Ο ιστός της αγάπης

Τον κρατώ στα δυο μου χέρια και τον κοιτώ κατευθείαν μέσα στα τεράστια, εκφραστικά μάτια του… Είναι τόσο ήρεμος σαν να έχει πιεί φασκόμηλο… Είμαι τόσο ερωτευμένος που αν δεν μέναμε μαζί, στο ίδιο σπίτι, θα κατέβαινα και θα του πετούσα πέτρες στα παράθυρα για να του εκφράσω τον έρωτά μου…

“Γιατί με κρατάς τόσο σφικτά;”, με ρωτάει…

“Για να μη σε χάσω…”, του απαντώ

“Γιατί να με χάσεις; Αφού είμαι δικός σου…”, μου λέει…

“Μωρό μου… εσύ…”, του λέω… και συμπληρώνω… “Σ’ αγαπώ…”

Χαμογελάει και δέχεται με ευχαρίστηση το εκατοστό για απόψε φιλί μου…

“Μου το υπόσχεσαι ότι θα είσαι για πάντα δικός μου;”, τον ρωτώ…

“Σου το υπόσχομαι…”, μου απαντά…

“Καρδιά μου… ψυχή μου… τα πάντα μου… κορμί μου…”, του λέω, δίνοντάς του κι από ένα φιλί μετά από κάθε λέξη μου…

Τα δάχτυλά μας μπερδεύονται σ’ ένα ιστό αγάπης…

Του δίνω ένα φιλί, απαλό, στα χείλια…

Μου χαμογελά και με παίρνει στην αγκαλιά του… Με βάζει να καθίσω πάνω του και δεν σταματά να με φιλάει ούτε ένα λεπτό… Τα χείλια του περνούν πάνω από τα δικά μου χείλια σαν να είναι βούρτσες… Είμαι έτοιμος να του δοθώ, να μοιραστώ το κορμί μου μαζί του… Τον αγαπώ και ως είδος άντρα και ως προσωπικότητα… Αγαπώ το χαμόγελό του και την φροντίδα του για μένα… Τυλίγω τα χέρια μου γύρω από το λαιμό του… Χαϊδεύω με τους αντίχειρές μου το πρόσωπό του… τα αξύριστα μάγουλά του… Πέφτει ανάσκελα στο κρεβάτι και από πάνω του πέφτω κι εγώ… Φιλιόμαστε… με πάθος… με λαχτάρα ο ένας για τον άλλο… Βγάζει το πουκάμισό του και το αφήνει να σωριαστεί… Τυλίγω με τα χέρια μου το κορμί του, χαϊδεύοντας την πλάτη του… Αισθάνομαι κάθε λεπτομέρεια του δέρματός του… Η καρδιά του χτυπάει στο σωστό ρυθμό… ενώ η δική μου χτυπάει εξαιρετικά νευρικά… Όλες οι κινήσεις του απ’ αυτό το σημείο ακολουθούν μια πορεία μη αναστρέψιμη… Μου βγάζει την μπλούζα και την αφήνει κι αυτή να πέσει στο πάτωμα… Κοιταζόμαστε… πεινασμένα…

“Να συνεχίσω;”, με ρωτάει…

“Ω! Ναι!…”, του απαντώ…

Λύνω τη ζώνη του κι αυτός λύνει τη δική μου… Τα παντελόνια μας γίνονται ένα παρελθόν για τα κορμιά μας… Τα μάγουλά του αποκτούν μια ωραία απόχρωση του κόκκινου σαν να βρίσκεται για πρώτη φορά γυμνός μπροστά σ’ έναν άλλο άντρα… Τα κεφάλια μας, εναλλάξ, σέρνονται στις πλαγιές των προσώπων μας, ενώ οι μπούκλες του κινούνται σαν τα κύματα της θάλασσας…

“Σ΄αγαπώ…”, του επαναλαμβάνω…

“Κι εγώ…”, μου λέει…

Οι ανάσες μας συμβαδίζουν… Ο ιδρώτας στο πρόσωπό μου στεγνώνει από την αναπνοή του… Πέφτω και καλύπτω το κορμί του…

