Θα σου απαγγείλω ένα ποίημα

Αν σου απαγγείλω ένα ποίημα,
θα το καταλάβεις;
Δεν έχω άλλο τρόπο, δεν μπορώ… πραγματικά
πως αλλιώς να περιγράψω τα συναισθήματά μου για σένα;
Θα σε αποκαλέσω μικρό πρίγκιπα που κατέβηκε στη γη σήμερα
και θα σε κάνω να γελάσεις
να σουφρώσεις τα χείλια σου
να σηκώσεις το ένα σου φρύδι
να μου κλείσεις, πονηρά, το μάτι
διαβεβαιώνοντάς με
πως είσαι δικός μου
και δεν θα φύγεις ποτέ από κοντά μου…

Με ρωτάς τι θέλω κατά βάθος να σου πω
και χωρίς ντροπή, χωρίς να διστάσω σου λέω:
«Θέλω να παραμείνεις το αγόρι που όταν το κοιτάζω κοκκινίζουν τα μάγουλά του
αλλά δαγκώνει το κάτω χείλος του όταν σχολιάζει με τη χούφτα του το μέγεθος της διόγκωσης, χαμηλά, στο τζιν παντελόνι μου…»

[και άρχισε να βρέχει ενώ περπατούσαμε
και όταν σταματήσαμε για να κοιτάξουμε τον ουρανό
έχωσες τα χέρια σου μέσα στο παλτό μου
και μ’ έσφιξες στην αγκαλιά σου]

Και τότε ψιθύρισα:
«Ω, πόσο σ’ αγαπώ»

Το ανατρίχιασμα της προσμονής

Αγγίζοντάς σε, αισθάνομαι την ηλεκτρική ενέργεια από τα δάχτυλά σου στο δέρμα μου. 
Φιλώντας σε, αισθάνομαι το πάθος να κλέβει την αναπνοή μου. 
Μπορείς να με αγγίξεις κι εσύ, για να δεις αν καίω, έτσι όπως θα έπρεπε. 
Είναι τόσα πολλά τα διασκεδαστικά πράγματα που θέλω να κάνω για σένα. 
Θα ήθελα να δω το βλέμμα στα μάτια σου όταν θα με αγγίζεις. 
Κάθε ίντσα του κορμιού μου καλύπτεται από το ανατρίχιασμα της προσμονής. 
Φαίνεσαι τόσο μικρός έτσι όπως είσαι γονατισμένος μπροστά μου, παρά το μέγεθός σου. 
Το χέρι μου βόσκει στο μάγουλό σου και σπρώχνει το κεφάλι σου στο πλάι. 
Βαριά αναπνοή, βλέφαρα μισάνοιχτα, ο πούτσος όρθιος ανάμεσα στα πόδια σου. 
Το σώμα σας σχεδόν με παρακαλεί να κάνω τα πάντα μαζί σου. 
Μονίμως ερεθισμένος βάζω τα χέρια μου στους ώμους σου. 
Φιλώ το μάγουλό σου. 
Με χαχανητά, σε φιλώ στο στόμα όσο πιο σκληρά μπορώ. 
Αφήνω τα αποτυπώματα των χειλιών μου πάνω σου. 
Απελπισμένα διεκδικώ το κορμί σου σαν να είναι κάτι δικό μου. 
Μπορείς ν’ αρχίσεις να βογκάς. 
Μου αρέσει να σε ακούω. 
Βλέπω τα μάτια σου να είναι κλειστά. 
«Άνοιξε το στόμα σου και πάρε μου μια πίπα». Να, η πρώτη σου παραγγελία. 

