Οι ιδιοτροπίες της Μαριάννας

0b5fd9293e9602b098a63e0c0237dc4e

Οι ιδιοτροπίες της Μαριάννας, Θέατρο Πόρτα

Συντελεστές

Μετάφραση: Ξένια Καλογεροπούλου
Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Δραματουργική συνεργασία: Μαριλένα Παναγιωτοπούλου
Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού
Κοστούμια: Κλαίρ Μπρέσγουελ
Φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου
Μουσικός Συνεργάτης: Κορνήλιος Σελαμσής
Βοηθός σκηνοθέτη: Θάλεια Γρίβα
Β’ βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Χανδρά

ΔΙΑΝΟΜΗ (με σειρά εμφάνισης):

ΣΙΟΥΤΑ: Ξένια Καλογεροπούλου
ΜΑΡΙΑΝΝΑ: Ηλιάνα Μαυρομάτη
ΣΕΛΙΟ: (+ΟΡΣΙΝΙ): Ντένης Μακρής/ Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος
ΚΛΑΥΔΙΟΣ: Χρήστος Σαπουντζής
ΤΙΜΠΙΑ: Παντελής Βασιλόπουλος
ΟΚΤΑΒΙΟΣ: Γιώργος Παπαγεωργίου
ΕΡΜΕΙΑ: Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου

Δεκαπέντε ύμνοι στην Αγάπη VIII

Ετικέτες

a2103639272_10

1. His Light Will Save Me – Owen Duff

2. A Love – The Echo and The Always 

3. Start each day with love – Kara Square

4. Contemporary Love – Joni Payne

5. This is Love – Lilla Vargen

6. Este Amor – Federico Aubele feat. Natalia Clavier

7. Mi sono innamorato di te – Luigi Tenco

8. Love someone – Jason Mraz

9. Love me like you do – Matt Johnson

10. La, la, la, Love – Jocelyn Scofield

11. Αγάπη μου – Αρλέτα

12. Easy love – Wood Lake

13. The Greatest Love of All – Maximilian Hecker

14. Our Love – Maria Markesini

15. Nostalgia – Raining Pleasure

Νυχτερινή σονάτα

2a

Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου. Τί φεγγάρι ἀπόψε! Εἶναι καλό τό φεγγάρι, — δέ θά φαίνεται πού ἀσπρίσαν τά μαλλιά μου. Τό φεγγάρι θά κάνει πάλι χρυσά τά μαλλιά μου. Δέ θά καταλάβεις. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου. Ὅταν ἔχει φεγγάρι μεγαλώνουν οἱ σκιές μές στό σπίτι, ἀόρατα χέρια τραβοῦν τίς κουρτίνες, ἕνα δάχτυλο ἀχνό γράφει στή σκόνη τοῦ πιάνου λησμονημένα λόγια — δέ θέλω νά τ’ ἀκούσω. Σώπα.

Νυχτερινή Σονάτα

Συγγραφέας: Άννα Ματθαίου

Σκηνοθεσία: Θάνος Σιδηράς

Πρωταγωνιστούν: Μαρία Δρακοπούλου (γυναίκα), Χρήστος Φωτίδης (άνδρας), Στέφανος Κακαβούλης (νεαρός άνδρας), Μυρτώ Θοδωράκη (νεαρή γυναίκα) και στο ρόλο του φεγγαριού η Σύλια Μινοτάκι

ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ

Ο Άνθρωπος που Έπεσε στη Γη

Ετικέτες

image-41. This is not America – Xavier Naidoo

2. Absolute Beginners – Carla Bruni

3. Heroes – Great Elk

4. Where Are You now – Inch Chua

5. Ashes to ashes – Happy Rhodes

6. China Girl – Anna Ternheim

7. Starman – Golden Smog

8. Moderl Love – Geva Alon

9. Let’s dance – The Futureheads

10. Space Oddity – Seu Jorge

Χαμένοι στη μετάφραση

«Je veux que vous…», ψιθυρίζεις τόσο ευγενικά στο αυτί μου…

«Te necesito aquí…», σου λέω με τη σειρά μου…

Οι γλώσσες αναμιγνύονται καθώς τα δάχτυλά μας αρχίζουν να χορεύουν, όπως πάντα, τον ίδιο χορό… πάντα…

«¿Dónde?», με ρωτάς…

«Juste ici», απαντώ…

Καθοδηγώ τα χέρια σου στις θέσεις στις οποίες ποθώ να με αγγίξεις…
Τα κουμπιά, ξεκουμπώνονται
Τα φερμουάρ, ανοίγουν…
Γλιστράς με άνεση την γλώσσα σου, μ’ ένα πάθος τόσο εκφραστικό…
χάνεσαι… ελαφρώς, στη μετάφραση…
Οι καρδιές μας χτυπούν δυνατά καθώς τα κορμιά μας συγκρούονται
Είναι τόσο εύκολο για δυο ανθρώπους που είναι ερωτευμένοι, να κάνουν έρωτα κάθε ώρα… κάθε στιγμή…
Βλέπεις, με θέλεις δίπλα σου συνεχώς
Κι εγώ όποτε σε χρειάζομαι σε βρίσκω είτε στην καρδιά μου, είτε στην αγκαλιά μου…
Χαμογελώ πάνω στο δέρμα του και ρουφώ το άρωμά του
Συνεχίζουμε να μιλάμε σε διαφορετικές γλώσσες, σε όσες γλώσσες γνωρίζουμε…
Συνεχίζουμε να μιλάμε σε διαφορετικές διαλέκτους
για όσο χρονικό διάστημα κρατήσει ο εναγκαλισμός μας