“Για πάντα;”, τον ρωτώ…

“Για πάντα…”, μου λέει…

“Αν ήμουν τυφλός…”, του λέω…

“… θα ήμουν ο σκύλος σου…”, μου λέει…

“Αν ήμουν παράλυτος…”, του λέω…

“… θα ήμουν το τεχνητό άκρο σου…”, μου λέει…

“Αν ήμουν ετοιμοθάνατος…”, του λέω…

“… θα ήμουν η φιάλη οξυγόνου σου…”, μου λέει…

Χαμογελάμε και οι δυο…

Ψίθυροι καρδιάς

Ψιθυρίζω στο αυτί σου

Σε κάθε αναπνοή μου οι ψίθυροι γίνεται πιο αδύναμοι

Κάθε λέξη μου προδίδει μια πράξη εμπιστοσύνης, ανταλλαγής

… ήρεμης ανάσας

… μισάνοιχτων χειλιών

Ψιθυρίζω στο αυτί σου

Κάθε λέξη τη λέω συλλαβιστά

Σου μιλάω για την αγάπη… αυτή την ίδια που σου προσφέρω καθημερινά

Κι εσύ κρατάς σημειώσεις στην αριστερή πλευρά του στήθους μου

Πολύ κοντά σ’ ένα δρομάκι που οδηγεί στην καρδιά μου…

Ψιθυρίζω στο αυτί σου

Κάθε λέξη, ο αέρας, με αξιώσεις, την στέλνει κατευθείαν στα αυτιά σου

Τα χείλια μου χωρίζονται με αργούς ρυθμούς

Τα δόντια μου ετοιμάζονται να σφραγίσουν τη σάρκα σου με σημάδια όμοια μ’ αυτά από κατάγματα σε πόδια ορειβάτη όταν γλιστράει στα βράχια

Μπορώ να πω πολλά…

Άκου!

Ή μήπως δεν θέλεις ν’ ακούσεις;

Άνοιξε τις πόρτες της καρδιάς σου

Διαφορετικά θα ουρλιάξω

Θα τολμήσω

Ώστε ν’ ακουστούν παντού αυτά που θέλω να σου πω

… όλα αυτά που κρύβονται πίσω από τους ψιθύρους

Ο αγώνας της καρδιάς

Η καρδιά μου τρέχει… αγωνίζεται…

Η αύξηση της θερμοκρασίας στο σώμα μου με κάνει να ιδρώνω…

Τα χέρια σου, αργά, γλιστράνε στα πλευρά μου… στους γοφούς μου… στα μπούτια μου…

Γλείφω τα δόντια και τα χείλια μου…

Σε επιθυμώ σφόδρα και σε θέλω… όλα τα επόμενα δευτερόλεπτα…

Κάθομαι στην αγκαλιά σου, ανάμεσα στα πόδια μου αισθάνομαι κάτι σκληρό…

Ξέρω τι είναι… Χαμογελώ… Αναπνέω βαριά…

Πιάνω τη μπλούζα σου και την τραβάω… σου την βγάζω

Και στη συνέχεια σέρνω τα χέρια μου στο στήθος σου και τα χώνω αργά στο σλιπ σου…

Η αναπνοή σου γίνεται βαριά…

Ξεκουμπώνω το παντελόνι σου και κατεβάζω το σλιπ σου

Βγάζω και τα δικά μου ρούχα…

Δίνω φιλιά από το στομάχι και το στήθος, μέχρι και τα χείλια σου…

Τα στόματά μας συναντιούνται ανταλλάσοντας μύρια φιλιά…

Στηρίζομαι από πάνω σου… πιάνομαι από τους ώμους σου και γλιστρώ τα χέρια μου στα μπράτσα σου…

Αναστενάζω δυνατά…

Οι μύες σου είναι περισσότερο γυμνασμένοι από ποτέ…

Λιώνω…

Σκαρφαλώνω τα δάχτυλά μου στις φλέβες σου…

Αναστενάζεις δυνατά και το όνομά μου βγαίνει από το στόμα σου τόσο μα τόσο ερωτικά…

Η ζεστασιά μου περνάει σ’ εσένα

Ο ιδρώτας ξεχειλίζει από τα κορμιά μας… στο δάπεδο…

Καθώς λαχανιάζουμε, το ζεστό σπέρμα ανακατεύεται με τον ιδρώτα…

Φιλάς την καρδιά μου που εξακολουθεί να αγωνίζεται…

Η θερμότητα του σώματος παραμένει σταθερή…

Η εφίδρωση συνεχίζεται…

Ξαπλώνεις ανάσκελα, δίπλα μου… ανασαίνοντας γρήγορα…

Δροσίζεις με τη γλώσσα σου το πρόσωπό μου…

Χαμογελώ, πιστεύοντας στις μαγικές σου ικανότητες…

Σε φιλώ στο μέτωπο τρυφερά…

Ακουμπάς το κεφάλι σου στο στήθος μου ακούγοντας το τελειότερο νανούρισμα… την καρδιά μου

Μέντα

«Σου πήρα κάτι…», σου λέω…

Στη θέα του γλειφιτζουριού τυλιγμένου σ’ ένα χρωματιστό σελοφάν, τα μάτια σου φωτίζονται και τα σαρκώδη χείλια σου χωρίζονται προκαλώντας με να το ακουμπήσω αμέσως ανάμεσά τους… Χαμογελώντας το ξετυλίγω και παρακολουθώ να μεγαλώνει η χαρά σου… Αισθάνομαι ένοχος που καθυστερώ να σου το δώσω να το γλείψεις… Όμως τότε… μια ιδέα γεννιέται στο μυαλό μου…