Στέκομαι μπροστά σου…
Το στόμα μου ανοίγει πολύ αργά για τα γούστα σου. 
Αρπάζοντας με από το κεφάλι τρομάζεις με τη λαγνεία που πλημμυρίζει τα μάτια μου. 
Μπορείς να με πνίξεις, να με φιμώσεις, να με κάνεις να κλάψω, μα εγώ θα αγαπώ κάθε δευτερόλεπτο που θα κυλήσει από δω και πέρα. 
Βλέπεις τον πούτσο σου να εξαφανίζεται στο στόμα μου. 
Σε μια αναλαμπή τον αντικαθιστώ με το δάχτυλό σου…
«Με τρελαίνεις… Πίστεψέ με», μου λες…  
Έτσι όπως είμαι μπουκωμένος δεν μπορώ να μιλήσω, αλλά και να μπορούσα δεν μπορώ να σκεφτώ τις κατάλληλες λέξεις…

Τρέχω τα χέρια μου πάνω σου.

Σου αρέσει αυτό. 
Το κορμί σου πάντα αντιδρά μ’ αυτό τον τρόπο. 
Η αναπνοή σου είναι βαριά, τα μάτια σου σιωπηλά παρακαλούν για περισσότερα. 
Δεν μου αρκούν όμως τα μάτια σου, θέλω να σε ακούσω να το λες δυνατά. 
Τρίβω τη βάλανό σου στον ουρανίσκο μου. 
Λαχανιάζεις και γκρινιάζεις από την ευχαρίστηση. 
Μπορώ να δω την ευχαρίστηση αυτή να αναμιγνύεται με πόνο στο πρόσωπό σου. 
Βρίσκω ένα ρυθμό για το απολαμβάνουμε και οι δυο μέχρι την εκσπερμάτιση…
…μέχρι να μείνουμε και οι δύο με κομμένη την ανάσα. 

Κάνε α… άαα…

Πρέπει να απομακρύνεις αυτό το τόσο ονειρεμένο βλέμμα μωρό μου για να απολαύσεις όσα σου προσφέρω… Πρέπει να ακολουθήσεις τις οδηγίες μου για να ευχαριστηθείς… Με πολλά-πολλά φιλιά μεταμόρφωσε το πρόσωπό μου… δάγκωσε με τα λευκά σου δόντια τις αξύριστες τρίχες από τα μάγουλά μου… Με την γλώσσα σου χάραξε τη γραμμή των φρυδιών μου… με τη γλώσσα σου γλείψε τα βλέφαρά μου… φίλησέ μου τη μύτη, τα αυτιά μου… προσεκτικά… καθάρισέ τα μου… όπως μου τα καθάριζε και η μαμά…

Και μετά…

Μετά…

Τα χείλια σου… Αχ! Αυτά τα χείλια σου…

Έτσι θα προσκαλέσεις τον πούτσο μου… με τα χείλια σου.

Το στόμα σου θ’ ανοίξεις, τα χείλια σου θα τον υποδεχθούν… όπως αυτά ξέρουν…

Περίμενε όμως… Περίμενε…

… γιατί αυτή τη στιγμή τα χείλια σου βόσκουν πάνω στα δικά μου… Με υπαινιγμούς στο βλέμμα σου δείχνω ποιο πρέπει να είναι το επόμενο βήμα σου… Η γλώσσα σου ξεκινάει ένα μακρύ-μακρύ ταξίδι… ένα ταξίδι με αφετηρία το πηγούνι μου και κατάληξη τον πούτσο μου…

