Ξεκινώντας τη μέρα μ” ένα χαμόγελο

Συνειδητά ξυπνώ λίγο προτού ξημερώσει. Νυστάζω, αλλά τα μάτια μου παραμένουν ανοιχτά. Είναι ακόμα σκοτάδι. Κλείνω τα μάτια με τα χέρια μου και βυθίζω το κεφάλι μου στο μαξιλάρι, περιμένοντας να χτυπήσει το ξυπνητήρι… Και τότε… ένα χέρι, το χέρι του βγαίνει κάτω από τα σκεπάσματα, ζεστό και βαρύ. Ακουμπά απαλά πάνω στο στήθος μου και με χαϊδεύει… Αναρωτιέμαι αν ονειρεύεται, αλλά τα χάδια του συνεχίζονται με τέτοιο ρυθμό που δεν δικαιολογείται για κάποιον που κοιμάται. Αμέσως μετά, κατεβαίνει χαμηλά… αγγίζει τα πόδια μου, το σλιπ μου… προσπαθεί μάλιστα να το τραβήξει… προσεκτικά. Εξίσου προσεκτικά αγγίζω με την άκρη της γλώσσας μου τα ζεστά μου χείλη… και τα δροσίζω.

Παίρνω το χέρι του και το οδηγώ ανάμεσα στα πόδια μου…

«Πως γίνεται να έχεις καυλώσει;», ρωτάει με τη χαρακτηριστική βραχνή του φωνή…

Τα δάχτυλά του σκαρφαλώνουν στη γιγαντιαία στύση μου…

«Πως γίνεται να έχεις καυλώσει;», ρωτάει ξανά…

«Έτσι ξυπνάω κάθε πρωί…», απαντώ…

«Κι εγώ… το ίδιο», μου λέει χαμογελώντας…

«Ε, όχι το ίδιο… Λίγο πιο πολύ», του λέω…

«… πάρα πολύ», με διορθώνει…

Γλείφει το δάχτυλό του και τρίβει απαλά τη βάλανό του. Στη συνέχεια πιέζει το κορμί του ενάντια στο δικό μου. Το γλείψιμο δεν ήταν μια κίνηση εντελώς περιττή. Ο πούτσος του γλιστράει πάνω μου, προσφέροντάς μου ένα υπέροχο, απολαυστικό μασάζ, μ’ ένα τρόπο που μόνο αυτός μπορεί να το κάνει…

«Α! Ξέχασα να σου πω καλημέρα…», λέει χαμογελώντας

«Καλημέρα…», λέω κι εγώ…

Φιλιόμαστε αργά, μέχρι που το σκοτάδι αποχωρεί και η λάμψη του ήλιου κάνει την εμφάνισή της. Τραβάμε πάνω μας τα σκεπάσματα για να την αποκρούσουμε. Το ξυπνητήρι χτυπάει. Δεκαεννέα λεπτά έχουν περάσει, αν και αισθάνομαι ότι πέρασαν εννιά ώρες και εννέα δευτερόλεπτα… όλα με τη μια…

Σκάβω με τα δάχτυλά μου τους γυμνασμένους γλουτούς του και τον φέρνω ακόμα πιο κοντά μου. Μουγκρίζω στο αυτί του και αρχίζω να τον φιλώ… όπου βρω. Η θερμοκρασία του κορμιού μου ανεβαίνει… Είμαι τυχερός που εξαιτίας του ζεσταίνομαι τουλάχιστον δωρεάν. Έτσι όπως σπαρταρά με τα φιλιά μου, βρίσκω την ευκαιρία να γεμίσω τα ρουθούνια μου με το άρωμά του. Τα γένια μου γδέρνουν το λαιμό, τα μάγουλά του, το πρόσωπό του. Αρχίζει σιγά – σιγά να χάνει τη σεμνότητά του. Οι αναστεναγμοί του μεταμορφώνονται σε κραυγές. Σταγόνες ιδρώτα κάνουν την εμφάνισή τους στο λείο του κορμί.

Παραμένω προσκολλημένος πάνω του… σαν να μη μπορώ να σταματήσω να τον φιλώ… Δίνω μόνος μου συγχαρητήρια στον εαυτό μου…

«Είμαι ο καλύτερος εραστής που είχε ποτέ», λέω… «Ναι, είσαι», μου απαντά ο εαυτός μου.