Κράτησε τα μάτια ανοικτά

Ετικέτες

Τον δένω στην καρέκλα, τραβώ χώρια τους αστραγάλους του μ’ ένα σχοινί που το σφίγγω με όλη τη δύναμή μου…
«Απόψε, θα με δεις να σου κάνω ένα στριπτίζ…», του λέω…
«Τόσο άσχημο θα είναι το θέαμα και με δένεις;», με ρωτάει… χαμογελάει…
«Όχι χαζούλη, δεν σε δένω γι’ αυτό. Σε δένω για να μη παίζεις τον πούτσο σου…», του απαντώ…
«Α, εντάξει… αν είναι έτσι!», μου λέει… Καταπίνει σκληρά, τεντώνει το κορμί του… Προσπαθεί να χαλαρώσει τη πίεση του σχοινιού στο στομάχι και στο στήθος του που ήδη του έχει αφήσει σημάδια πάνω στη σάρκα…
Γελάω, τον πλησιάζω και συνεχίζω να γελάω…
«Θα δεις πόσο θα σου αρέσει! Κι αν είσαι καλό παιδί, όλο και κάτι από αυτό που θα δεις γυμνό, θα το βάλω μέσα σου…», του λέω…
Τραβώ την άκρη του σχοινιού και την δένω κόμπο στο πόδι της καρέκλας…
«Δεν έχεις να πεις τίποτα; Σου έφαγε η γάτα την γλώσσα;», τον ρωτάω… χαμογελάω…
Στέκομαι μπροστά του… Ακουμπώ τα δάχτυλά μου στο σαγόνι του… τα γλιστρώ πρώτα στο ένα μάγουλό του και στη συνέχεια στο άλλο…
«Τι να πω;… Περιμένω…», μου απαντά αρκετά καθυστερημένα…
Γλιστράω το δάχτυλό μου γύρω-γύρω από το στόμα του… το ακουμπώ στη μύτη του…
«Ωραία… Περίμενε λίγο μέχρι ν’ αλλάξω…», του λέω…
Πηγαίνω στο διπλανό δωμάτιο και αφήνω τη πόρτα ανοικτή… Καθυστερώ επίτηδες, κερδίζω χρόνο μέχρι να ιδρώσει και να αναρωτηθεί για ποιο λόγο αργώ… Βγάζω τα πολλά-πολλά ρούχα, βάζω κάτι πρόχειρο… Κοιτάζομαι στον καθρέφτη… Η εμφάνισή μου με ικανοποιεί… Χτενίζω τα μαλλιά μου προς τα πίσω και αναστενάζω έχοντας τη σιγουριά πως θα με ακούσει… Σταματώ στη πόρτα, περιμένω για λίγο και αποφασιστικά μπαίνω μέσα…
Βάζω να ακούγεται ένα τραγούδι στο στερεοφωνικό… Τα μάτια του βγάζουν φωτιές και είναι κολλημένα πάνω μου… Προσέχει τη κάθε κίνησή μου… το κάθε βήμα μου… την διαδρομή μου μέσα στο δωμάτιο… Αφήνω το κορμί μου να ταλαντευτεί στον ρυθμό των τυμπάνων της μουσικής… Ξεκινώ να χορεύω… γρήγορα, προσπαθώντας να μη με ακολουθεί το βλέμμα του… Ταλαντεύομαι περιφερειακά, γλιστρώ από τη μια πλευρά στην άλλη… Χτυπιέμαι στους τοίχους… Κουνιέμαι πέρα-δώθε φτάνοντας πιο κοντά του…
Ακουμπώ τα χέρια μου στους ώμους του και τον αναγκάζω να βγάλει από το στόμα μου μια αιχμηρή εκπνοή… Στην άλλη πλευρά του στήθους του η καρδιά του χτυπάει δυνατά… πολύ δυνατά… Ανατρέποντας ένα κουμπί, οι χορωδία ξεκινά…
Συνεχίζω να χορεύω… δοκιμάζω τις αντοχές του… Γλιστρώ το χέρι μου στο μπράτσο του και χαϊδεύω το στομάχι του με τη τυφλή πλευρά του χεριού μου… Ξεκουμπώνω ένα ακόμη κουμπί… Τον ακούω να λαχανιάζει… Ακούω τους αναστεναγμούς του να δραπετεύουν… Τον χαϊδεύω στο στήθος και στους ώμους… Φέρνω το πηγούνι μου στο στήθος του… και στη συνέχεια το στερεώνω στα βλέφαρά του… Τελικά ξεκουμπώνω όλα τα κουμπιά του πουκάμισού του και του το βγάζω… με αρκετή δυσκολία… Θαρρώ πως έπρεπε πρώτα να τον γδύσω και μετά να τον δέσω…