Άνοιξε το στόμα σου μωράκι μου… Κάνε ά… άάάά…

Δεν θέλεις ακόμα; Καλά… Δεν θα επιμείνω…

Διασκεδάζω φιλώντας σε και μόνο… Διασκεδάζω φιλώντας και γλείφοντας τους ώμους σου… τα δυνατά σου χέρια… τους βραχίονές σου… Με το μικρό μου δαχτυλάκι ανασηκώνω το πάνω χείλος σου… Τα δόντια σου αστράφτουν… η ανάσα σου μυρωδάτη… Παίρνεις όλο το δάχτυλο μου στο στόμα σου, το ρουφάς με τόση δύναμη, με τόσο πάθος, με τόση πείνα… μου θυμίζεις την Νεφέλη όταν ήταν μικρή και αθώα γατούλα και τη τάιζα το γάλα με τη σύριγγα. Θέλεις κι άλλο… Κι άλλο δάχτυλο… Τον δείκτη μου σου προσφέρω… τον αντίχειρα μετά… τον ρουφάς… τον ρουφάς… διστακτικά απελευθερώνεις τα δάχτυλά μου… Ψαχουλεύω την ετοιμότητά σου… τον πούτσο σου που γίνεται τεράστιος… ψαχουλεύω τα αρχίδια σου… σαν μαλακά μαξιλάρια είναι… Γλείφω τη παλάμη σου… τον καρπό σου… τον αγκώνα σου… γλύφω κατά μήκος το χέρι σου… σαλιώνω την μασχάλη σου, τραβώ με τα δόντια μου τις τρίχες σου… Γλείφω και ρουφώ… Ρουφώ… το χέρι σου ανυψώνω… Γλείφω και ρουφώ… γλείφω… Τέτοιο γλείψιμο και τέτοιο ρούφηγμα ποτέ δεν έχω κάνει στις μασχάλες σου… Ξεχνιέμαι…

Ξεχνιέμαι…

Είναι ώρα να συνεχίζω…

Πάνω στο στήθος σου προσγειώνομαι… φιλώ και γλείφω το στήθος σου… φιλώ και γλύφω μια-μια τις ρόγες σου… Σαλιώνω τις ρόγες σου… Φυσώ την ανάσα μου πάνω τους… Τις δαγκώνω με τα δόντια μου… Τινάζω τη γλώσσα μου πάνω τους… Είναι τόσο λαχταριστές οι ρόγες σου… Αν σου δάγκωνα μόνο τη μια και την κατάπινα μετά… τι θα γινόταν;

Σαν υποψήφιος βουλευτής συμπεριφέρεται η γλώσσα μου… Δεν κάθεται σταθερή σ’ ένα σημείο για πολύ ώρα… Μέσα στα επόμενα λεπτά διασχίζω το στήθος σου… το στομάχι σου… την κοιλιά σου… κολυμπώ μέσα στον αφαλό σου… φιλώ κάθε εκατοστό του δέρματός σου μέχρι το σημείο που ξεκινά το πυκνό τρίχωμα του εφηβαίου σου…

Αδιαφορώ για τον πούτσο σου αν και είναι τόσο προκλητικά σηκωμένος… Τα αρχίδια σου παραμερίζω… Την είσοδο της ροδαλής κωλοτρυπίδας σου αναζητώ…

Να πάρει… Είναι τόσο στενή… τόσο στενή…

Έτσι όπως την ανοίγω με τα δάχτυλά μου, πιστεύω πως μου χαμογελάει…

Αναστενάζεις πάλι; Αναστεναγμός ήταν αυτός;

Μωράκι μου!

Απομακρύνομαι… ρουφώ ξανά το δάχτυλό σου… Αισθάνομαι το δάχτυλο του ποδιού σου να εισβάλλει στην κωλοτρυπίδα μου…

Αργά…

Τόσο αργά…

Απαλά…

Τόσο απαλά…

Τις πτυχές της κωλοτρυπίδας μου σκανδαλίζεις…

Τι ήχους να βγάλουμε τώρα;

Γιατί είσαι σιωπηλός;

Για να βάλω τα πράγματα στη θέση τους… Άσε με μωράκι μου…

Ανασηκώνω το πετσάκι σου, σαν τη κουκούλα που φορούν τα μικρά παιδιά για να προστατευτούν από το κρύο και τη βροχή είναι… Ανασηκώνω το πετσάκι του… η βάλανος του πούτσου σου έχει χρώμα ροζ… έχει χρώμα μελανό… Ο πούτσος σου στέκεται όρθιος, περήφανος… του αξίζει ένα τρυφερό φιλί…

Μόνο ένα…

Εξετάζω το πρόσωπό σου… χαμογελώ… Εξετάζω τον πούτσο σου… τον γλείφω… τον φιλώ πάλι…

