνται στην έκσταση και την ευδαιμονία

Παρέα με τα απόνερα στο πάτωμα του μπάνιου

When all waters still

and flowers cover the earth

when no tree’s shivering

and the dust settles in the desert

When I can take your hand

on any crowded street

and hold you close to me

with no hesitating

All waters – Perfume Genius 

«Ποια είναι η ομάδα αίματός σου;»

«Α’ Θετικό… Η δική σου;»

«Δεν ξέρω. Απλά, ήθελα να μάθω τη δική σου…»

Μια από τις παράξενες ιδιορρυθμίες του που τον κάνει περισσότερο ελκυστικό είναι οι απρόβλεπτες απορίες του… Του κάνω νεύμα να καθίσει στα γόνατά μου. Τα ρούχα του είναι σκοτεινά, στο ίδιο χρώμα με τα μαλλιά του, ασορτί με το σκοτάδι… Μόνο στα μάτια του εμφανίζεται ένα ανοιχτό, καστανό χρώμα…

«Θέλεις καφέ;»

Στη κούπα μου έχει περισσεύσει μια γουλιά… ακριβώς μια γουλιά…

«Ναι»

«Ζεστό; Κρύο;»

«Αφού μόνο ζεστό έχουμε…»

«Μ’ ένα παγάκι μπορεί να γίνει κρύος»

Τον λατρεύω!

Κάθεται στα γόνατά μου, προσφέροντάς μου πρώτα μια κούπα καφέ… Ρουφάω το παγάκι που επιπλέει, το αλέθω με τα δόντια μου και το κρατώ ανάμεσα στα χείλια μου έως ότου λιώσει… έως ότου κυλήσει σαν συνεχόμενο δάκρυ από τις άκρες των χειλιών μου… Παίρνει μια πετσέτα και σκουπίζει την υγρασία γύρω από τα χείλη μου… Του χαμογελώ…

«Ώστε Α’ θετικό, ε;»

«Χμ… ναι»

«Και γιατί λέγεται θετικό;»

«Δεν ξέρω. Μάλλον λόγω γεύσης…»

«Α!»

Χαμογελάει…

«Μπορώ να δοκιμάσω;»

«Τι;»

«Τη γεύση… Είναι έντονη; Είναι πικάντικη και πλούσια;»

«Δεν ξέρω…»

«… και θα μ’ αφήσεις να ζήσω το υπόλοιπο της ζωής μου με τη περιέργεια;»

«Ε, τότε δοκίμασε…»

«… για να δούμε… Τι γεύση έχει αυτή η ομάδα Α’ θετικό»

Ισορροπεί στα γόνατά μου σαν μικρό παιδί… Διστακτικά ακουμπά πάνω μου τη παλάμη μου. Προσπαθώ να μη πω τίποτα. Είναι ο ελεγκτής κι εγώ το δείγμα…

«Ώστε Α’ θετικό; Ε;»

Εξακολουθώ να παραμένω στη σιωπή… Σιωπή!… Παράξενο για μένα…

«Ας δοκιμάσω από το αυτί»

Ένα μικρό, ύπουλο χαμόγελο εμφανίζεται στο πρόσωπό του…

Δαγκώνει…

«Μμμ… Είναι πράγματι θετικό. Αλήθεια μου είπες…»

«Ελπίζω να μην άφησα άσχημη γεύση στο στόμα σου»

«Τσου…»

… κι όλα αρχίζουν με μια ματιά… Ως γνήσιο αρπακτικό, με καρφώνεις από μακριά… Διασχίζεις όλη την αίθουσα… Πλησιάζεις… Με γρήγορες κινήσεις οι ίριδες πηγαίνουν αριστερά, δεξιά, πάνω και κάτω… Η όρασή σου χορεύει προτού μου ζητήσεις να χορέψουμε… Ένα χαμόγελο εκρήγνυται στα χείλια σου χωρίζοντάς τα στα δυο… Τα μάγουλα καίνε από την υπερβολική θερμότητα… Τα δάχτυλα ψαχουλεύουν αμήχανα τα μαλλιά… Θα τολμήσεις;

«Χορεύουμε;»

Μια λάμψη εμφανίζεται στα μάτια, σαν αστραπή… Τα δάχτυλα βαδίζουν στη σάρκα… Τα χείλη αγγίζουν τα κοντοκουρεμένα μαλλιά, χλευάζοντας και πειράζοντας τα αυτιά με λεκτικές υποσχέσεις και πλατωνικές απολαύσεις… Γέλια, χαμόγελα… γέλια ξανά… ευφημισμοί σκορπιούνται στον αέρα… ανέξοδα… Ο χορός μετατρέπεται σε φλερτ… Τα χείλη συναντιούνται, για λίγο όμως… Τα χέρια αγγίζουν τα κορμιά… τραβώντας και σπρώχνοντας τα ρούχα… Οι κινήσεις είναι σταθερές… μηχανικές… ένα ασταμάτητο, ρυθμικό πέρα – δώθε… Οι αναπνοές αυξάνονται ραγδαία… Αναγκάζονται να βγουν μέσα από τα ρουθούνια μιας και τα στόματα συγκρούονται και οι γλώσσες αρχίζουν να χορεύουν κι αυτές…

Περιτριγυρισμένη από λινά υφάσματα, η σάρκα σιγά – σιγά εκτίθεται… Τα δάχτυλα, στο τρελό χορό τους, ανακαλύπτουν του δέρματος το πόθο… χαϊδεύουν, εξερευνούν… κάθε σημείο, κάθε πλευρά… εδώ… εκεί… (Α! Μια γωνία αριστερά έμεινε ανεξερεύνητη)… Περπατούν με στρατιωτικό, αυστηρό βήμα προσφέροντας ευχαρίστηση και αντιστέκονται στον πειρασμό να βρεθούν κάτω από τα ρούχα…

Οι γλώσσες πιέζονται μέσα στο ρεύμα των σάλιων… καταπίνονται ενωμένες, πότε από το ένα στόμα και πότε από το άλλο… Ο πόνος αναλαμβάνει αξίωμα στη διέγερση… Τα φουσκωμένα παντελόνια αποκαλύπτουν την ένταση της επιθυμίας. Το ένα σώμα πάνω στο άλλο, αναζητά την κυριαρχία… με μια σπρωξιά, με μια προώθηση… Οι γοφοί λικνίζονται σε μια συναλλαγή ώθησης και έλξης… ώθησης και έλξης… Τα βλέμματα συναντιούνται σε κάθε κατεύθυνση…

Το τραγούδι αλλάζει και μαζί του και οι κινήσεις… γίνονται έξαλλες… Τα μάγουλα συγκρούονται με τα μάγουλα, τα χείλη με τα αυτιά… Τα δάχτυλα περιπλέκονται σαν κορδέλες από γαϊτανάκι… Ένας ανεμοστρόβιλος γεννιέται που ξεσηκώνει τα πάντα γύρω του μέχρι τη τελική κίνηση… Ο ιδρώτας ξεπλένει τα κορμιά… Τα ρούχα στάζουν… Μόνο τα χείλη μένουν στεγνά… Το λαχάνιασμα προδίδει το μέγεθος της απόλυτης ευχαρίστησης… Ο χορός τελειώνει όπως ακριβώς άρχισε… με μια ματιά… με μια συνάντηση των βλεμμάτων… επιβεβαιώνοντας ότι κάτι που συνέβη, θα συμβεί ξανά…

Θυμάσαι εκείνο το βράδυ, όταν οι καστανές, πυκνές μπούκλες σου γκρεμίστηκαν στους ώμους σου με το που χίμησα πάνω σου σαν αίλουρος φιλώντας νηφάλια τα χείλη σου και εντοπίζοντας το περίγραμμα του κορμιού σου σπιθαμή προς σπιθαμή με τα δάχτυλά μου;

Λαχάνιαζες και μαζί σου λαχάνιαζα κι εγώ, όπως όταν ανεβαίνουμε τα σκαλιά μέχρι τον τρίτο όροφο όταν είναι χαλασμένο το ασανσέρ…