Χορεύω μπροστά και πίσω του… Προσέχω τα μάτια του να αναβοσβήνουν από τα δάκρυα… Με παρακαλεί με τα μάτια να αρχίσω να γδύνομαι… Αισθάνομαι πολλά βολτ ηλεκτρικού ρεύματος να διαπερνούν τη σπονδυλική μου στήλη… Στερεώνω τα δόντια μου στην απαλή σάρκα του και με τα δάχτυλά μου τραβώ προς τα κάτω το φερμουάρ του παντελονιού του… Χορεύοντας απομακρύνω μια κάλτσα από το πόδι του… Σκύβω και φιλώ τον αστράγαλό του… Του βγάζω και την άλλη κάλτσα…
Τα δόντια του εμφανίζονται ολόλευκα σ’ ένα από τα χαμόγελά του…
«Μα, καλά… εσύ δεν είπες πως θα κάνεις στριπτίζ και τώρα γδύνεις εμένα;», με ρωτάει…
«Ξέρεις πόσο εύκολα αλλάζω γνώμη…», του απαντώ…
Στηρίζω τα χέρια μου στα πόδια του… Σφίγγω περισσότερο το σχοινί… Προσπαθώ να τον κάνω να ανατριχιάσει από τον πόνο… Τα χείλια μου ξεκινούν μια αναρρίχηση στον λαιμό του… Ενσωματώνω τα χείλια μου στα δικά του…
«Πάρα πολύ καλά…», μου λέει… Μου χαμογελάει… Ακουμπώ τα δάχτυλά μου στα λακκάκια των μάγουλών του… Κάθομαι πάνω στα πόδια του και τρίβω το στήθος μου στο στήθος του… Αφήνω τις ρόγες μου να γλιστρήσουν πάνω-κάτω στις δικές του ρόγες… Θέλω να αισθανθεί τις ρόγες μου ως αιχμηρά σημεία που διασχίζουν το κορμί του… Συντρίβω τα χείλια του και τα ταξιδεύω σε όλα τα σημεία του κορμιού του που τον κάνουν να τρέμει… Παλεύει να λυθεί… Βλέπω τον πούτσο του να φουσκώνει… μάλλον επειδή γίνεται σκληρότερος…
Κινούμαι χωρίς σκέψη στον ρυθμό της μουσικής… Αν και έχει κρύο, αισθάνομαι τον ιδρώτα να κυλάει στο δέρμα μου από τη θερμοκρασία που έχει αναπτυχθεί…
«Θέλεις να κατεβάσω το παντελόνι μου και να δεις τον πούτσο μου;», τον ρωτώ…
Αναστενάζει και ανάμεσα στα φιλιά καταφέρνει να ψελλίσει ένα:
«Ναι…»
Μετατρέπω τα νύχια μου σε καρφιά και τα σέρνω στο στήθος του…
Κάνω έναν περίπατο, αργά, και καταλήγω πίσω του… Γυρίζει το κεφάλι του για να δει τι κάνω… τι του κρύβω… Πέφτω στο κεφάλι του, τον πνίγω στα φιλιά και ακουμπώ τα χέρια μου στα γεννητικά του όργανα… Αισθάνομαι τον πούτσο του να συσπάται… να τινάζεται… να υψώνεται… να αρχίδια του να συρρικνώνονται από την καύλα… Λαχανιάζω αναπνοές και βγάζω σάλια πάνω στο δέρμα του…
Έρχομαι μπροστά του… Κατεβάζω το παντελόνι μου… Ο πούτσος μου ξεγλιστράει και αναγκάζομαι να κάνω τα δάχτυλά μου βραχιόλι για να τον συγκρατήσω… Τον βλέπω να σφίγγει τα δόντια του… Η καύλα έχει κυριεύσει ολόκληρο το κορμί του…
Και οι δυο αναπνέουμε σκληρά… Ο ένας έχει τα μάτια του στερεωμένα στον άλλο… Κοιτάζω… κοιτάζει επίμονα… Μα ξαφνικά, και οι δυο κλείνουμε τα μάτια…
«Άνοιξε τα μάτια σου…»
«Άνοιξέ τα εσύ…»
«Όχι, εσύ πρώτος…»
Ανοίγοντας τα μάτια μου διαπιστώνω ότι μια μικρή, αλλά καθόλου ασήμαντη, ποσότητα σπέρματος έχει κυλήσει από τον πούτσο του πάνω στα μπούτια του…
«Κράτησε τα μάτια ανοικτά…», του λέω…
Παίζω τον πούτσο μου κουρασμένα… Το cd που είχα βάλει να ακούγεται είχε φτάσει στο τέλος του, επέστρεψε στην αρχή, και άρχισε να παίζει ξανά…
«Κράτησέ τα ανοικτά, έως ότου τελειώσει το τραγούδι… έως ότου χύσω…», του λέω…
Ανοίγει διάπλατα τα μάτια του και κουνάει τον πούτσο του τινάζοντας τις τελευταίες σταγόνες σπέρματος από πάνω του…
Αρχίζω να χορεύω πάλι…