Τον γλείφω… τον γλείφω…

Αργά… απαλά…

Τον γλείφω… τον γλείφω…

Ακούω τον ρυθμό της αναπνοής σου…

Ταιριάζει τόσο πολύ με τον ρυθμό της δικής μου αναπνοής…

Σταθερή αναπνοή…

Ήπια…

Σκληρά…

Γλείφω…

Και…

… γλύφω…

Τραβάς μαλακία τον πούτσο μου… Παρεμβάλλω ένα δάχτυλο στην κωλοτρυπίδα σου… Ένα; Ή δυο… Να σαλιώσω το δάχτυλό μου; Πόσα δάχτυλα χωρούν στην κωλοτρυπίδα σου; Πέντε; Και τα δέκα;

Δεν ξέρεις…

Όλη το βράδυ θα περάσω γλύφοντας τον πούτσο σου… θα προσπαθήσω να παρατείνω την ευχαρίστησή σου…

Πόση ώρα θα σου πάρει μέχρι να χύσεις;

Θόρυβος βγαίνει από το στόμα σου… το πρόσωπό σου άγρια παραμορφώνεται… το τέλος πλησιάζει… η επιθυμητή ολοκλήρωση έρχεται…

Θα φωνάξεις μωρό μου όταν θα χύσεις;

Ή…

… αθόρυβα θα με πυροβολήσεις με το σπέρμα σου;

Δίνω το τελευταίο φιλί στον πούτσο σου… κοιτώ το πρόσωπό σου…

Πόσες φορές θα χύσεις απόψε;

Θα σε νικήσω ή θα νικήσεις;

Ποιος θα νικήσει;

Όταν δεν υπάρχει ούτε μια στιγμή απόλαυσης για χάσιμο

Φιλιά… 
στη λαμπερή μέρα και στη σκοτεινή νύχτα… κοιτάζοντάς σε. 

Τα μάτια σου είναι φωτεινά, 
λαμποκοπούν, λαμποκοπούν καθώς πλησιάζω λίγο πιο κοντά. 
Φιλώ το καθένα ξεχωριστά, μετά φιλώ τη μύτη σου. 
Φιλώ τα σέξι, απαλά, σαρκώδη χείλη σου.
Αγγίζεις το πρόσωπό σου με τα δάχτυλά μου, 
Ρουφώ το κάτω χείλος σου, το συνθλίβω μεταξύ των δικών μου χειλιών. 
Η γλώσσα μου αφήνει ίχνη σάλιου σε μια ευθεία γραμμή που σε τσούζει. 
Φιλώ το λαιμό σου πάνω, ψηλά… στο πηγούνι που τρέμει  
Ροκανίζω και πιπιλίζω το ζεστό, μαλακό δέρμα σου. 
Το στέρνο σου είναι εκτεθειμένο στο βλέμμα μου, βγάζεις γλυκούς ήχους από το στόμα. 
Τα χείλη μου σφραγίζουν μ’ ένα φιλί το ηλιοκαμένο στήθος σου.
Κάθε σκληρή ρόγα θηλάζω με τη σειρά, έχοντας την ανάγκη να φανεί πιο πρησμένη και πιο σκληρή. 
Αφήνω τα υγρά μονοπάτια του σάλιου μου έτσι όπως σε φιλώ με κατεύθυνση προς τα κάτω.
Γεύομαι το σμιλεμένο στομάχι σου, και αισθάνομαι τη στύση μου να μεγαλώνει. 
Στη συνέχεια, σε ξαπλώνω στο κρεβάτι.
Πιπιλίζω χωριστά κάθε δάχτυλο του ποδιού και κινούμαι προς τα πάνω. 
Γλείφοντας ό,τι βρω στο δρόμο μου φτάνω στους διακριτικά αρωματισμένους μηρούς σου. 
Η μυρωδιά σου γεμίζει τα ρουθούνια μου και το θέαμα του σηκωμένου πούτσου σου γεννάει αισθήματα παρά πολύ ισχυρά για να τα αγνοήσω.
Είμαι σκλάβος των επιθυμιών μου, κι αυτό πρέπει να το λάβεις σοβαρά υπόψη. 
Η γλώσσα μου σκορπά φιλιά απαλά, τα χείλη μου πιπιλίζουν χαρίζοντας πόνο υγρό. 
Ο πούτσος σου διογκώνεται ακόμα περισσότερο και αναζητά το πλέον το αδιάκριτο χάδι ενός εραστή. 
Η γλώσσα μου μεθάει, οφείλω να ομολογήσω, 
Μεθώ κι εγώ από το άρωμα και τη γεύση σου. 
Δεν υπάρχει ούτε μια στιγμή απόλαυσης για χάσιμο. 
Εισπνέω και τρώω και αισθάνομαι… 
Ακούω τους στεναγμούς σου, τους αναστεναγμούς μου… μέχρι το τέλος.