Από το ανοιχτό παράθυρο εισέβαλε ο καπνός από το μπάρμπεκιου του γείτονα κι εσύ γελούσες επειδή σου έλεγα ότι το κορμί σου καίει σαν να ψήνεται στα κάρβουνα… Το γέλιο σου ακούγονταν πιο δυνατά από τη βιασύνη του πολυάσχολου κόσμου και τα δόντια σου άστραφταν σαν τ’ αστέρια…

Ήταν ζεστά στην αγκαλιά σου, ενώ έξω ο αέρας λυσσομανούσε παρατείνοντας το κρύο και αυξάνοντας την κατανάλωση του ρεύματος στα κλιματιζόμενα κτίρια…

Σου έδωσα φιλιά… άξια να γίνουν πρωτοσέλιδα του αύριο σ’ ολόκληρη τη διαδρομή των χειλιών μου πάνω στο κορμί σου… Τα πόδια σου ταλαντεύονταν κάτω από το βάρος μου και τα μάγουλά σου είχαν κοκκινίσει σαν φρέσκα, ανθισμένα τριαντάφυλλα…

«Έχεις την ομορφιά των Ιταλικών αγαλμάτων…», σου είπα…

«Γιατί όχι των Ελληνικών;», με ρώτησες…

Σκέπασα το στόμα σου με το δικό μου κλέβοντας την ανάσα σου… Η καρδιά σου χτυπούσε δυνατά, όπως όταν ανεβαίνουμε τρέχοντας δεκατέσσερα συνεχόμενα σκαλοπάτια…

Ο πούτσος σου, άσεμνα σηκωμένος, είχε φτάσει πλέον στο επιθυμητό για μένα ύψος… Ατενίζοντάς τον, το γέλιο σου αποσπούσε τη προσοχή μου… Έσκυψα και τον φίλησα… στην άκρη… επειδή η μοίρα το είχε παραγγείλει…

H Aretha Franklin τραγουδούσε μια προσευχή για σένα στο ραδιόφωνο… Άπλωσα τα δάχτυλα μου στο στήθος σου, στη στασιμότητα του μήλου του Αδάμ στο λαιμό σου… Έπρεπε εγώ… ο ίδιος… να ξεκουμπώσω το πουκάμισό σου… ασχέτως αν τα υπόλοιπα ρούχα τα έβγαλες μόνος σου αφήνοντάς με να αποκρυπτογραφώ, να ανατρέπω, να πιέζω με τη γλώσσα, τα χείλια και τα δάχτυλά μου κάθε εκατοστό του μήκους του πούτσου σου…

Λοιπόν, θυμάσαι εκείνο το βράδυ;

Ήταν ένα βράδυ όπως το αποψινό… μια κρύα νύχτα του χειμώνα…

Εσύ κι εγώ ξαπλωμένοι σ’ ένα ζεστό στρώμα με το βόμβο του κλιματιστικού πάνω από τα κεφάλια μας… με τις ασύντακτες από το πάθος προτάσεις μου να αιωρούνται προτού αποτυπωθούν…

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν όλα όσα έχουμε ζήσει ήταν πραγματικά… ακόμα κι αυτό… τώρα… είναι πραγματικό…

Ρηχές ανάσες μετακινούν αργά το στήθος του… πάνω – κάτω… καθώς ο ύπνος ο βαθύς τον έχει αιχμαλωτίζει για τα καλά … Το βλέμμα μου βαδίζει στο κορμί του και το μυαλό μου υπενθυμίζει την απαλότητα της καυτής σάρκας του μόλις λίγες στιγμές πριν και το πώς τα παθιασμένα φιλιά του με παρέσυραν στο δρόμο της αμαρτίας…

Θέλω να αισθανθώ ξανά την επιδερμίδα του κάτω από τα δάχτυλά μου

Θέλω να αισθανθώ ξανά τις ρόγες του να σκληραίνουν μετά το κολύμπι τους στη ζεστασιά του στόματός μου

Θέλω να αισθανθώ ξανά τη ζεστή ανάσα του στο λαιμό μου και το υγρό μονοπάτι των σάλιων του να διασχίζει το στήθος μου…

Δαγκώνω την άκρη της γλώσσας μου τονίζοντας με ευκολία την υγρή ερυθρότητά της…

Η γλυκόξινη γεύση του σπέρματός του καθυστερεί ακόμα στο στόμα μου και οι σκέψεις μου προδίδουν το λήθαργο του πούτσου μου ξεσηκώνοντάς τον βιαίως… Ένα χαμόγελο εμφανίζεται στα χείλη μου, καθώς το μυαλό μου υπενθυμίζει τα τεντωμένα πόδια του να μου σφίγγουν το κεφάλι σ’ ένα δύσκολο στην εκτέλεσή του κεφαλοκλείδωμα, τη στιγμή που η γλώσσα μου κινούνταν πέρα – δώθε προετοιμάζοντας πυρετωδώς τον πούτσο του, ακινητοποιώντας τον στο σκοτάδι του στόματός μου…

Οι χυμοί του έρεαν ασταμάτητα από τη σχισμή της ουρήθρας του, πλημμυρίζοντας το στόμα μου…

Από τους πνεύμονες του έβγαινε ένας περίεργος, υπόκωφος θόρυβος… κάτι μεταξύ αναστεναγμού και βογγητού, καθώς ο ίδιος έσπρωχνε με δύναμη τον πούτσο του βαθιά μέσα στο στόμα μου… Η γεύση του σπέρματός του έρεε σταθερά λερώνοντας ακόμα και τα χείλια μου, ενώ το άρωμά του γέμιζε τις διόδους των ρουθουνιών μου…

Μια καταραμένη γκρίνια δονούσε το λαιμό του κάνοντας το κορμί του να κουνιέται σαν από σεισμό και τον πούτσο του να συσπάται, ανταμείβοντας τη γλώσσα μου με το πιο νόστιμο σπέρμα…

Είμαι σίγουρος πως η θερμότητα που ορμούσε από το στόμα μου στον πούτσο του θα του έχει μείνει αξέχαστη… Είχα σφίξει με τα χείλια μου την τεράστια, σαν μανιτάρι, βάλανό του, και στη συνέχεια τον κατάπια μ’ έναν αναστεναγμό δίνοντας έναν επείγοντα χαρακτήρα στο έργο μου…

Εξασφαλίζοντας του μια καλή θέση μέσα στο στόμα μου, κύλησα τα δάχτυλά μου γύρω από τη περίμετρο του πούτσου του και τον κράτησα τόσο δυνατά όσο ένας καουμπόι το χαλινάρι του αλόγου του…

Γνωρίζοντας πολύ καλά τι θα πει δεξιοτεχνία, εξανάγκασα ένα βρυχηθμό ν’ ακουστεί από το στόμα του σαν βροντερός σεισμός που συγκλονίζει τα πάντα…

Το ζεστό, πηχτό σπέρμα του εκτινασσόταν ανεξέλεγκτα καλύπτοντας εντελώς ένα μεγάλο μέρος του προσώπου μου χρωματίζοντάς, μάλιστα, λευκό…

Τώρα, στέκομαι εδώ και παρακολουθώ τον ύπνο του… Ανάβω ένα τσιγάρο με το μυαλό μου ν’ αναπολεί τη ζωώδη πράξη μου, τη γυροσκοπική κίνηση της γλώσσας μου και τους ήχους που έβγαζα σαν ατμομηχανή παλιού τρένου… Δεν θέλει και πολύ να αναζωπυρωθεί η επιθυμία μου… Ένα τσακ… είναι αρκετό!