Χρωματισμένα με μέλι μάτια

Μπαίνει στο δωμάτιο σαν σκιά
και ρίχνει το κορμί μου στον τοίχο
Αισθάνομαι την πλάτη μου να συντρίβεται
Αισθάνομαι το κορμί του πάνω στο δικό μου
τα δάχτυλά του κρατούν το χέρι μου καρφωμένο στον τοίχο
Ψιθυρίζει στο αυτί μου
Αισθάνομαι τα χείλια του στο αυτί μου
Βάζει τα χέρια του κάτω από το ιδρωμένο πουκάμισό μου και αρχίζει αργά-αργά να ξεκουμπώνει τα κουμπιά
Αισθάνομαι εκείνο το συναίσθημα της ψυχρής ευχαρίστησης
Βάζω τα χέρια μου στο κορμί του και ξεκουμπώνω τα κουμπιά του δικού του πουκάμισου
Αισθάνεται τα χέρια μου στους ισχυρούς δικέφαλούς του
Βγάζουμε τα υπόλοιπα ρούχα και εκθέτουμε ο ένας στον άλλο τη γύμνια μας
Με σπρώχνει σ’ έναν άλλο τοίχο του δωματίου
Βάζω τα χείλια μου πάνω στα δικά του
Είναι τόσο γλυκά
Αισθάνομαι την γλώσσα του να γλιστρά μέσα στο στόμα μου
Ρουφάει την γλώσσα μου
Γλιστράει τα χείλια του χαμηλά στον λαιμό μου
Τον σπρώχνω με δύναμη προς το κρεβάτι
Πέφτει πάνω στο κρεβάτι και με παρασύρει χαμογελώντας
Κολλώ τα χείλια μου πάνω στα δικά του…
Εφαρμόζω μια απαλή πίεση και μπλέκω τη γλώσσα μου με την γλώσσα του
Αισθάνομαι το κορμί του να απολαμβάνει κάθε στιγμή
ενώ γλιστρώ πάνω-κάτω
Πηγαίνω στον λαιμό του και ρουφώ επιτόπου το μήλο του Αδάμ
Του προσφέρω περισσότερη ευχαρίστηση
Σηκώνω το κεφάλι μου και τον κοιτώ
Μου δίνει μια ερωτική ματιά
Τοποθετεί ένα φιλί στη κορυφή του κεφαλιού μου
Κατόπιν φιλά τον λαιμό μου… τον ώμο μου… το εκτεθειμένο στήθος μου
Παίρνει μια ρόγα στο στόμα του
Ένας στεναγμός ξεσπάει στα χείλια μου
Η φωνή μου αντηχεί στο δωμάτιο
Βγάζω προς τα έξω μια αιχμηρή αναπνοή
Εξετάζω τα χρωματισμένα με μέλι μάτια του μέσα στη νύχτα
Τον αισθάνομαι να πηγαίνει μέσα και έξω… μέσα και έξω…
απολαμβάνω με το μυαλό μου όλη την ευχαρίστηση που με διαπερνά
Η μυρωδιά του δέρματός του αφήνεται στο δικό μου δέρμα
Ο πούτσος του προχωρά από μόνος του μέσα μου κι εγώ αφήνω μια κραυγή
Μπορώ να ακούσω την αναπνοή μου να βαραίνει
Η γλώσσα και τα χείλια του καλύπτουν τα βογγητά μου
Αφήνει στα αυτιά μου μια μελωδία, την οποία δεν θα ξεχάσω ποτέ…
Το κορμί μου κινείται ομόφωνα με τη κίνησή του
πάνω-κάτω… πάνω-κάτω
Φτάνει τελικά στη γλυκιά, υγρή και ευχάριστη έκσταση
Τα μάτια μου αρχίζουν να κλείνουν αργά
Το τελευταίο πράγμα που θυμάμαι
είναι ένα φιλί που μου δίνει στον λαιμό
και μια ανάσα που ανακατεύεται με τη δική μου

Σαν γάτες σε βρώμικα κεραμίδια

Ετικέτες

Μου αρέσει να σε βλέπω να χορεύεις…
Από τον τρόπο που κινείς το κορμί σου όταν γαμάς, από τη πρώτη στιγμή που σε είδα, φαντάστηκα πόσο όμορφα χορεύεις… Υπάρχει τέτοια ακρίβεια στις κινήσεις σου… τέτοια ειλικρίνεια… Σηκώνεις τα χέρια σου ψηλά και τα κάνεις να δείχνουν σαν να επιπλέουν στο ύψος των ώμων σου… Με μάτια βαριά στο πάτωμα, χτυπιέσαι στον ήχο της μουσικής… στον ρυθμό… Βρίσκεις τρόπους να μιλάς με το κορμί σου… χρησιμοποιείς μια γλώσσα που σιγά-σιγά την μαθαίνω κι εγώ… μαθαίνω να ερμηνεύω και να διαβάζω με τα ακροδάχτυλά μου… Τα κύματα της ενέργειάς σου αυξάνονται… η λέξη πτώση είναι άγνωστη όταν χορεύεις…
Μετακινείσαι… τονίζεις τις δυνατές στιγμές… Προσπαθώ να χορέψω κι εγώ μαζί σου… να συμβαδίσω στον ρυθμό όπως όταν γαμιόμαστε… Με παίρνεις από το χέρι και σε ακολουθώ… Με καθοδηγείς αλλά κάνω κι εγώ τις δικές μου επιλογές… είναι το κορμί σου αυτό που υπαγορεύει τις επιλογές μου… η αναπνοή σου, οι απαντήσεις σου… ο τρόπος που λαχανιάζεις και αρχίζεις να τινάζεις τις μπούκλες σου… Παίρνω το προβάδισμα και ταιριάζω τον ρυθμό μου με τον δικό σου… μπορώ να δημιουργήσω παραλλαγές σ’ ένα θέμα… Σε διαβάζω πολύ καλά και ξέρω ότι θα με ακολουθήσεις εκεί που εγώ θέλω να σε οδηγήσω…
Σημαντικό ρόλο έχει και η ενέργεια… Η ενέργεια οικοδομεί και απελευθερώνει τα κορμιά μας…
Κυριολεκτικά…
Κουράζομαι πρώτος και σταματώ…
Κάθομαι σε μια καρέκλα και ρουφώντας γουλιά-γουλιά τη βότκα σε προσέχω… Ήπια ο πούτσος μου μέσα από τη βραδύτητά του θυμάται την τελευταία φορά που τον έκανα νε κινηθεί μέσα σου…
Σου κάνω ένα νεύμα να με πλησιάσεις…
Έρχεσαι με κομμένη την ανάσα και κάθεσαι στα γόνατά μου… Με καβαλικεύεις… Αφήνω το ποτήρι και ακουμπώ τα χέρια μου στα μπούτια σου… Αισθάνεσαι τον πούτσο μου να σε απειλεί… Αφήνεις τα δάχτυλά σου να κινηθούν πάνω-κάτω στον πούτσο μου μόνο για ένα λεπτό… Το στόμα σου έρχεται στο δικό μου και τα χέρια σου διπλώνουν γύρω από τον λαιμό μου…
Καυλώνω…
Αισθάνομαι ένα μούδιασμα στον βουβώνα. Δεν ξέρω αν πρέπει να πω: «Πάω να κατουρήσω» ή «Θέλω να γαμηθούμε, τώρα»…
Σε παίρνω εκεί, πάνω στην καρέκλα… Γαμιόμαστε σαν γάτες σε βρώμικα κεραμίδια… Με το μάγουλό μου να τρίβεται στο δικό σου, σε κάνω να αναστενάζεις και να βογκάς… Ψιθυρίζω όλα όσα θέλω να σου κάνω, σου περιγράφω όλα όσα σου κάνω… στο σαγόνι, στον λαιμό… Κάνω τα αυτιά σου να βουίζουν… Ακούω τους αναστεναγμούς σου με τα αυτιά μου… πάλι… Σε πιάνω από τα χέρια… από τους ώμους και καθώς κραυγάζεις… χύνω…