Εκεί πλέον μένω μ’ ένα βρεγμένο πρόσωπο, 
και τα μάγουλά μου να καίνε, σαν κάποιος να έχει τοποθετήσει πάνω τους πραγματικές φωτιές.
Πάνω τους ρέουν οι χυμοί σου…
Σου θυμίζω πως όλα αυτά ξεκίνησαν μ’ ένα φιλί. 

Όταν η έκσταση επιταχύνει τις εξελίξεις

Το τρεμόπαιγμα της ελικοειδούς γλώσσας σου είναι αμείλικτο.

Σαρώνει κυριολεκτικά τη σάρκα μου, τεντωμένη πάντα, καθοδηγούμενη από την επιθυμία.

Ανιχνεύει με την άκρη της το στενό στόμιο της βαλάνου μου,

ψάχνει βαθιά, επιζητώντας την εκτόξευση του υγρού πυρός.

Ρυθμικά κινείται πάνω – κάτω, προσδίδοντας ένταση στο αχαλίνωτο πάθος σου.

Γλιστράει, γλείφοντας, παντού.

Προσφέρει τη σκληρότητα του πούτσου μου ανάμεσα στα χείλη σου.

Τα νύχια σου σκάβουν τη σάρκα των γλουτών μου.

Όλη αυτή την ώρα, τα συναισθήματα γιγαντώνονται, η έκσταση επιταχύνει τις εξελίξεις.

Μου είναι πλέον δύσκολο να επικεντρωθώ στην πραγματικότητα…

Ξεκινώ τις παραχωρήσεις…

Βοσκάμε ο ένας πάνω στα δόντια του άλλου, με αγριότητα,

Τα παλιρροϊκά κύματα της ευχαρίστησης αρχίζουν να ρέουν από μέσα μου,

Οι μύες γύρω από τα δάχτυλα σου χαλαρώνουν, δεν μπορούν πια να κρατήσουν, να σφίξουν…

Κατανοώ για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό.

Στους ακούσιους σπασμούς του ανδρισμού μου οι ανάσες σου βγαίνουν προς τα έξω με ξέφρενο ρυθμό…

Τα δάχτυλα σου αρμενίζουν ξανά πάνω μου… θωπεύοντας με…

… δίχως να προσδοκούν κάτι στη συνέχεια,

Είσαι τόσο ρομαντικός!