«Ξέρεις…», σου λέω διστακτικά… «… υπάρχει και κάτι άλλο που ίσως θα ήθελες να δοκιμάσεις με γεύση μέντα…»

Με κοιτάζεις γλείφοντας τα χείλια σου…

«Ίσως ναι… Ίσως όχι…», μου λες…

Τα μάτια σου καρφώνονται πάνω μου…

«Θέλεις να μάθεις τι είναι αυτό;», σε ρωτάω…

«Ας το μάθουμε…», μου απαντάς…

«Αυτό έχεις να πεις;», σε ρωτάω…

Μου χαμογελάς…

«Θέλω να μάθω…», μου απαντάς

Πλησιάζω πιο κοντά και βγάζω τον πούτσο μου έξω… Απλώνεις το χέρι σου και τον τυλίγεις μέσα στη χούφτα σου… Τα χείλια σου αγγίζουν την βάλανό μου, τροχίζεις πάνω την άκρη της γλώσσας σου… Αμέσως μετά τραβιέσαι προς τα πίσω…

«Τι;», σε ρωτώ… με μια μικρή απελπισία…

«Που είναι η γεύση μέντα;», με ρωτάς… κάπως πικρόχολα…

Ακουμπώ το γλειφιτζούρι δίπλα ακριβώς στον πούτσο μου… Λόγω της ζέστης έχει αρχίσει να λειώνει και η καραμελωμένη γεύση της μέντας κολλάει δροσίζοντας τον καυτό από την καύλα πούτσο μου… Σκύβεις προς τα εμπρός και τα παίρνεις και τα δυο στο στόμα σου… Τα χείλια σου σύρονται στο γλειφιτζούρι μέχρι που αγγίζεις τα αρχίδια μου. Η ζεστασιά και η ακαμψία κυριαρχεί στη γλώσσα σου. Με τα χείλια σου οδηγείς τον πούτσο μου μέσα κι έξω. Ταυτόχρονα γλείφεις με μανία το γλειφιτζούρι μέχρι η μέντα να λιώσει στο στόμα σου…

Ο μινιμαλισμός της κίνησης

Χθες βράδυ έβαλα το μωρό μου να κοιμηθεί κι εγώ έμεινα να τον κοιτώ μέχρι να τον επισκεφτούν τα πρώτα όνειρά του… Εννοείται πως δεν σταμάτησα να του πιάνω το χέρι… Γύρισα προς το μέρος του, τράβηξα τα γόνατά μου και κούρνιασα δίπλα στο κορμί του. Σφήνωσα ανάμεσα στα πόδια του χαϊδεύοντας συγκεκριμένα δυο από τις μπούκλες του… Κοιμόταν ναρκωμένος από την κούραση, ίσως και από το σπρέι για τα κουνούπια που έριξα… Πρόθυμα άφησα τον εαυτό μου να πιεστεί προς το μέρος του. Με ήρεμο παλμό μετακόμισα ένα, δύο το πολύ εκατοστά του πούτσου μου μέσα στην κωλοτρυπίδα του… Μετακινήθηκα δεξιά, προς το κέντρο και αισθάνθηκα την ανοδική πίεση του πούτσου μου να ενισχύεται… Χαλαρά έσπρωξα ένα ακόμη εκατοστό του πούτσου μου… και αμέσως μετά ένα μισό του εκατοστού μόνο για να μη τον ξυπνήσω… Μόλις ένιωσα για τα καλά τη ζεστασιά και την υγρασία της κωλοτρυπίδας του, έκλεισα τα μάτια μου σαν να κοιμόμουν, ξεχνώντας τον πούτσο μου μέσα του…

Προσπάθησα να τον γαμήσω, τρομακτικά αργά, με σταθερή αναπνοή… Ενστικτωδώς το κορμί του ανταποκρίθηκε, ενώ ο εγκέφαλός του συνέχισε να ονειρεύεται… Με τρυφερές ωθήσεις κι έναν χτύπο της καρδιάς μεταξύ κάθε μιας ώθησης… με όλο τον μινιμαλισμό της κίνησης και μυστικά της καρδιάς τον άφησα να νιώσει ένα τράνταγμα… Χωρίς κι εγώ να το καταλάβω καλά-καλά, περίπου δώδεκα από τα εκατοστά του πούτσου μου είχαν εισχωρήσει μέσα στην κωλοτρυπίδα του και γλιστρούσαν μπρος και πίσω… μέσα κι έξω…