Εκατοστό, εκατοστό

Ετικέτες

Τον ακούω να χτυπάει την πόρτα τρεις φορές… Κάνει μια μικρή διακοπή, έπειτα χτυπάει άλλες δυο φορές…
Δεν απαντώ…
Μετά από μερικά δευτερόλεπτα, ακούω τον θόρυβο του ξεκλειδώματος της πόρτας
«Ποιος είναι;», ρωτώ…
«Εγώ…», μου λέει με τη βραχνή, καλλιεργημένη φωνή του…
«Α! Πάλι εσύ;», του λέω… «Φέρνεις τουλάχιστον κάποιο νέο;», τον ρωτώ…
«Όπως σου υποσχέθηκα…», μου απαντά…
«Αυτό είναι ευχάριστο…», του λέω… μ’ ένα τόνο φωνής λάγνο… Τα χείλια μου τρέμουν ανεξέλεγκτα…
Το χέρι του ακουμπά πάνω στο δικό μου χέρι…
«Ω! Τρέμεις από τον ενθουσιασμό σου…», μου λέει…
Οδηγεί το κορμί του στο κρεβάτι… Το κορμί του έχει την ίδια ακριβώς μυρωδιά με το δικό μου… μόνο που είναι βαθύτερη… πλουσιότερη… Κάνω το κορμί μου φωλιά…
«Σε ζεσταίνω καλά;», τον ρωτώ…
«Θα προτιμούσα περισσότερη ζέστη…», μου απαντά…
«Οφείλω, τότε, να κάνω κάτι γι’ αυτό…», του λέω… χαμογελώ…
Τα χέρια του φτάνουν στο φερμουάρ του παντελονιού μου… Προσπαθώ να μη τρέμω, αλλά δεν μπορώ… ο ενθουσιασμός έχει αυξήσει τους χτύπους της καρδιάς μου κατά ένα εκατομμύριο περισσότερους… ο ενθουσιασμός με προδίδει… θα μπορούσε να το καταλάβει ένα ειδήμων… Τα χέρια του γλιστρούν στο κορμί μου… κατά μήκος του κορμιού μου… Τα δάχτυλά του συγκεντρώνονται στα πόδια μου…
Το στόμα του εκπέμπει έναν χαμηλό συριγμό…
«Τώρα;», τον ρωτώ…
«Κάτι γίνεται…», μου απαντά…
Ο πούτσος του ανθίζει σαν ανθοδέσμη… Αισθάνομαι την ζεστή ανάσα του στη μια πλευρά του προσώπου μου και στη συνέχεια τα ευγενικά χείλια του στην άκρη των λοβών των αυτιών μου… Η ζεστασιά του φιλιού του με μεθά… Η άκρη της γλώσσας του περιζώνει τα όρια των χειλιών μου, διευκολύνοντας την είσοδο της γλώσσας σου μέσα στο στόμα μου… Με φιλάει… Το στόμα μου συγχωνεύεται με το δικό μου καθώς το φιλί μας γίνεται πιο παθιασμένο… Κύματα διέγερσης ακμάζουν μεταξύ των κορμιών μας…
Με αλάνθαστη ανδροπρέπεια με αγκαλιάζει σπρώχνοντας τη μουσούδα του στη σάρκα μου… Αρχίζω να χάνομαι… αισθάνομαι ένας τοσοδούλης μέσα στην αγκαλιά του… Οι αντιστάσεις μου εξασθενούν ανάμεσα στα χείλια του… ανάμεσα στη λιχουδιά των χαδιών του… Το χέρι του γλιστράει με τρόπο μεταξύ των χωρισμένων ποδιών μου… Αναστενάζω τη στιγμή που τα δάχτυλά του ακουμπούν την κωλοτρυπίδα μου… Λαχανιάζω… Μέσα μου εισβάλλει ένα δάχτυλο… κι άλλο ένα… κι άλλο ένα… έπειτα ένα τέταρτο…
«Είσαι υγρός…», μου λέει…
Ακουμπάει τα δάχτυλά του στα χείλια μου…
«Άσε με να τα γλείψω…», του λέω…
Για ένα δευτερόλεπτο το δάχτυλό του παίρνει τη θέση του μέσα στο στόμα μου…