Το πάθος στη ζωή

Άλλη μια βραδιά, κάθεσαι στο σκοτάδι, γυμνός… αγκαλιάζεις το κορμί σου. Στέκομαι δίπλα σου, όπως πάντα… φιλώ απαλά τα χείλια σου… παρασύρω μακριά τις όποιες σκέψεις σου… αισθάνομαι τέτοια ευδαιμονία… τέτοια ολοκλήρωση… πιστεύω πως είμαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο. Παίρνω μια βαθιά αναπνοή… λειώνω στη ζεστασιά του κορμιού σου που με αγγίζει… ανασαίνω μέσα στο στόμα σου, θαυμάζω την ομορφιά σου… αφήνω το πρόσωπό μου να το αγγίξουν οι μπούκλες σου… με κοιτάς στα μάτια και χαμογελάς… με τραβάς πιο σφικτά στην αγκαλιά σου… σε ρωτάω ψιθυρίζοντας:
«Θα κοιμηθούμε, πρίγκιπα;»
Ξαπλώνουμε ανάσκελα, σκεπαζόμαστε και κλείνουμε τα μάτια μας… Σε κοιτώ… αν κοιμάσαι θέλω να δω… Με κοιτάς… αν κοιμάμαι θέλεις να δεις… Χαϊδεύω με μητρική διάθεση τα μαλλιά σου… χαμογελάς… σου δίνω ένα βαθύ… παθιασμένο φιλί… τυλίγεις τα χέρια σου γύρω από το κορμί μου…
«Δεν κοιμάσαι…», διαπιστώνω…
«Ούτε κι εσύ…», μου λες…
«Γιατί;», σε ρωτώ…
«Δεν έχει γιατί…», μου απαντάς…
Αφήνουμε τα χείλια μας να χαϊδευτούν… η γλώσσα του ενός προσπαθεί να βρει την γλώσσα του άλλου… Οι γλώσσες μας αγγίζονται… τον χορό της ζωής χορεύουνε… κολυμπούν μέσα στα σάλια μας… Χαλαρώνω τόσο πολύ από αυτό το φιλί… Τα κορμιά μας τρίβονται… το δέρμα του είναι τόσο απαλό… και ζεστό… μεθώ από το άρωμά του… αισθάνομαι το σφυγμό του… τους κτύπους από τα βάθη της καρδιάς του…
Ο πούτσος σου ανταποκρίνεται στα χάδια και στα φιλιά μας… διογκώνεται… Κοιταζόμαστε στα μάτια και χαμογελάμε ο ένας στον άλλο…
«Δεν θα κοιμηθούμε…», ρωτάς
«Τσου…», απαντώ…
Ξεσκεπαζόμαστε… Τοποθετώ τα χέρια μου πάνω στο κορμί σου… ανοίγεις τα πόδια σου και μπαίνω ανάμεσά σου… η ζεστασιά του κορμιού σου ακτινοβολεί πάνω στο δικό μου κορμί… Χαϊδεύω τους ώμους σου… το πρόσωπό σου… χαμογελώ… σε κοιτώ στα μάτια… στο στόμα… έχεις ένα χαμόγελο που με καυλώνει… ένα χαμόγελο που γίνεται γέλιο και με παρασύρει κι εμένα… Νευρικό γέλιο… προσπαθώ να κρατηθώ… να σοβαρέψω… με γαργαλάς… γελάς… γελώ ξανά… Αρπάζω το μαξιλάρι και το βάζω επάνω στο πρόσωπό σου… προσπαθώ να στο κρύψω… προσπαθώ να σταματήσω το γέλιο σου… να το σταματήσω για να σταματήσει και το δικό μου…
Τραβώ το μαξιλάρι… το πρόσωπό σου αναψοκοκκινισμένο…
Ξανά τα χείλια μας συναντιούνται… βρίσκουν το ένα το άλλο… σου γνέφω κλείνοντας σου το μάτι να ξαπλώσεις αναπαυτικά… Κοιτώ ολόκληρο το σώμα σου… Είσαι τόσο όμορφος… Χαϊδεύω στοργικά το κορμί σου… φιλώ το δέρμα σου… δοκιμάζω τη γεύση σου… τα χείλια μου φιλούν οποιοδήποτε σημείο του κορμιού σου μπορώ… Θέλω να σε καταβροχθίσω… αργά… Σκεπάζω το κορμί σου με το κορμί μου… Το στήθος σου αγγίζω και με τα δυο μου χέρια… τις ρόγες σου πλάθω… τις γλύφω… τις ρουφώ… τις τρίβω ανάμεσα στα δάχτυλά μου… τρίβω το στήθος σου με το στήθος μου…
Το χέρι μου αφήνω να τρέξει χαμηλά… αισθάνομαι το πόσο υγρή είναι η κωλοτρυπίδα σου… χώνω τα δάχτυλά μου μέσα… τα δάχτυλά μου αναφλέγονται από τη ζεστασιά… βγάζω τα δάχτυλά μου και δοκιμάζω τη γεύση τους… τη γεύση της κωλοτρυπίδας σου… Σε φιλώ… χαϊδεύω τον πούτσο και τα αρχίδια σου… φιλώ τα πόδια σου… τρίβω πάνω τους τη γλώσσα μου… γλείφω τα δάχτυλα των ποδιών σου… Με διεγείρει το γεγονός πως παίζω το ρόλο της Μαρίας της Μαγδαληνής… Με καυλώνει το γεγονός πως σε ικανοποιώ… πως σου χαρίζω την ευχαρίστηση…