Φιλιόμαστε με πάθος στην άκρη του τραπεζιού…

Ήθελα να το παίξω τζέντλεμαν, αλλά το στενό τζιν του έχει ξεσηκώσει το ζώο μέσα μου… Τα εύπλαστα, σαρκώδη χείλια του και η παιχνιδιάρικη γλώσσα του δεν καταφέρνουν να με εξημερώσουν όπως τις άλλες φορές… Τα μασώ απαλά όπως το μωρό την αλεσμένη φρουτόκρεμα, αισθάνομαι τους παλμούς του και γεμίζω το στόμα του με φιλιά και σάλια… πολλά…

Ακουμπάει το ένα χέρι του στον ώμο μου και το άλλο στον κώλο μου, μη γνωρίζοντας αν πρέπει ή όχι να σταματήσει τις ορέξεις μου ή να γίνει το δέλεαρ που θα με παρασύρει στο γλέντι…

Ανεβαίνω στην αγκαλιά του…

Με κοιτάει σαν να αγνοεί τι επρόκειτο να συμβεί στη συνέχεια…

Τον αρπάζω και πέφτω πάνω του σαν λεοπάρδαλη Αφρικανικής στέπας που επιτίθεται στη θήραμά της… Είμαι πολύ προσεκτικός όμως στον τρόπο που τον γδύνω… Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα είναι ήδη ημίγυμνος… Το θέαμα του γραμμωμένου στήθους του ξυπνάει πρωτόγονα πάθη μέσα μου… Σπρώχνει με τη παλάμη του στο πρόσωπό μου, θέλοντας να με ηρεμήσει… Αρπάζω και με τα δυο μου χέρια το παντελόνι του και το κατεβάζω… Τον γεμίζω δαγκωματιές… αφήνω υγρά μονοπάτια σάλιου στο κορμί του… στις ερεθισμένες ρόγες του… κι ένα μοναδικό φιλί στη κορυφή του σλιπ του λίγο προτού με πιάσει φρενίτιδα… Μασάω τον πούτσο του μαζί με το ύφασμα… Σκορπίζω πιπιλίσματα και ζωώδη ροκανίσματα…

Μετά, τραβάω κάτω το σλιπ του… Είναι μάταιο να προσπαθήσω να κρατηθώ… Στη θέα του πούτσου του, όπως ήταν αναμενόμενο, η καύλα μου όχι μόνο δεν υποχωρεί, αντιθέτως ενισχύεται… Σκύβω και παίρνω την πρώτη, γλυκιά μυρωδιά του στα ρουθούνια μου… Δεν ξέρω πώς να εκφράσω καλύτερα την έξαλλη συμπεριφορά μου…

Πιέζω το πλήρες μήκος του πούτσου του μέσα στο στόμα μου…

Λαχανιασμένος ρουφάω και καταπίνω… αφήνοντάς τον έκπληκτο με την προθυμία μου… Από το στόμα του βγαίνει ένα φωνητικό μείγμα σφυριγμάτων, βρυχηθμών, αναστεναγμών και ψιθύρων…

Μέσα σε λίγα μόνο λεπτά φτάνω τον πούτσο σου σε κατάσταση απελευθέρωσης… Τον αρπάζω και με τα δυο μου χέρια και τον αφήνω να μου σφραγίσει το στόμα με το σπέρμα του που αναβλύζει σαν αφρόκρεμα…

Ψιθύρισες μια σου ιδέα, είπα κι εγώ τη δική μου… και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα…

Σ’ αυτή τη φαινομενικά βαρετή, κρύα βραδιά, είχαμε μόνο ο ένας τον άλλο για να κρατήσουμε ζεστά τα κορμιά μας… Με λίγη ενθάρρυνση από το ποτό και τη μουσική, αποφασίσαμε να καλύψουμε τις ανάγκες μας ξαπλώνοντας πρόχειρα στον καναπέ…

Ήσουν ήδη ενθουσιασμένος, όταν τα χείλη μας συναντήθηκαν… όταν ρούφηξες την αναπνοή μέσα από το στόμα μου… Δεν μπορούσα να καταλάβω αν η γλώσσα σου ήταν αυτή που εντόπιζε νάρκες ή η δική μου… αλλά και οι δυο απολαμβάναμε τη δροσιά του σάλιου που συνοδεύει τα φιλιά… Κρέμασες τα χέρια σου γύρω από το λαιμό μου κι εγώ σε αγκάλιασα θέλοντας να σε κατακτήσω…

Περιπλανήθηκα στο κορμί σου, χαϊδεύοντας τα χέρια σου, στη συνέχεια τη πλάτη σου και, τέλος, τους μηρούς και τους γοφούς σου… Πρώτος έσπασα το φιλί μας κι άρχισα να φιλώ το πρόσωπό σου… τα μάγουλα σου, τους λοβούς των αυτιών σου… και μετά, έθαψα το πρόσωπό μου στο λαιμό σου… Η μυρωδιά των μαλλιών σου και το άρωμα πίσω από τα αυτιά σου, μαζί με τη βαριά ανάσα σου, ξυπνούσαν μια τέλεια καταιγίδα στο κεφάλι και το παντελόνι μου…

Καθώς ξεκούμπωνα το πουκάμισό σου, πρόσεξα ένα υγρό ίχνος… μια σταγόνα ιδρώτα… να κυλάει από τον κρόταφο στο μάγουλό σου…

Κοιταχτήκαμε στα μάτια με μια έντονη επιθυμία… Αμέσως μετά σηκώθηκες, επιτρέποντας το παντελόνι σου να γλιστρήσει χαμηλά, ενώ το φως του φεγγαριού χάζευε το κορμί σου, παρέα μ’ εμένα φυσικά…

Σε πήρα από το χέρι και σε οδήγησα ξανά στον καναπέ… Πρέπει να είχα βγάλει χωρίς να καταλάβω το παντελόνι και τη μπλούζα μου στη πορεία, γιατί όταν ξάπλωσα πάνω σου φορούσε μόνο το μπόξερ μου…

Η σεξουαλική ένταση είχε ανάψει για τα καλά… και υπήρχαν σαφή, αποδεικτικά στοιχεία γι’ αυτό…

Φιληθήκαμε ξανά… Αυτή τη φορά… πεινασμένα!

Σου έβγαλα το σλιπ και το πέταξα μακριά, φωνάζοντας όπως ένα μικρό παιδί όταν ξετυλίγει το πρώτο δώρο του τα Χριστούγεννα… Έπεσα στο στήθος σου και το λέρωσα με τη γλώσσα μου. Τύλιξα στη συνέχεια τις ρόγες σου με τη γλώσσα μου και τις ρούφηξα περισσότερο από ποτέ…

Λαχάνιαζες δυνατά… Γκρίνιαζα δειλά…

Τη στιγμή που μου κατέβασες το μπόξερ ο πούτσος μου ξεπετάχτηκε σαν περιστασιακός κεραυνός… Τον έπιασες.

«Είναι σαν καυτό σίδερο…», ψιθύρισες…

Μπήκα ανάμεσα στα πόδια σου και επιδόθηκα στον αγαπημένο μου ρόλο… Κολύμπησα μέσα κι έξω από την κωλοτρυπίδα σου με ρυθμό κι ένταση, προσπαθώντας να εξαγάγω όσο το δυνατόν περισσότερο νέκταρ μπορούσα… Παραμέλησα το ρόλο μου για μερικά δευτερόλεπτα, μόνο για να σε φιλήσω…

Γκρίνιαζες δυνατά… χαμογελώντας….