Το ξυπνητήρι χτυπάει ξανά…

Σταματώ να τον φιλώ και τον κοιτώ απλά στα μάτια…

«Εκτός από τα φιλιά, προσφέρω και πρωινό… δωρεάν κι αυτό», του λέω…

Χαμογελάει…

… κι αυτό το χαμόγελο είναι ό,τι πρέπει για να ξεκινήσει όμορφα η μέρα…

Σχετικά με τις διαφημίσεις

Love is the air

Love is in the air
Everywhere I look around
Love is in the air
Every sight and every sound
And I don’t know if I’m being foolish
Don’t know if I’m being wise
But it’s something that I must believe in
And it’s there when I look in your eyes
Love is in the air
In the whisper of the trees
Love is in the air
In the thunder of the sea
And I don’t know if I’m just dreaming
Don’t know if I feel sane
But it’s something that I must believe in
And it’s there when you call out my name
Love is in the air
Love is in the air
Oh oh oh
Oh oh oh
Love is in the air
In the rising of the sun
Love is in the air
When the day is nearly done
And I don’t know if you’re an illusion
Don’t know if I see it true
But you’re something that I must believe in
And you’re there when I reach out for you
Love is in the air
Every sight and every sound
And I don’t know if I’m being foolish
Don’t know if I’m being wise
But it’s something that I must believe in
And it’s there when I look in your eyes

Love is the air – Finn.

Μέγγενη

Στριμώχνεται στην αγκαλιά μου.

Η κορυφή του πούτσου του ψάχνει εδώ και λίγα λεπτά την είσοδο του κορμιού μου

Του προσφέρω μια εναλλακτική λύση, ανοίγοντας το στόμα μου…

«Μήπως τα χείλια σου είναι σαν μια μέγγενη; Φοβάμαι μήπως τον στραγγαλίσεις», με ρωτάει…

Η ερώτηση του με καυλώνει, χωρίς αμφιβολία

Μου τον ακουμπάει… πότε στη μύτη, πότε στο στόμα, αποφεύγοντας όμως να τον χώσει μέσα…

Εννοείται πως τον θέλω μέσα μου, αλλά διασκεδάζω με τα πειράγματά του και κάνω υπομονή…

Δεν είμαι σίγουρος για πόση ώρα…

Θέλω να τον ρουφήξω, να τον τραβήξω βαθιά μέσα μου

Ξέρει πώς να με κάνει να ανυπομονώ, ξέρει πώς να με κρατήσει σε εγρήγορση, σωματικά και ψυχικά

Γλιστρά τον πούτσο του στα χείλια μου και τη στιγμή που αυτά γίνονται άπληστα έστω και με την επαφή μαζί του, τον τραβάει μακριά…

Βρίσκομαι σε άλλη διάσταση…

Ξαφνικά, τον φέρνει ξανά στα χείλια μου… για λίγο…

Τον ρίχνει στο στόμα μου…

Δεν μπορώ να τον δω…

Λαχανιάζω…

«Ρώτησες κάτι για τα χείλια μου, θυμάσαι;», τον ρωτάω… με φανερή δυσκολία άρθρωσης

Το μυαλό μου με χαρακτηρίζει ως παράφρονα.

«Αχ, τι θυμάσαι», μου λέει…

Βγάζει τον πούτσο του από το στόμα μου και τον ντύνει μ’ ένα διακριτικό προφυλακτικό

Ένα από τα δάχτυλά του χαϊδεύει την κωλοτρυπίδα μου…

«Πως αισθάνεσαι;», ρωτάει…

«Σαν να υπάρχει κάτι εκεί κάτω… εννοώ το δάχτυλο, όχι τον πούτσο σου», απαντώ…

Βογκάμε σχεδόν ταυτόχρονα

… μέχρι την ολοκλήρωση του οργασμού.

Μια ζεστή καλημέρα

Οι επιθυμίες μου με ξυπνούν το πρωί,

τη στιγμή που οι ακτίνες του ήλιου χαϊδεύουν το κορμί μου

και ξεσηκώνουν κύματα που με περιβάλλουν, με σκεπάζουν και κατά συνέπεια σκεπάζουν και σένα.

Τα χέρια μου ανιχνεύουν την πλάτη σου

Όταν φτάνουν στον κώλο σου, σου χαρίζουν ένα τρυφερό χαστουκάκι

κι αμέσως μετά σε τραβάνε κοντά μου

πιο κοντά

ολοένα και περισσότερο,

Μέσα από τις ανάσες σου ακούγεται ένας βραχνός ψίθυρος

Τα χείλια σου είναι απαλά, υγρά

και πεινασμένα

όπως ακριβώς και τα δικά μου.

«Καλημέρα»

Οι λέξεις επιπλέουν ανάμεσά μας.

Το κορμί μου πιέζει το δικό σου

Τα χέρια μου αναζητούν κάτι δυνατό, σκληρό…

Γλιστρούν ανάμεσα στα ζεστά σου μπούτια-

δοκιμάζοντας τις αντοχές σου

πειράζοντας σε,

χαϊδεύοντας σε με ένα αναστεναγμό.