Κοιταζόμαστε στα μάτια… μου χαμογελάς… Στο πρόσωπό μου φυσάς… η ανάσα σου καυτή… Σκύβω… αρπάζω τον όρθιο πούτσο σου… τον καταπίνω χαϊδεύοντας ταυτόχρονα τα αρχίδια σου… Σου παίρνω πίπα με αργό ρυθμό… απολαμβάνω… απολαμβάνω τη κάθε στιγμή…
Κλείνεις τα μάτια σου και τραβάς με δύναμη τα μαλλιά μου… Απομακρύνω το στόμα μου από τον πούτσο σου… χαϊδεύω την κοιλιά σου… ανοίγω ελαφρά τα πόδια σου… Αναρριχώμαι πάνω σου… ο πούτσος σου είναι έτοιμος να μπει μέσα μου… τον κοιτώ και χαμογελώ… αστράφτει από τα σάλια μου… αστράφτει από τους χυμούς σου… Αφήνω το υγρό κεφάλι του πούτσου σου να τριφτεί πάνω στο άνοιγμα της κωλοτρυπίδας μου… αφήνω τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου να γλείψουν τον πούτσο σου… θέλω να τον φιλοξενήσω ολόκληρο μέσα μου…

Πετώ στα ουράνια… ο πούτσος σου είναι τόσο καυτός και σκληρός… η κωλοτρυπίδα μου τον ρουφάει σιγά-σιγά… Σε κοιτώ και βλέπω ζωγραφισμένη την ικανοποίηση στο πρόσωπό σου… ο τρόπος που με κοιτάς… είναι σαν να με παρακαλάς να σφίξω τον πούτσο σου ώστε να μη μπορείς να κινηθείς μέσα μου… Πιανόμαστε από τα χέρια… κινούμαστε ρυθμικά… τρίβω το αξύριστα μάγουλά μου πάνω στα χείλια σου…τα χείλια σου πρήζονται… σαν της Έλενας Παπαρίζου γίνονται…
Με τραβάς στην αγκαλιά σου… με φιλάς σκληρά… με πάθος… με συγκίνηση αισθάνομαι τον υγρό σου πούτσο να πάλλεται μέσα μου… μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… Οι κινήσεις του κορμιού σου είναι τόσο αισθησιακές… Δεν μπορώ να κρατηθώ… Η γλώσσα μου γλύφει την γλώσσα σου… τα χέρια μου χαϊδεύουν τα αρχίδια σου… εξερευνώ την βελούδινη υφή τους… ζυγίζω το βάρος τους… γνωρίζω πως όλο αυτό τα βάρος σε μορφή σπέρματος θα καταλήξει μέσα μου… πάνω μου…
Κοιταζόμαστε ξανά στα μάτια… κλείνεις τα μάτια σου από ευδαιμονία… ξέρεις πολύ καλά τι θέλεις από εμένα… ξέρω πολύ καλά τι θέλω από εσένα… επανατοποθετώ την κωλοτρυπίδα μου πάνω στον πούτσο σου… τρίβω το σώμα σου με το σώμα μου…
Αισθάνομαι το σώμα σου να τρέμει… να χείλια μου δοκιμάζουν τη γεύση του δέρματός σου… τα δάχτυλά μου τριγυρνούν γύρω από τις ρόγες σου… αυτό είναι… Αρχίζω να τις γλείφω… να γλείφω αυτή τη τόσο απαλή και φρεσκοξυρισμένη περιοχή του στήθους σου… το σώμα σου ανταποκρίνεται στο άγγιγμά μου και με τον ίδιο τρόπο που απολαμβάνεις εσύ… απολαμβάνω κι εγώ…
Συνεχίζεις να με γαμάς σκληρά… ο πούτσος σου έχει γίνει τόσο δύσκαμπτος… ανοίγει στα δυο τα κωλομάγουλά μου και εισβάλει επανειλημμένα μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… είσαι τόσο καυτός… τόσο ερωτικός… κινούμαστε μαζί… στον ίδιο ρυθμό μέχρι που ο πούτσος σου εκρήγνυται μέσα μου…
Είναι τόσο έντονη η εκσπερμάτισή σου που το κορμί μου ανατριχιάζει και με κάνεις να φωνάξω δυνατά… Εκμεταλλεύεσαι το ανοικτό μου στόμα και μου το κλείνεις χώνοντας μέσα του τη γλώσσα σου… Με φιλάς με τόσο πάθος που η αναπνοή μου σταματάει… Σε φιλώ κι εγώ με τη σειρά μου και σε ευχαριστώ που κάθε μέρα μου προσφέρεις πάθος στη ζωή μου…
Προσπαθούμε να κοιμηθούμε… αγκαλιαζόμαστε…