Αισθάνομαι το κορμί του να κατεβαίνει κατά μήκος του δικού μου… Ο πούτσος του πιέζεται ενάντια στη τριχωτή σάρκα μου… Τα δάχτυλά του βρίσκουν τον πούτσο μου, που σηκώνεται, που ετοιμάζεται για μια έκρηξη… για μια θερμή έκρηξη… Τον βλέπω να σκύβει… Η γλώσσα του μαστιγώνει τον πούτσο μου, τελειώνοντας μ’ έναν εύγευστο τρεμούλιασμα…
«Πάρε με στο κρεβάτι…», του προτείνω…
Αμέσως, με ανυψώνει στον αέρα… φέρνει ψηλά τα πόδια μου… Με πιάνει από τους αστράγαλούς μου… Αναρριχείται ανάμεσα στα ανοικτά μου πόδια, και στη συνέχεια, εκεί που λίγο πριν είχε την γλώσσα του, κατασπαταλά όλη τη δύναμή του χώνοντας τον πούτσο του… προσεκτικά… εκατοστό… εκατοστό…
Φωνάζω καθώς επιτίθεται στην κωλοτρυπίδα μου με τις πιο γλυκές διεισδύσεις… Σπρώχνει τον πούτσο του τόσο βαθιά, όσο πιο βαθιά γίνεται… όσο πιο βαθιά μπορεί…
Με γαμάει και με φιλάει παθιασμένα… Στροβιλίζει την γλώσσα του στα έξυπνα χείλια και στη γλώσσα μου… Φέρνω ένα χέρι στα μαλλιά του… στις ακαταμάχητες μπούκλες του… Εισπνέω την αρωματική μυρωδιά του πούτσου του… Πρόθυμα, λαίμαργα… ανοίγω το στόμα μου και επιτρέπω τα δάχτυλά του να μπουν μέσα στο στόμα μου ως εισβολείς… Ο πούτσος του είναι αρκετά μεγάλος και με πονάει… Τον αποσύρει αργά-αργά και με ανταμείβει με μια σταγόνα σπέρματος που στάζει από την άκρη της βαλάνου του…
Αναστενάζω… Αμέσως ο πούτσος του επιστρέφει πίσω, άπληστος… απαιτητικός… για μια ακόμα φορά… Η κίνησή του μαγεύει την κωλοτρυπίδα μου πνίγοντάς με στην ευχαρίστηση… Τα κύματα της ευδαιμονίας συνεχίζουν να με σκεπάζουν… να με τυλίγουν… Μετά βίας μπορώ να αναπνεύσω… Ζω μια εμπειρία μοναδική… απολαυστική… Ο κόσμος, το φως, οι ήχοι… εξασθενίζουν… όλα εξασθενίζουν… Εγκαταλείπει τον πούτσο του μέσα μου… του δίνει αυτονομία… Λαχανιάζω και τρέμω από την προσδοκία γι’ αυτό που πρόκειται να έρθει… Ο πούτσος του βόσκει την φαινομενικά υπερευαίσθητη κωλοτρυπίδα μου… Κατόπιν, γλιστράει προς τα έξω, στάζοντας σπέρμα πάνω στα μπούτια μου… Φωνάζω δυνατά από χαρά… Η κραυγή μου κόβεται από μια ακόμη είσοδο του πούτσου του… πιο δυνατή, πιο βίαιη από αυτή που προηγήθηκε… Ακόμα μια φορά, τα χέρια και το στόμα του επιτίθενται στο κορμί μου… Ο μακρύς, παχύς πούτσος του γλιστράει μέσα μου και αμέσως βγαίνει έξω… Κάθε φορά που επιστρέφει, γεμίζει την κωλοτρυπίδα μου με τον όγκο του… Τα αρχίδια του στηρίζονται στα κωλομάγουλά μου… Δεν υπάρχει καμία δύναμη πάνω στη γη που θα τον απαγορεύσει να χύσει μέσα μου μέχρι την τελευταία σταγόνα… Ο ρυθμός του επιταχύνεται…
«Θέλω να γεμίσω την κωλοτρυπίδα σου…», μου λέει… χωρίς ανάσα…
«Θαυμάσια…», του λέω…
Παραληρώντας από την υπερβολική δόση της έκστασης του νεύω να με δοξάσει προσεγγίζοντάς με, με τον πούτσο του…