Οι μπούκλες σου κάλυπταν το μισό πρόσωπό σου…

Επέστρεψα στα φιλιά, φιλώντας πότε το στήθος σου, πότε το λαιμό σου… μέχρι που τα μάτια μας συναντήθηκαν ξανά και ο πούτσος μου βυθίστηκε ξανά μέσα σου… Μια κραυγή χαράς δραπέτευσε από το στόμα σου απολαμβάνοντας την κάθε διείσδυσή μου προς κάθε κατεύθυνση… Δοκίμασα για λίγο να ελέγξω τον ρυθμό μου και την ταχύτητά μου, αλλά το πάθος μ’ έκανε απρόβλεπτο, χωρίς τη θέλησή μου…

Τα κορμιά μας συγκρούστηκαν τόσο δυνατά που η ευχαρίστηση σάρωσε τα πάντα πλημμυρίζοντας ακόμα και τα μυαλά μας…

Μετά το ξέσπασμα, έμεινα να κλαψουρίζω … ανεβοκατεβαίνοντας στο στομάχι σου σαν βάρκα στο κύμα…

Βουλιάζει στον καναπέ κάτω από το βάρος μου

Ξαπλώνει…

Απλώνει τα χέρια του… τέλεια… συμμετρικά

Δεν πρέπει να… αλλά θέλω

Δεν μπορώ να περιορίσω τον εαυτό μου

Το τατουάζ στο χέρι του με γοητεύει

Με προκαλεί

Με καλεί

Δεν μπορώ…

Παρακαλώ τις επιθυμίες μου να σταματήσουν να με βασανίζουν

Δελεάζομαι…

Θέλω τόσο πολύ να τοποθετήσω μικροσκοπικά φιλιά πάνω του

Να αισθανθώ την απαλότητα της σάρκας του

Να αισθανθώ τις τρίχες του να γαργαλούν τα χείλια μου

Κι εγώ να του επιστρέφω το γαργαλητό με τους θύλακες της γλώσσας μου

Θέλω πολλά

Χρειάζομαι περισσότερα…

Όμως δεν μπορώ…

Τον έχω κουράσει απόψε

Τον έχω ξεζουμίσει… κυριολεκτικά…

Δαγκώνω το κάτω χείλος μου

Ελπίζοντας…

Αυτοπεριορίζομαι…

… προσωρινά!

Στέκεται απέναντί μου, φορώντας μόνο τα εσώρουχά του και τίποτα άλλο… Εγώ, ο ίδιος, με τα χέρια μου, τον έγδυσα πριν από λίγα λεπτά… Κάνω ένα βήμα πίσω και τον θαυμάζω… Το φως από το πορτατίφ παρουσιάζει την αμαρτωλή λάμψη του… Τον πλησιάζω και με χαμηλή και μεθοδική φωνή, ψιθυρίζω:

«Σε θέλω…»

Τα χείλια μου μόλις που αγγίζουν το λοβό του αυτιού του… Γέρνει προς τα πίσω, σαν ξαφνικά να χρειάζεται υποστήριξη… Ακουμπώ τα χέρια μου στα πλευρά του… τα νύχια μου ξύνουν ελαφρά το δέρμα του… Πλησιάζω ακόμα πιο κοντά…

«Θα σε εκλιπαρώ όλη νύχτα…», του λέω…

Το στόμα μου απέχει λίγα μόνο χιλιοστά από το αυτί του… Ο αχνός της αναπνοής μου, ο ήχος της φωνής μου, είναι κάτι περισσότερο από εκείνα που θα μπορούσε ν’ αντιμετωπίσει… να χειριστεί… Τα δάχτυλά μου ζυμώνουν για τα καλά το δέρμα του… Ψιθυρίζω:

«Σε θέλω… όλο και πιο πολύ… Πεινάω… »

Τοποθετώ το αριστερό μου χέρι γύρω από το λαιμό του και στη συνέχεια γρυλίζω βραχνά κοντά στο αυτί του:

«… γι’ αυτό θα σε φάω…»

Ένα ρίγος διαπερνά το κορμί του… Καταλαβαίνει ότι είμαι έτοιμος να του δώσω όλα όσα έχω αυτή τη στιγμή… Με το δεξί μου χέρι, συγκεκριμένα με τον αντίχειρά μου ζωγραφίζω το περίγραμμα των χειλιών του…

«Κάθε σημείο του κορμιού μου θέλει να αισθανθεί το στόμα σου…», του λέω…

Συμπαρασύρω με το αντίχειρά μου τα χείλια του προς τα κάτω… Χαϊδεύω το σαγόνι του… τυλίγω το χέρι μου απαλά γύρω από το λαιμό του… Ψιθυρίζω:

«Θέλω να σε αγγίξω… εδώ… εδώ… εδώ…»

Τα δάχτυλά μου γλιστρούν στο στήθος του και κάνουν κύκλους γύρω από τις ρόγες του που προεξέχουν…

«Η γλώσσα μου θέλει να σε γλείψει…», του λέω…

Γέρνει το κεφάλι του προς το πλάι… Τα δάχτυλά μου κινούνται τώρα με κατεύθυνση προς τη κοιλιά του… Αναστενάζω στο πλάι του λαιμού του…

«Ναι, μωρό… Σε θέλω… Άσχημα…», του λέω…

Μόλις και μετά βίας μπορώ να ελέγξω τον εαυτό μου… Λόγια αγάπης… Λόγια πρόστυχα βγαίνουν από το στόμα μου… Τα δάχτυλα μου πειράζουν το λάστιχο του σλιπ του… Τα χείλη μου έρχονται πάνω στα δικά του… Στις συσπάσεις του πούτσου του μπορώ να αισθανθώ τις επιπτώσεις της αποπλάνησης…

«Θέλω αυτό… κι αυτό… Όλα δικά μου τα θέλω …», του λέω…

Τον σαγηνεύω με τα χάδια μου…

«Ω, μωρό… μωρό…»

Με κοιτάει μ’ ένα χαμόγελο στα χείλη…

«Να κοιμηθεί πρώτα ο Λουκάς… Τον ξέχασες…», μου λέει…

«Έχεις δίκιο…», του λέω…

`Til my body is dust

`til my soul is no more

I will love you, love you

`Til the sun starts to cry

and the moon turns to rust

I will love you, love you

But I need to know – will you stay for all

time…forever and a day

Then I`ll give my heart `til the end of all

time…forever and a day

`Til the storms fill my eyes

and we touch the last time

I will love you, love you…

I will love you – Kathy Fisher

Έρπεται πάνω μου, χαμογελώντας… Τα ρούχα μας είναι σκορπισμένα γύρω από το κρεβάτι… Είμαστε μισόγυμνοι… Διασκεδάζω παρακολουθώντας την αγωνιώδη προσπάθειά του να φτάσει κοντά μου φορώντας μόνο το στενό, μπλε μπόξερ που με καυλώνει σε απίστευτο βαθμό… Έτσι όπως είναι σκυμμένος, έχοντας καρφωμένο το βλέμμα μου στο μπροστινό άνοιγμα παρακαλώ να έρθει η στιγμή που θα εξαπολύσει την ερωτική οργή του πάνω μου…

Για μια στιγμή τα βλέμματά μας συναντιούνται. Είναι η στιγμή εκείνη που σκύβει πιο πολύ πειράζοντας με τις μπροστινές μπούκλες του τον πούτσο μου… Μην αντέχοντας άλλο, απλώνω τα χέρια μου, ελπίζοντας να του βγάλω το μπόξερ με μια κίνηση…

Δυστυχώς, είναι ταχύτερος…

«Περίμενε…», μου λέει…

Πλησιάζει το πρόσωπό του στο δικό μου και τσιμπάει με τα αξύριστα μάγουλά του τα χείλη μου… Σύντομα η γλώσσα του συναντά τη δική μου… Δοκιμάζουμε ο ένας τη γεύση του άλλου… Με την ενεργή συμμετοχή των δοντιών μας η όλη εμπειρία γίνεται απολαυστικά σέξι και πρωτοποριακή…

Στη συνέχεια, κι ενώ τα χείλη μας ξεκλειδώνουν, ξεκινά το μακρύ ταξίδι των χεριών μου στο κορμί του… Βαδίζουν κατά μήκος της πλάτης του από πάνω προς τα κάτω… Μ’ ένα – δυο χαστούκια πυρπολώ τον κώλο του… Αισθάνομαι να μου τραβάει το σλιπ… Του τραβάω κι εγώ το μπόξερ… Με την άκρη του ματιού του παρακολουθεί τη γαλαζωπή δίνη της κίνησης της απογείωσής του προς το ταβάνι και της προσγείωσής του σε μια από τις γωνίες του δωματίου…