Πάθος σαν υγρό πυρ

Καστανά τα μάτια σου, καστανά στις σκιές, μα όταν το φως του ήλιου τα χτυπά, εξάπτουν τη φαντασία μου και μοιάζουν σαν πράσινα σμαράγδια. Το στόμα σου ακουμπάει στο δικό μου, τα γόνατά μου λυγίζουν, η Γη σταματά να γυρίζει για πρώτη φορά, τα πάντα είναι υπό έλεγχο. Δεν είμαι πια εγώ, δεν είσαι πια εσύ, είμαστε δυο ξένοι που ερωτοτροπούμε, είμαστε δυο περιπλανώμενοι εραστές που τερματίζουν την ημέρα κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο στα μάτια. Οι πλανήτες ευθυγραμμίζονται για να μπορούν να μας βλέπουν. Φιλιόμαστε με τρόπους που κανείς δεν θα μπορούσε ποτέ να σκεφτεί, αγαπιόμαστε με τρόπους που δεν νομίζω ότι κανείς θα μπορούσε ποτέ να αγαπηθεί, άκουσέ με, δεν υπερβάλλω. Εκθέτουμε ο ένας στον άλλο τα συναισθήματά μας, τις σκέψεις μας, μπορούμε και διαβάζουμε ο ένας τη σκέψη του άλλου. Το πάθος που καίει μέσα μας, είναι σαν υγρό πυρ. Τα δάκρυα που προσπαθώ να κρύψω είναι απόδειξη ότι όταν βρίσκομαι στην αγκαλιά σου γίνομαι ανίσχυρος, κι ας προσποιούμαι το αντίθετο. Ναι, είμαι ντροπαλός και αδέξιος, γι’ αυτό ζητώ την αγάπη παρέα με την κατανόηση.

Καστανά τα μάτια σου, καστανά στις σκιές, μα όταν το φως του ήλιου τα χτυπά…, ξεκινώ να λέω, αλλά καθώς με κοιτάς έντονα στα μάτια, κοκκινίζω. Σ’ αγαπώ, είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι. Οι καρδιές μας συγχωνεύονται και γίνονται μια. Ταιριάζουμε όπως τα γάντια στα χέρια. Σ’ αγαπώ και μ’ αγαπάς, σκέφτομαι, αλλά δεν το λέω, γιατί αν μιλήσω θαρρώ πως θ’ ακουστώ σαν μια ξεκούρδιστη κιθάρα. Ο χρόνος έχει σταματήσει. Όχι. Ο χρόνος ξεκινά από την αρχή…

Καστανά τα μάτια σου, καστανά στις σκιές, μα όταν το φως του ήλιου τα χτυπά, εξάπτουν τη φαντασία μου και μοιάζουν σαν πράσινα σμαράγδια. Το στόμα σου ακουμπάει στο δικό μου, τα γόνατά μου λυγίζουν, η Γη σταματά να γυρίζει για πρώτη φορά, τα πάντα είναι υπό έλεγχο. Σιωπή…

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 8.563 other followers