Σύστημα Μπράιγ

Ετικέτες

… το βλέπω σαν μια άσκηση σε σύστημα Μπράιγ… Κλείνω τα μάτια (θα προτιμούσα να μου τα είχες δέσει) και κάθομαι πάνω σου… σε καβαλάω… στηρίζομαι σφίγγοντας τα πλευρά σου με τα μπούτια μου… Χρησιμοποιώ τα ακροδάχτυλά μου για να θυμηθώ πόσο όμορφο είναι το κορμί σου… για να θυμηθώ πόσο όμορφο είναι κάθε σημείο του κορμιού σου… Έχω εξοικειωθεί (εδώ και καιρό είμαι εξοικειωμένος) με την απίστευτη αίσθηση του σώματός σου… Τα χέρια μου παραδίδονται στις καμπύλες του κώλου σου… Οι παλάμες μου μουδιάζουν χαϊδεύοντας τα μπούτια σου (ηλεκτρίζονται, όπως πολύ καλά με διορθώνεις). γλιστρώ τα δάχτυλά μου στα μπράτσα σου, σκαρφαλώνω στους γυμνασμένους μυς σου, γαργαλώ το στήθος σου (ω, πόσο θα ήθελα να είχες τρίχες εδώ, να σε γλείφω και να κολλούν οι τρίχες στη γλώσσα μου, σλουρπ… σλουρπ…). Βόσκω τη γλώσσα μου πάνω στον υπερευαίσθητο, εύθικτο πούτσο σου… κατά μήκος του πούτσου σου, που είναι σκληρός σαν κόκαλο κι έπειτα κινούμαι προς την κοιλιά σου (επανειλημμένως την φιλώ) και βυθίζω (μια φορά ακόμα) τη γλώσσα μου μέσα στον προκλητικό αφαλό σου…

Η στενή, χαρούμενη, κωλοτρυπίδα σου χαιρετίζει τα δάχτυλά μου (αν και το άλλο μου χέρι μαζεύει το διάφανο σπέρμα από το κεφάλι του πούτσου σου και διαδίδει την υγρασία σου απλώνοντας το πάνω στο στήθος σου… πάνω στις, γεμάτες τσιμπιές, ρόγες σου)… Τα ακροδάχτυλά μου, μου θυμίζουν μέχρι και το πρόσωπό σου, το όμορφο πρόσωπό σου, το εκφραστικό πρόσωπό σου… εκφραστικό ακόμα και τώρα που δεν το βλέπω, αλλά μπορώ να το φανταστώ, να το ονειρευτώ… Ένα από τα δάχτυλά μου μιμείται τη κίνηση του πούτσου μου και γλιστρά μέσα στο στόμα σου… γλιστράει μέσα και έξω… μέσα και έξω πάλι… αναρωτιέμαι αν έχω τον πούτσο μου στο στόμα σου ή το δάχτυλό μου (γιατί ξεχνώ;)… Σκύβω και τα στόματά μας συναντιούνται, οι γλώσσες μας χορεύουν και τα δόντια μας κονταροχτυπιούνται…

… και στη συνέχεια τα παιχνίδια μας παίρνουν σάρκα και μορφή… έως το πρωί…

Ταξίδεψέ με μακριά…

Ετικέτες

… δεν περίμενες να σε σπρώξω στον τοίχο, να ακινητοποιήσω τα πόδια σου με τα πόδια μου, να πιέσω τον πούτσο μου στην κοιλιά σου σαν να σε καρφώνω…

Πολύ γρήγορα όμως συνήλθες από την έκπληξη και το χέρι σου βρέθηκε πάνω στον πούτσο μου, τον άρπαξες (δυνατά, πολύ δυνατά)… Το άλλο σου χέρι έσκαβε τις τρίχες του στήθους μου και προσπαθούσε να συλλάβει (λέμε τώρα) τις ρόγες μου… Ταυτόχρονα, τα χείλια σου πολτοποιούσαν τα χείλια μου και το στόμα σου ρουφούσε την γλώσσα μου…

«Είσαι δικός μου… συνέχισε…», σου ψιθύρισα στο αυτί…

Τα χέρια μου βρέθηκαν στο παντελόνι σου… Σου τράβηξα προς τα κάτω το φερμουάρ… ζζζζιιιιπππππ… Σου κατέβασα το παντελόνι μέχρι τα γόνατα… Γονάτισα…

Σου πήρα πίπα, σ’ έγλειψα… κατασπατάλησες το σπέρμα σου τόσο σύντομα… πάνω στο πρόσωπό μου, μέσα στο στόμα μου… Οι φλέβες του πούτσου σου ήταν διογκωμένες με αίμα καθ’ όλη τη διάρκεια της πίπας και της εκσπερμάτωσης… Ακόμα και όταν ο πούτσος σου χαλάρωσε, συνέχισε να σωριάζεται πάνω στα χείλια μου και να εξαφανίζεται (στο φιλόξενο) στόμα μου… Να εξαφανίζεται και να εμφανίζεται… Να μπαίνει μια μέσα και μια έξω και… ωωωωω… χχχχ… να τον αισθάνομαι να πρήζεται ξανά και να αναβλύζει σπέρμα από την κορυφή του αδιάκοπα… Κι εσύ να με ταξιδεύεις μακριά… μακριά απ’ αυτό τον κόσμο… μακριά από τη γη…