«Τι κατάλαβες;», με ρωτάει…

«Γιατί, εσύ τι κατάλαβες;», τον ρωτάω…

Χαμογελάμε ο ένας στον άλλο… ολόγυμνοι… απροστάτευτοι, σαν δυο Αδάμ που μόλις εκδιώχθηκαν από το παράδεισο…

Του δίνω ένα καλό φιλί στο στόμα…

Αναστενάζει, ανατριχιάζοντας… λίγο…

Απολαμβάνω το χαμόγελό του, ανοίγω τα πόδια του και χωρίς να σπαταλήσω περισσότερο χρόνο, βυθίζω τον πούτσο μου μέσα του… Σφυροκοπώ την κωλοτρυπίδα του σαν να θέλω να τον εκδικηθώ… Έχει κρεμαστεί κυριολεκτικά πάνω μου, με το ένα πόδι του περασμένο γύρω από τη μέση μου, και τα δυο του χέρια τυλιγμένα γύρω από το λαιμό μου… Ο πούτσος μου περιβάλλεται από τη ζεστασιά της κωλοτρυπίδας του και σπαρταράει κάθε τόσο όταν βγαίνει από μέσα…

Προσπαθώ να έχει διάρκεια αυτή η ένωσή μας. Προσπαθώ να κρατηθούμε μαζί στιγμές πολλές, αλλά η ένταση του οργασμού είναι τέτοια που κάνει αναπόφευκτη τη κορύφωση… Ήδη οι ανεξέλεγκτοι αναστεναγμοί σηματοδοτούν κατά κάποιο τρόπο την εκσπερμάτωση…

Ανασαίνει και βογκάει δυνατά ενώ ψεκάζω με σπέρμα την κοιλιά και το στομάχι του…

Αγκαλιές και φιλιά γίνονται το κερασάκι στη τούρτα για τα επόμενα λεπτά…

«Καληνύχτα, αγάπη μου… όνειρα γλυκά», είπα και του έδωσα ένα φιλί…

Μένω ακίνητος, μπροστά του, μη μπορώντας να σταματήσω τις σκέψεις μου… Στο μυαλό μου, εικόνες απ’ όλα όσα έχουν συμβεί κατά τη διάρκεια της ημέρας, παρελαύνουν σ’ ένα πλήθος εικόνων… Είναι αργά, αλλά δεν μπορώ να κοιμηθώ… Οι σκέψεις αναμειγνύονται μεταξύ τους όπως τα κορμιά όταν κάνουν έρωτα… Ο εγκέφαλός μου δεν θέλει με τίποτα να σταματήσει να λειτουργεί…

Ξαπλώνω στο πλάι… Ανασαίνω γρήγορα σαν γάτα που παίζει ασταμάτητα με το παιχνίδι της… Γυρίζω ανάσκελα… Προσπαθώ να ελέγξω τις σκέψεις μου… να επικεντρωθώ σε κάτι αθώο, ακίνδυνο… να ηρεμήσω… Φοβάμαι ότι παραβίασα τις ερωτικές αντοχές μου απόψε… Πως θα λειτουργήσω την επόμενη μέρα; Και για πόσο ακόμα; Μετακομίζω ξανά στο πλάι… Ενστικτωδώς ακουμπώ το χέρι μου στο κορμί του… Σχεδόν ταυτόχρονα, αισθάνομαι το δικό του χέρι στο στήθος μου… Ξεπερνώ μια στιγμιαία αναπνευστική παρεμβολή και μετακινώ το κορμί μου πιο κοντά στο δικό του… τόσο κοντά που να μπορώ να αισθανθώ τον αλήτη πούτσο του να μ’ ακουμπά…

Δεν έχω χρόνο να σκεφτώ αν είναι σκληρός ή όχι… Τα χέρια μου στύβουν τις ρόγες μου, κάνοντάς με ν’ αναστενάξω… Επαναλαμβάνω για δεύτερη φορά ενεργοποιώντας το κορμί μου… Μετακινώ το χέρι μου ανάμεσα στα πόδια μου… Χαϊδεύω σθεναρά τον πούτσο μου… Ένα χάδι δεν είναι αρκετό… Κατεβάζω τη πυτζάμα, κλωτσάω τα σκεπάσματα… Χώνω το χέρι μου μέσα στο σλιπ… Ο πούτσος μου είναι σαν δακρυσμένος… Πολύ υγρός…

Τον χαϊδεύω για δεύτερη φορά… Σκιρτώ… Ανασαίνω βαριά… πάντα διακριτικά… Ηθελημένα προσκαλώ έναν οργασμό στο κορμί μου… Τεντώνω το κορμί μου… Θα ήθελα να βλέπω τον πούτσο μου, όλα όμως γύρω μου είναι σκοτεινά… σκούρα… Δεν θέλω ν’ ανάψω το φως… Πιέζω τον πούτσο μου μέσα στο σλιπ, τον βασανίζω γλυκά… οδυνηρά… Αναστενάζω… Θαρρώ πως τον πληγώνω σφίγγοντάς τον… αλλά όχι… Τα κύματα του οργασμού μου φέρνουν ένα συναίσθημα ευχαρίστησης… Τραβώ το χέρι μου από τον πούτσο μου και σπρώχνω δυο από τα δάχτυλά μου στην κωλοτρυπίδα μου… Θέλω να χώσω κι ένα τρίτο δάχτυλο, κινδυνεύοντας να αυτοχαρακτηριστώ υπερβολικός… Νιώθω έντονα τα συμπτώματα της ηδονής… Τα δάχτυλά μου αποχωρούν για λίγο… Επιστρέφουν στον πούτσο μου… Ξεκινώ να τον χαϊδεύω μετά μανίας, κατεβάζοντας το σλιπ μέχρι λίγο πιο πάνω από τα γόνατα…

Εξαιτίας της καύλας μου, αγνοώ μια ενόχληση στο χέρι μου… από το χέρι του…

«Δεν κοιμάσαι;», με ρωτά…

«Καληνύχτα, αγάπη μου… όνειρα γλυκά», του λέω και του δίνω ένα φιλί…

Απενεργοποιώ προσωρινά τη στύση μου ώστε να συνεχίσω διακριτικά στο μπάνιο…

… και μετά να κοιμηθώ…

Πάρ’ τον στο στόμα σου

Είναι ακόμα χαλαρός!

Ξύπνησέ τον με τα φιλιά σου

Φέρε τον σε μια κατάσταση ανήσυχης αφύπνισης

Νιώσε τον…

Νιώσε τον να μεγαλώνει, να γεμίζει το στόμα σου, να φουσκώνει τα μάγουλά σου όπως όταν χαμογελάς…

Ενθάρρυνέ τον… Άφησε τον να ξεδιπλώσει τις δυνατότητές του

Μη σταματάς ακόμα κι όταν πιστέψεις πως είναι έτοιμος

Χαλάρωσε…

Απόλαυσε τη στιγμή, αυτή τη μοναδική στιγμή

Αυτό που βλέπεις είναι αποτέλεσμα της αγάπης σου

Μη βιάζεσαι…

Δεν υπάρχει λόγος

Φρόντισέ τον…

Πείραξέ τον…

Ρούφηξε, τράβηξε, πιπίλισε…

Δεν θα μιλήσω

Δεν θα σταθώ εμπόδιο στη συγκέντρωσή σου

Μόνο με αναστεναγμούς και λαχανιάσματα θα σου πω όλα όσα αισθάνομαι

Χαλάρωσε λοιπόν… και απόλαυσε

Σε παρακαλώ

Δούλεψε σαν καρδιά που δουλεύει ασταμάτητα.

Ξύπνησα νωρίς.