Μπορείτε να βυθιστώ μέσα σου

και να κρατήσω τα κεφάλι μου έξω

δαγκώνοντας τον ώμο σου

Οι χτύποι της καρδιάς σου

με ξυπνούν

Ανατριχιάζοντας, παρά φωνάζοντας

παραδίδομαι στις ορέξεις της πρωινής επιθυμίας μου

χαιρετώντας τις κορυφώσεις του φωτός του ήλιου

που περνάει μέσα από τις περσίδες

χαϊδεύοντας μας, κυρίως όμως αυξάνοντας τη θερμοκρασία των κορμιών μας

καθώς γινόμαστε ένα…

Τώρα.

Περί συναισθημάτων

Κατά καιρούς,

θαρρώ πως οι λέξεις κολλούν,

μέσα στο μυαλό μου.

Θα ήθελα πολύ να πω τι βρίσκεται εκεί μέσα…

Είμαι ο μόνος που μπορεί να έχει άποψη,

άλλωστε το έχω δηλώσει πολλά χρόνια πριν.

Έτσι, αυτή τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, τη στιγμή που σου χαϊδεύω τα μαλλιά μετά το λούσιμο

θα μιλήσω με την καρδιά μου και με τη βοήθεια των συναισθημάτων μου

Η αγάπη που έχω για σένα είναι ανυπολόγιστη,

με σηκώνει απ’ όπου κι αν βρίσκομαι και με φέρνει κοντά σου,

μ’ ένα τρόπο μαγικό

ίσως επειδή το μυαλό, συχνά, δεν μπορεί να κατανοήσει τα συναισθήματα, ούτε τα συναισθήματα το μυαλό,

και όλο το βάρος πέφτει στη καρδιά.

Όλες αυτές τις μέρες, τα χρόνια που είμαστε μαζί,

έχει καλλιεργηθεί μια αγάπη, που έχει ριζώσει, έχει φουντώσει, έχει επεκταθεί

έχει γεννήσει συναισθήματα που μόνο η καρδιά μπορεί να αισθανθεί.

Συναισθήματα που κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα, επηρεάζοντας τη συμπεριφορά μου, διότι δεν υπάρχει τρόπος να μπορώ να τα ελέγξω όλα, να τα φιλτράρω με τη λογική, να τα χωνέψω πρώτα εγώ ο ίδιος και μετά οι υπόλοιποι…

Το πλήθος όλων αυτών των συναισθημάτων μ’  έχει κάνει τόσο ευάλωτο

Ευτυχώς, έχω μάθει να σε εμπιστεύομαι όσο τίποτα άλλο στον κόσμο

αφήνοντας σε να πρωταγωνιστείς στη ζωή μου,

δίνοντάς σου το κλειδί της πόρτας της καρδιάς μου,

Είσαι πια το αίμα που τη τροφοδοτεί,

οι ρυθμικοί χτύποι των παλμών της

η ουσία των μυϊκών ινών της

Δεν είσαι μόνο ένα θαυμάσιο πλάσμα,

είσαι η λατρεία της ζωής μου…

Αρκετά…

Για τρίτη φορά,

το ξυπνητήρι χτυπάει

αλλά το σώμα του δεν κινείται.

«Ξύπνα…», ψιθυρίζω τρυφερά στο αυτί του, ανακατεύοντας τα πυκνά μαλλιά στο κεφάλι του

Η αντίδρασή του είναι ν’ ανεμίσει το μεσαίο δάχτυλό του στον αέρα!

Τι πρόστυχος!

«Σήκω… σήκω… σήκω», του λέω… και σηκώνομαι για να ντυθώ

Λίγο πριν βγω από το δωμάτιο κοιτώ πίσω μου…

Έχει ακόμα τα μάτια του κλειστά.

Ο καφές, το τοστ και τα αυγά αρωματίζουν τον αέρα.

Μπαίνοντας πάλι στην κρεβατοκάμαρα τον βρίσκω με τα μάτια ανοιχτά

Το κορμί του όμως δεν έχει μετακινηθεί ούτε χιλιοστό…

Με αυστηρή φωνή του ζητώ να σηκωθεί

Κάνει πως δεν ακούει…

Φωνάζω ξανά…

Το σώμα του κυλά στο στρώμα τόσο όσο χρειάζεται για να μου γυρίσει την πλάτη

Τον πλησιάζω, με τη σκέψη να τον τιμωρήσω σκληρά

Αλλά από τη στιγμή που τον βλέπω από κοντά αγουροξυπνημένο

… η ομορφιά του με ηρεμεί, με μαλακώνει… η συμπεριφορά μου αλλάζει

Η αγάπη με μεταμορφώνει

Το βλέμμα μου κυλά με ευκολία στο σέξι κορμί του

Θαυμάζω τους θωρακικούς μυς, την σεξουαλικότητά του που αναβλύζει και υποκλίνομαι μπροστά του.