Διατήρησα τον ίδιο αργό, μεθοδικό ρυθμό τεντώνοντας τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας του… Με τα δάχτυλά μου κατασκεύασα φράγματα για να διακόψει τον ποταμό του σπέρματος που θα έχυνα οσονούπω… Στα κύματα του σπέρματός μου ο πούτσος μου παρασύρθηκε προς τα έξω κάνοντας ντρίμπλες πάνω στο σεντόνι… Αργά άλλαξα θέση, τον αγκάλιασα και σκέφτηκα πολλά, μέχρι να κοιμηθώ…

Beautiful As You

Some people fall in love
I’ve just been ’round the edges
I’m still not really sure
‘Bout what it is and how to get it

Is love by chance or seduction
All that I have are vague assumptions

Of what love must be like
And what love must feel like
Tell me what does it look like
Is it as beautiful as you?
Is it as beautiful as you?

I’ve never been in love
Does that surprise you?
Find myself alone
In the times where I don’t want to be alone

It’s not that I’m scared of going too deep
It’s just I’m no good at pretending
Starting or ending
Casually I’m imagining

What love must be like
And what love must feel like
Tell me what does it look like
Is it as beautiful as you?

Make it as beautiful as you
Make it as beautiful as you

Why can’t it be like that
I wanna know, I wanna know

What love must be like
And what love must feel like
Tell me what does it look like
Is it as beautiful as you?
Is it as beautiful as you?

Make it as beautiful
Make it as beautiful
Make it as beautiful as you
As you, as you

Beautiful As You – Adam Cohen

Όταν η νύχτα μετατρέπεται σε αυγή

Αργό βάδισμα…

Το οινόπνευμα έχει δηλητηριάσει τις φλέβες μας.

Αναμιγνύεται εύκολα η βότκα με το αίμα όταν πρέπει ν’ αλλάξει η διάθεση

και το μυαλό μεθάει επίσης εύκολα δημιουργώντας ένα ομιχλώδες σκηνικό με ευχάριστες -ευτυχώς- αναμνήσεις

Στο μακρύ διάδρομο που διασχίζουμε

ανοιγοκλείνουμε μια-μια τις πολλές πόρτες, που περιέχουν ιστορίες,

μέχρι να καταλήξουμε στο δωμάτιό μας

χωρίς καμία συζήτηση, πέρα ​​από την κατανόηση των πράξεων μας

«Είσαι πολύ ωραίος απόψε…», του λέω

 και κάνω τη γροθιά μου γραβάτα γύρω από το λαιμό του γραβάτα, ξεκλειδώνοντας τις αντιστάσεις του

Τραβώντας τον προς το μέρος μου φυτεύω ένα φιλί στα χείλη του και γλιστρώ τη γλώσσα μου στο στόμα του

κλείνοντας  ταυτόχρονα την πόρτα

Είναι αξιοθαύμαστο πόσο υπάκουοι σαν κατοικίδια ζώα γινόμαστε μπροστά στην ερωτική επιθυμία…

Καθώς τα χείλη μου απομακρύνονται από τα δικά του, νιώθω τα χέρια του να μου βγάζουν τα ρούχα, πρώτα το πουκάμισο, έπειτα το παντελόνι

Προτού καλά-καλά συνειδητοποιήσω τι γίνεται, νιώθω τον πούτσο μου να γίνεται μούσκεμα από τη γλώσσα του

Οι αναστεναγμοί μου εισβάλουν στην εμβέλεια που έχουν συνηθίσει τα αυτιά του ν’ ακούνε

και οι ήχοι τους είναι αρκετοί για να φτιάξουν μια ερωτική ατμόσφαιρα

Τα χέρια μου αγκαλιάζουν το κεφάλι του καθώς αρχίζω να γαμάω το στόμα του

Τα χέρια του δίνουν ηχηρά χαστούκια στον κώλο μου

Νιώθω έτοιμος να εκραγώ

Νιώθω τα χείλη του έτοιμα ν’ αντλήσουν τους χυμούς μου

Μα ξαφνικά… σταματάει αυτό που κάνει, σηκώνεται και πηγαίνει στο μπάνιο

αφήνοντας με, με μια στύση σκληρή σαν την πέτρα

να μου δείχνει ποιο δρόμο πρέπει ν’ ακολουθήσω σαν ράβδο αρχαίου μάντη.

Τρέχω κι εγώ στο μπάνιο…

«Τόσο πολύ διψούσες…;», με ρωτάει

Κοιτώ τα μάτια του με λαχτάρα…

«Αν είναι να μου προσφέρεις το δικό σου νερό, ναι, διψώ…», του απαντώ…

Η νύχτα μετατρέπεται σε αυγή.

Μια νέα ημέρα ξημέρωσε.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 8.565 other followers