Όταν άνοιξα τα μάτια μου, ο ήλιος ανέβαινε σιγά – σιγά για να καθίσει στο θρόνο του … Το πρώτο φως της ημέρας ξεπρόβαλλε παιχνιδίζοντας με τις κουρτίνες… Το μωρό μου κοιμόταν βαθιά στο πλάι μου, όπως κάθε μέρα… Το σπίτι ήταν ασυνήθιστα ήσυχο… Ούτε ο Λουκάς δεν είχε ξυπνήσει ακόμα… Τα τηλέφωνα και το ξυπνητήρι ήταν απενεργοποιημένα… Αποφάσισα να χουζουρέψω λίγο… να παραμείνω στη ζεστασιά των σκεπασμάτων… Κούρνιασα δίπλα στο μωρό μου. Παρά το γεγονός ότι ήμουν αρκετά ζεστός, η θερμοκρασία μου ανέβηκε με το που άρχισα να τρίβομαι στο κορμί του. Δεν άργησα να φέρω το πόδι μου ανάμεσα στα πόδια του… Ανατρίχιασα μόλις το γόνατό μου άγγιξε τα αρχίδια του…

Έχωσα το χέρι μου κάτω από το t-shirt του και κατευθύνθηκα προς τη πιο κοντινή σ’ εμένα ρόγα του… Ένιωσα την ομαλότητα και την απαλότητα της επιδερμίδας του, ακόμα και το χνούδι του δαχτυλιδιού του δέρματος γύρω – γύρω από τη ρόγα… Εκ των προτέρων, το άλλο μου χέρι το είχα ήδη ακουμπισμένο στο στομάχι του… Ο πούτσος μου ανεβοκατέβαινε στο μπούτι του καυλώνοντας με… Το να αγνοεί τις κινήσεις μου και να μην αντιδρά, όντας κοιμισμένος, με καύλωνε ακόμα πιο πολύ… Σε άλλη περίπτωση θα τον ξυπνούσα με μια ερώτηση… μ’ ένα ψίθυρο στο αυτί…

«Ξύπνησες;», θα ρωτούσα…

Άφησα τα δάχτυλά μου να πλανώνται στο κορμί του… μέχρι που τράβηξα προς τα πάνω στο t-shirt του αποκαλύπτοντας τη γυμνή κοιλιά του… Έβγαλα τη γλώσσα μου και την έσυρα με τρυφερότητα μόνο για να αισθανθώ το πόσο απαλή είναι… Τόλμησα να ξοδέψω λίγο χρόνο στροβιλίζοντας την άκρη της γλώσσας μου στον αφαλό του… Η κίνησή μου αυτή σήκωσε όρθιο τον πούτσο του αν και ήταν τέλεια τοποθετημένος μέσα στο σλιπ του… Άραγε να είχε αρχίσει να συνειδητοποιεί τι συμβαίνει;

Αποφάσισα να συνεχίσω. Ήθελα να δω πραγματικά πόση ζημιά είχα προκαλέσει… Τράβηξα το σλιπ του κι έριξα μια ματιά στον πούτσο του… Έσκυψα και τον πείραξα λιγάκι με τη γλώσσα μου… Μέσα σε δευτερόλεπτα τον είχα κάνει να στάζει με την υγρασία των χειλιών και της γλώσσας μου… Το σάλιο μου βοηθούσε τα δάχτυλά μου να γλιστρούν πιο εύκολα… Άγγιξα τα αρχίδια του και ξεκίνησα να εκτελώ το καθήκον μου… Πιπίλισα τη βάλανό του και έχωσα τον πούτσο του βαθιά στο στόμα μου… πραγματικά βαθιά… Μετά από τόσα χρόνια σκέψης ξέρω ακριβώς τι να κάνω για να χαρίσω στον πούτσο του την τέλεια στύση… Και να! Ο πούτσος του στεκόταν… ψηλός, περήφανος και δυνατός…

Θα μπορούσα να συνεχίσω για ώρες πολλές να το κάνω αυτό, αλλά υποθέτω ότι δεν θα ήταν καλή δικαιολογία αν καθυστερούσα στη δουλειά… Στο μυαλό μου έκρυβα εξαιρετικά φανταστικές ιδέες, τις οποίες θα μπορούσα να μοιραστώ με το μωρό μου όλη τη διάρκεια της ημέρας… Κράτησα τον πούτσο του για δυο λεπτά ακόμα. Δεν ήταν ανάγκη για μένα να χύσει… Η ώρα είχε περάσει… Είχα κάνει ήδη αρκετά…

Τη στιγμή που τα κορμιά μας γνωρίζονται και συστήνονται για μια ακόμα φορά, νιώθω τη δύναμη των χεριών του να με κρατούν σφικτά στην αγκαλιά του… Κάθε φορά προσπαθεί και εν τέλει καταφέρνει να χρησιμοποιήσει τα χέρια του για την ευχαρίστησή μου και μόνο… Το πάθος του ενός για τον άλλο έχει υπερβεί τη γραμμή… τη λεπτή ισορροπία της αγάπης και η επιθυμία για έρωτα έχει γίνει πλέον επιθυμία για σεξ… σκληρό… ζωώδες… πρόχειρο…

Το στοίχημα που βάζουμε είναι να ικανοποιήσουμε ο καθένας τις δικές του εγωιστικές ανάγκες, πρωτίστως παίρνοντας και δευτερευόντως δίνοντας…

Σηκώνει το κορμί μου πιάνοντάς το από τους γοφούς τόσο όσο πρέπει… αρκετά για να επανατοποθετήσει τον πούτσο του μέσα μου… Σπρώχνει με δύναμη, ωμά… πετυχαίνοντας με την πρώτη να βρεθεί βαθύτερα απ’ ότι πριν… Αισθάνομαι το πάχος του ν’ αγγίζει κάθε σπιθαμή της πεινασμένης κωλοτρυπίδας μου…

Μ’ ένα ψίθυρο που βγαίνει εν μέρει από τη μύτη μου, σχεδόν τον διατάζω:

«Μη σταματάς…»

Μετά απ’ αυτό σπρώχνει τον πούτσο του ολόκληρο μέσα μου προσφέροντάς μου τον … πλήρη… έτσι όπως είναι… τεράστιο… Στον ρυθμό του που εναλλάσσεται απαντώ ενεργοποιώντας απόλυτα τον σφιγκτήρα μου… Τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου τον χαϊδεύουν ξεσηκώνοντας τον οργασμό του…

Το ζητούμενο δεν αργεί να συμβεί… Στην πρώτη – πρώτη σύσπαση του, ο πούτσος του εκρήγνυται μέσα μου εντυπωσιακά… με θόρυβο… επικυρώνοντας από τόσο νωρίς την ανάγκη μου για νόστιμο και μυρωδάτο σπέρμα…

Καθώς ο πούτσος του αρχίζει να χαλαρώνει και να συρρικνώνεται στο εσωτερικό της κωλοτρυπίδας μου, μπορώ να αισθανθώ όλες τις αλλαγές που συμβαίνουν… Οι ανάσες μας γίνονται πλέον ρηχές και τα λαχανιάσματα εξαφανίζονται… Το σπέρμα του στάζει από τον κώλο μου πάνω στο κορμί του λερώνοντάς το με κηλίδες… Τα κορμιά μας παραμένουν ενωμένα με τον όρο να συνεχίσουμε να δίνουμε φιλιά ο ένας στον άλλο…

Σιγά – σιγά και οι δυο ανακτούμε τις δυνάμεις μας… Φροντίζω να κρατώ μέσα μου τον ημίσκληρο πούτσο του ώσπου να γλιστρήσει από μόνος του προς τα έξω… κι απ’ όσο θυμάμαι… άργησε πολύ να συμβεί…