Ένα χαμόγελο διασχίζει το πρόσωπό μου τη στιγμή που το βλέμμα μου πέφτει στον ανδρισμό του που κρέμεται σαν προβοσκίδα ελέφαντα ανάμεσα στα πόδια του…

Ίσως η ενέργεια του χθες το βράδυ, δικαιολογεί το δισταγμό του να σηκωθεί όρθιος αυτό το πρωινό…

Ίσως χρειάζεται να του υπενθυμίσω το ενδιαφέρον μου…

… να του δώσω να δοκιμάσει ξανά τη γεύση αυτή που δοκίμασε χθες.

Με αποφασιστικότητα αιλουροειδούς γλιστρώ τα δάχτυλά μου πάνω του

Κρατώντας την μαλακή περίμετρο του ανδρισμού του, σκύβω, και οδηγώ τη γλώσσα μου πάνω στη βάλανό του…

Τη χαϊδεύω μέχρι να φουσκώσει σαν την άκρη ενός μανιταριού

Σιγά – σιγά… προχωρώ προς τα κάτω, αφήνοντας την επιφάνειά της πιο υγρή από κάθε άλλη φορά.

Η περίμετρός του έχει αρχίσει να γίνεται αισθητά πιο παχουλή…

Ήδη έχει σηκωθεί και προεξέχει, πάντα με την βοήθεια των χειλιών μου

Κρατώντας τον σταθερά στο στόμα μου τον αισθάνομαι να καίγεται μέσα μου

Το στόμα του ψιθυρίζει λόγια που δεν μπορώ να τα ακούσω… δεν με ενδιαφέρει να τα ακούσω

Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να καταβροχθίσω τον ανδρισμό του γλιστρώντας τον μέσα κι έξω από το στόμα μου

Το κορμί του τινάζεται…

Τεντώνεται…

Τα πόδια του τρέμουν ελαφρώς

Με δυσκολία μπορεί ν’ αρθρώσει τα γράμματα του ονόματός μου

Οι αναστεναγμοί του φτάνουν στα αυτιά μου

Αλλάζω ρυθμό… ταχύτητα…

Γρυλίζει…

Εκσπερματώνει στο στόμα μου με μια δέσμη φωτός

Τον πιπιλίζω έως ότου στεγνώσει,

… έως ότου ακούσω την κραυγή του… να μου λέει:

«Αρκετά…»

Εκ περιτροπής

Τα χείλη σου λάμπουν με την λάμψη των σάλιων που άφησαν πίσω τους τα φιλιά μου

Η άκρη του δάχτυλου μου περιστρέφεται γύρω από το περίγραμμά τους

καθώς το στόμα μου πλησιάζει επικίνδυνα κοντά προς το μέρος σου… ξανά…

Η επίθεσή μου σε αιφνιδιάζει… σ’ αφήνει μ’ ένα απλό λαχάνιασμα…

Δυο από τα δάχτυλά μου ανοίγουν τα πρησμένα από τα φιλιά χείλη σου

Τα μάτια μου μελετούν κάθε αντίδραση σου,

καθώς η γλώσσα μου αρχίζει σχολαστικά να σε γλύφει

Η καυτή μου ανάσα λιώνει τη σάρκα σου

Μ’ ένα χαμόγελο ικανοποίησης, συνεχίζω, δίνοντας έμφαση στο άγγιγμα…

Γλιστρώ τα δάχτυλά μου σε σημεία που έχω διαπιστώσει πόσο εύκολα ερεθίζονται

Κάθε κίνησή μου από δω και πέρα έχει σκοπό μόνο την ευχαρίστησή σου

Ευθυγραμμίζω το κορμί μου με το δικό σου

Τα σάλια που στάζουν από το στόμα μου προδίδουν την ανάγκη μου να βρεθώ μέσα σου

… να γλιστρήσω…

… να τεντωθώ απολαυστικά στα βάθη του κορμιού σου

Φιλιόμαστε εκ περιτροπής κοιτώντας ο ένας τα μάτια του άλλου

… ψιθυρίζοντας βρώμικα λόγια που αρέσουν και στους δυο ν’ ακούμε

Χώνομαι μέσα σου…

Δαγκώνεις τα χείλια σου μ’ επιμονή σαν να θέλεις να τα κάνεις να ματώσουν

Τα νύχια σου σκαλίζουν τη σάρκα μου…

… μέχρι το κύμα του οργασμού να μας τυλίξει

… μέχρι να ηρεμήσουν όλα.

Σχετικά με τις διαφημίσεις

Ημερολόγιον καλούμενον ερωτικόν… του Αλέξανδρου Χαρούλη

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 6.451 other followers