Μικρές φλόγες αναπηδούν χορεύοντας μεταξύ τους στις κορυφές των ξύλων, στο αναμμένο τζάκι… Τα μακριά του δάχτυλα κρατάνε το ρυθμό της μουσικής που ακούγεται και ταυτόχρονα μου προσφέρουν ένα τσιγάρο που κρέμεται χαλαρά ανάμεσα στα χείλια μου μέχρις ότου μου χαρίσει τη φωτιά του… Στη μυρωδιά του καπνού που σκορπίζεται διακριτικά στον αέρα, λικνίζομαι μπρος και πίσω, εμφανίζοντας μια συμπεριφορά που θα μπορούσε να θυμίσει αρχαία μάντισσα όταν ζαλισμένη από τους καπνούς της δάφνης μαρτυρούσε τα μελλούμενα… Η δική μου ζαλάδα όμως ίσως και να οφείλεται στο περιεχόμενο του ποτηριού με απομεινάρια γλυκόπικρης γεύσης κρασιού που συνεχίζω να κρατώ στο χέρι μου…

Οι φωτεινές μας, από το τζάκι, φιγούρες μαγεύονται από τους τοίχους και γίνονται σκιές… σκιές που ξεκινούν να χορεύουν έναν ερωτικό χορό ασκώντας το επάγγελμα του χορογράφου που δεν βασίζεται στη γνώση του ρυθμού και της κίνησης, αλλά στη γνώση που εκφράζεται ως μια μορφή αγάπης…

Η μουσική μας ενθαρρύνει και μας δίνει βήμα για να προχωρήσουμε στα περαιτέρω… Τα φιλιά, φέροντας ουσίες ερωτικές που μοιράζονται μεταξύ των δυο στομάτων είναι ένα καλό ξεκίνημα λίγο προτού τα κορμιά παραδοθούν στο κυρίαρχο κράτος της ευτυχίας…

Τότε, ξαφνικά, κάνει την εμφάνισή του ο Λουκάς με μια κουδουνίστρα στο ένα χέρι και μια νοστιμιά στο άλλο… Οι συμπεριφορές μας αλλάζουν απότομα, οι αναπνοές επιστρέφουν στο φυσιολογικό και το λαχάνιασμα του πάθους γίνεται λαχάνιασμα έκπληξης… Η γνώση ότι σύντομα θα νυστάξει τον προσκαλεί στη παρέα μας… Το αναμμένο τζάκι, άλλωστε, είναι ένας καλός τρόπος νανουρίσματος…

Τα ξύλα καίγονται μέχρι το τέλος… μέχρι που γίνονται στάχτη…

Σημαίνει η ώρα που όλοι θα καταλήξουμε στα κρεβάτια μας… πρώτα ο Λουκάς και στη συνέχεια εμείς… Πιάνομαι από τα μπράτσα του ενώ φωνές έντονης ευχαρίστησης ξεχύνονται από τα χείλια μου σηματοδοτώντας την έναρξη μιας υποσχόμενης βραδιάς κάτω από τα σκεπάσματα…

Τα κορμιά μας γίνονται ένα σκαρφαλώνοντας με γοργούς ρυθμούς στη κορυφή της τέρψης που ολοκληρώνεται βιώνοντας με σφοδρότητα μέχρι και τις τελευταίες αναλαμπές της σεξουαλικής απόλαυσης λίγο πριν τη διαδικασία διακανονισμού για ξεκούραση στο αποκορύφωμα του έρωτά μας…

Με μια τελική παλινδρομική κίνηση, τα κορμιά κυκλοφορούν το ένα πάνω στο άλλο, με επιτυχία, κάνοντας τους αναστεναγμούς ν’ ακούγονται βουτηγμένοι στην ικανοποίηση…

«Μμμ…»

«Α-αχ! Αχ… χα… χα… Μμμ»

Κενοί από περιεχόμενο, γεμάτοι όμως συναισθήματα, έντονα συναισθήματα, μοιραζόμαστε ο ένας την αγκαλιά του άλλου, ανταλλάσοντας φιλιά, τελειώνοντας την ημέρα έτσι ακριβώς όπως την ξεκινήσαμε…

… κι ένα τεράστιο «Σ’ αγαπώ» να κρέμεται στη πρώτη θέση…

Τα αγκομαχητά ήταν ο δυνατότερος ήχος στο δωμάτιο

καθώς τα χέρια του έτριβαν το σώμα μου κάνοντάς το ν’ αστράφτει…

Κουλουριασμένος, με την πλάτη κυρτή

δεχόμουν τα είδωλα της πνοής του στο δέρμα μου

Το δεξί του χέρι ακολουθούσε το αριστερό

Από τους ώμους μέχρι χαμηλά

Από το στομάχι μέχρι του γοφούς

Και τα δυο απογειώνονταν και προσγειώνονταν κατά το δοκούν

ξεσηκώνοντας τις αισθήσεις μου

μέχρι που σήκωσα το πόδι και το γάντζωσα γύρω από τη μέση του

Τότε, έσκυψε και δάγκωσε το λαιμό μου

Αναστέναξα…

Οι βρυχηθμοί που τόση ώρα έμεναν συνωστισμένοι στο στήθος του, απέδρασαν

Ήταν τότε που έσυρα τα νύχια μου κι έσκαψα βαθιά αυλάκια στη πλάτη του για να μπορεί να κυλάει ο ιδρώτας

Οι μπούκλες του, χοντροαλεσμένες από τα δόντια μου έπεφταν ανακατωμένες, αδύναμες… μπροστά και στο πλάι…

Ψιθύριζε λόγια καυτά, αληθινά, ερωτικά…

Ισιώνοντας κάθε τόσο με τα δάχτυλά του τα μαλλιά μου

Τη στιγμή που σκαρφάλωσε στο σώμα μου και πάλι

Φώναξα πιο δυνατά από ποτέ… εκστασιασμένος

… ευτυχισμένος

… ευχαριστημένος

Και μετά…

Το μόνο άκουσμα ήταν οι λαχανιασμένος αναπνοές

Ενώ τα κορμιά μας είχαν γίνει ένα κουβάρι

Παρασυρόμενα από το πάθος

Και την ικανοποίηση της αγάπης.

Κουλουριαζόμαστε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου στο πάτωμα σαν τα ζώα που παιχνιδίζουν προτού ξεκινήσουν να ερωτοτροπούν… Τα φιλιά και τα χάδια δίνουν και παίρνουν… Τα χέρια μας κάνουν περιφορά στα κορμιά, χαϊδεύοντας, πιέζοντας, χαϊδεύοντας ξανά… Τα πυκνά μαλλιά σου πέφτουν στο πρόσωπό μου, βουρτσίζοντας όλα τα χαρακτηριστικά μου… Αφήνω τα δάχτυλά μου να τρέξουν ανάμεσα στις μπούκλες σου και μετά τα ξεκουράζω στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου…

Κρατώ στη γροθιά τα μαλλιά σου… και στα τραβάω, όχι πολύ δυνατά… παρά μόνο τόσο όσο χρειάζεται για να αισθανθείς αυτό που κάνω… Ακούω την αναπνοή σου να σκοντάφτει στο λάρυγγά σου… Σε φιλώ μ’ έναν ανανεωμένο, επείγοντα χαρακτήρα χαμογελώντας και σ’ εσένα… και στον εαυτό μου… Σφίγγω τη γροθιά μου ώστε να νιώσεις την αύξηση της έντασης… Έτσι όπως τραβάω τα μαλλιά σου, γέρνω το κεφάλι σου προς τα πίσω και σου δίνω ένα φιλί ηχηρό σαν βάζο που σπάζει όταν πέφτει… Μια ακούσια γκρίνια βγαίνει από τα βάθη του λαιμού σου… Σκύβω και οδηγώ το στόμα μου εκεί απ’ όπου ακούγεται η γκρίνια… Καταβροχθίζω το μήλο του Αδάμ κρατώντας με αξιοθαύμαστη σταθερότητα σφιχτά τα μαλλιά σου…

Κάνω τη γροθιά μου μια αυστηρή… Αισθάνομαι τους μυς μου σε μια τεταμένη κατάσταση στο αντιβράχιο μου… Η γκρίνια σου αυξάνεται… Μια αγνή, καθαρή σαρκική ανάγκη γνωστοποιεί την ύπαρξή της… Τα χείλη μου μετακινούνται από τη μια πλευρά του λαιμού σου στην άλλη… Το κορμί μου πιέζει προς τα κάτω το δικό σου… Και οι δυο προσπαθούμε απεγνωσμένα να ενώσουμε τις δυνάμεις μας…

Θα τα καταφέρουμε…

Θα ενωθούμε…

… σύντομα…

Όχι τώρα… Προς το παρόν, θα κρατήσω στη χούφτα μου τα μαλλιά σου γιατί έτσι πρέπει… επειδή σ’ αρέσει… Κι αυτό είναι πιο σημαντικό από οτιδήποτε άλλο…

Σε βρίσκω στη σοφίτα να ψάχνεις κάτι ανάμεσα σε σωρούς από βιβλία, σαν φυλακισμένη Ραπουνζέλ στον πύργο σου… Έτσι όπως είσαι σκυμμένος, οι μπούκλες σου πέφτουν μπροστά στα μάτια σου, κρύβοντας ελάχιστη από την ομορφιά σου… Ένα μικρό φαναράκι από το ΙΚΕΑ, σκαρφαλωμένο σε μια σκάλα, προσφέρει το μοναδικό φως που κυριαρχεί στο χώρο… Σε καιρικές συνθήκες όπως η σημερινή δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να κουλουριαστώ στην αγκαλιά σου και να σε χρησιμοποιήσω ως μια αφράτη, χνουδωτή κουβέρτα… να βρω παρηγοριά αδιαφορώντας για την πραγματική θερμοκρασία του ζοφερού μεσοχείμωνου. Σε πλησιάζω και σου δίνω ζεστά φιλιά με τον τρόπο που μόνο ένας που ανήκει σε φυλή βαρβάρων θα έδινε…

Δεν σε ρωτώ τι ψάχνεις… Οι σκέψεις που έχουν γεμίσει το κεφάλι μου δεν μου επιτρέπουν να συμπεριφερθώ έτσι όπως πρέπει… Κολλάω στο κορμί σου σαν να είναι μαγνήτης… Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, σου λέω… Επαναλαμβάνομαι επειδή ξέρω ότι δεν σε ενοχλεί… Τα χείλια σου κυματίζουν από ένα χαμόγελο… Το βλέμμα σου είναι καθαρό, ξεκάθαρο…

Μετακομίζω πιο κοντά, λίγο πιο κοντά για να βλέπω τα μάτια σου, αγαπητέ… για να βλέπω τις ψιχάλες από τις φακίδες στα μάγουλά σου… για να κρυφοκοιτάξω πίσω από τις μπούκλες σου το βλέμμα σου… Κάνεις χώρο, περισσότερο χώρο στην αγκαλιά σου… Στηρίζομαι στους ώμους σου σαν να είσαι ακρωτήριο και τραβιέμαι πιο βαθιά στην αγκαλιά σου… Προσκυνώ ευλαβικά παίρνοντας τα χέρια σου στα χέρια μου…

«Φίλα με…», σου λέω…

Τα χείλια σου έχουν γεύση τσαγιού με μέλι και το δέρμα σου είναι δροσερό… Σε χαϊδεύω στο λαιμό και βουρτσίζω προς τα πίσω τις μπούκλες σου… Δένομαι γύρω σου σαν φίδι και τεντώνω τα πόδια μου στο πάτωμα… Μια από τις μπούκλες σου, την πιο αδέσποτη, την κρύβω πίσω από το αυτί σου… Σε φιλώ σταθερά στο μέτωπο, στους ώμους… με δύναμη ικανή να μας σωριάσει και τους δυο κάτω…

Χαμογελάς, καθόλου αθώα… αλλά μ’ έναν υπαινιγμό… Η λεκάνη σου πιέζει τη δική μου… Τοποθετείς τα χέρια σου πάνω μου… στους ώμους μου… και μου δίνεις ένα φιλί, σωστό προσάναμμα… Η επιθυμία σου διατυπώνεται με φλόγες που σημαδεύουν το δέρμα μου, καίγοντάς το… Πλέκω τα δάχτυλα μου γύρω από το κεφάλι σου και μεταφέρω την όποια θερμότητα της ανάσας μου στο στόμα μου, μεταφέρω το βάρος μου πάνω σου, στέλνω ένα ρίγος στα νεύρα και στα μονοπάτια του ρου του σώματός σου…

Δεν σταματώ να σε κοιτώ στα μάτια… Έχεις τη μοναδική ομορφιά της Καρυάτιδας… Φιλώντας σε, χαϊδεύω το στήθος σου, τους γοφούς σου, τη λεκάνη σου, τον πούτσο σου… Ξετρελαμένος, ρουφάω τις ρόγες σου, τις στητές ρόγες σου… Το φως στη σοφίτα γίνεται ακόμα πιο αμυδρό… Κλείνω τα μάτια κι αφήνω τα δάχτυλά μου να παρεισφρήσουν στο σλιπ σου… Είναι η στιγμή που μπορώ να σε απογυμνώσω… με μια κίνηση…

Αναστενάζεις στα μάτια μου, αναγκάζοντάς με να τα ανοίξω… Διανθίζεις το λαιμό μου με φιλιά… αδέξια αλλά τολμηρά… Τα όποια ρούχα είχαν μείνει στα κορμιά μας, εξαφανίζονται… Μένουμε γυμνοί στο κρύο αέρα… Βυθιζόμαστε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου… Τα δάχτυλά μου κάνουν μασάζ στην ανελαστική στύση σου… Χαϊδεύω τη καμπύλη και θαυμάζω κάθε ένα από τα εκατοστά του πούτσου σου… Το πάθος μεγαλώνει με ταχείς ρυθμούς… Καθώς τραβάω μαλακία τον πούτσο σου βλέπω ένα χαμένο βλέμμα… Οι χυμοί σου, ένα πρώιμο διάφανο σπέρμα λερώνει τα δάχτυλά μου δημιουργώντας ένα μοναδικό άρωμα που σκορπάει σ’ όλο το χώρο…

Τη στιγμή που σπρώχνεις τον πούτσο σου μέσα μου η αναπνοή μου βγαίνει βαριά… Η μαλακία σου έκανε καλό… Ανατριχιάζοντας, βγάζω ένα ηχηρό βογκητό, φωνάζοντας ένα μεγαλοπρεπέστατο: «Θεέ μου, σ’ αγαπώ… σ’ αγαπώ…»… Ευτυχώς γνωρίζουμε πολύ καλά τι θέλουμε ο ένας από τον άλλο… Ο πόνος δεν διαρκεί πολύ… Βουτώ ένα δάχτυλο στην υγρασία του στόματός σου αφήνοντας την απερίγραπτη γεύση του μέσα σου… Μετά, σε φιλώ στο μέτωπο και αντιμετωπίζω το βλέμμα σου… Οι κινήσεις σου είναι άψογες… Σπρώχνεις μπρος και τραβάς πίσω τον πούτσο σου… συνεχόμενα… αδιάλειπτα… Κάθε τόσο ζυμώνω τα μάγουλά σου… Τα σφιχτά, ζεστά τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου αγκαλιάζουν τον πούτσο σου μ’ ένα αίσθημα ικανοποίησης. Ζητώ όλο το μήκος του μέσα μου. Θέλω να με γεμίσεις… Θέλω ν’ αναπηδήσω πάνω – κάτω στον πούτσο σου μέχρις ότου εκραγεί… Οι μπούκλες του ταλαντεύονται ρυθμικά, σαν τα κύματα της θάλασσας…

Τυλίγομαι γύρω από το κορμί σου κι αισθάνομαι ακόμα και τους παλμούς σου… μέχρι και τη στιγμή της εκσπερμάτωσης… Παραμένω σ’ αυτή τη θέση και μετά… μαγεμένος όπως η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων… μια χώρα που μυρίζει ιδρώτα και ερωτική ευδαιμονία…