Αντίο όμορφε κόσμε…

Γεια σου νιρβάνα…

Ναι, συνέχισε…

… συνέχισε, είπα…

Μια διαφορετική εμπειρία

Τον φιλώ πάντα πρώτος… ακούγεται τετριμμένο, αλλά είναι αλήθεια… Όποτε τον φιλώ, αισθάνομαι πως τον φιλώ για πρώτη φορά… Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να αισθανθώ έτσι… Σήμερα, για παράδειγμα, που χιονίζει και η διάθεσή μου βρίσκεται στο ζενίθ, θαρρώ πως δοκιμάζω μια νέα εμπειρία φιλιού… Το πρώτο μου φιλί… Κάθε ανάμνησή μου, κάθε φιλί που με συγκίνηση κρατούσα στη σκέψη μου, χάνεται…
Πριν από ένα φιλί, προηγείται ένας χορός… θα μπορούσε να προηγηθεί και το άναμμα ενός τσιγάρου, αλλά θέλω να είμαι περισσότερο ρομαντικός… σήμερα…
«Σου αρέσω;»
«…κι εγώ; Σου αρέσω;»
«Είμαστε έτοιμοι να φιληθούμε;»
Οι ματιές μας χορεύουν και τα χαμόγελα απλώνονται στα πρόσωπά μας… Κλίνουμε τα κεφάλια όπως τα μικρά παιδιά που παίζουν κρυφτό πίσω από τις γωνιές… Η καρδιές μας χτυπούν δυνατά σε δυο στάδια… Πριν και μετά το φιλί…
«Φυσικά και μ’ αρέσεις…»
«Κι εμένα…»
«Θα ήθελα να σε φιλήσω»
«Τι είναι αυτό που σε κρατάει; Προχώρα…»
Θαρρώ πως μιλάμε επίτηδες για να κρύψουμε την ίδια ακριβώς επιθυμία… Την επιθυμία για φιλί… Ποιος θα κάνει όμως το πρώτο βήμα; Πάλι εγώ; Με ποιο τρόπο να γείρω το κεφάλι μου; Μήπως έπρεπε να ξυριστώ πρώτα;
Πλησιάζω το κεφάλι μου κοντά στο κεφάλι του… Τα χείλια μου πάνω στα χείλια του ηλεκτρίζονται… Οι γλώσσες πιέζονται… τα δόντια συγκρούονται… Περπατώ πάνω στα πόδια του… αναδιοργανώνω τον βηματισμό του… Αναρωτιέμαι, αν δεν υπήρχε τοίχος θα πέφταμε κάτω;
Οι ανόητες ερωτήσεις σταματούν… Τον εκτρέφω με το σάλιο μου… Αυτή είναι μια νέα εμπειρία φιλιού… και για τους δυο μας… Πόσο ανοιχτό πρέπει να είναι το στόμα μου; Θα απολαύσει περισσότερο το φιλί αν είμαι επιθετικός;… αν του επιτεθώ με τη γλώσσα μου; Στριφογυρίζουμε στον τοίχο… τη μια ακουμπώ τη πλάτη μου εγώ και την άλλη αυτός… Σε κάθε ενέργειά μου υπάρχει μια δική του αντίδραση… Τα δόντια συγκρούονται ξανά… Οι γλώσσες δοκιμάζουν η μια την άλλη… Τα χείλια απολαμβάνουν…
Τώρα βρίσκομαι εγώ με την πλάτη στον τοίχο… Το πάνω χείλος μου τσούζει μιας και σκόπιμα ξύθηκε από τα δόντια του…
Χαμογελώ…
«Πολύ μου άρεσε αυτό… Θα μπορούσαμε να το επαναλάβουμε σε παρακαλώ;»
Η απάντησή του είναι ένα χαμόγελο… και το πρώτο φιλί δημιουργεί τον διάδοχό του… ένα δεύτερο φιλί…

Ένα ξεχωριστό δώρο

Ετικέτες

«Έχω ένα δώρο για σένα…», μου ψιθυρίζει στο αυτί…

Γυρίζω το κεφάλι μου προς τα πίσω… προς το μέρος του… Κοιτώ το πρόσωπό του… μου χαμογελά, αισθησιακά, περιπαικτικά… η γλώσσα του βρέχει τα χείλια του ασυναίσθητα… Το χαμόγελό του διευρύνεται… Η απόλαυση του να τον κοιτάζω ανακατώνεται με την επιθυμία γι’ αυτόν… Ακουμπάει τα χέρια του πάνω στους ώμους μου κι έτσι όπως κάθομαι άνετα στην καρέκλα, οδηγεί το κορμί του πάνω στο δικό μου… Στηρίζεται στα γόνατά μου, πλαισιώνει το πρόσωπό μου με τα χέρια του… Βουρτσίζει τα χείλια του πάνω στο μέτωπό μου, στα μάγουλά μου, στη μύτη μου… τελικά συναντά τα χείλια μου… Τα προκλητικά, υγρά χείλια του πειράζουν τα δικά μου… τρίβονται πάνω τους για λίγα δευτερόλεπτα προτού χωρίσουν… Οι άκρες των γλωσσών μας χορεύουν, τινάζονται, προδίδοντας τις επείγουσες ανάγκες μας… Βλέπω τα χείλια του ανοικτά… μου χαμογελούν… κι εγώ αναστενάζω…

Η γλώσσα του παίρνει ξανά τη θέση της στο στόμα μου, εξερευνά κάθε γωνία του στόματός μου… ακουμπά κάθε δόντι μου ξεχωριστά… Συνεχίζω να αναστενάζω… αυτή η αίσθηση, αυτή η εμπειρία, είναι τόσο μοναδική… Τον λατρεύω… Είναι θαυμάσιος… Με φιλάει για πολλά λεπτά της ώρας, ίσως και για ώρες ολόκληρες… δεν ξέρω… Όσο με φιλάει, του επιτρέπω να μου ανοίξει το πουκάμισο, να τρίψει τις τρίχες μου με τα δάχτυλά του, να τις κατσαρώσει… Διστακτικά, μου βγάζει το πουκάμισο… τοποθετεί όλο το βάρος του πάνω μου, με κρατάει σφικτά στην αγκαλιά του τυλίγοντάς με, με τα χέρια του…

«Έχω ένα δώρο για σένα…», επαναλαμβάνει… «… πρόσεξέ με… απόλαυσέ με…»

Σηκώνεται από τα γόνατά μου… κάνει μερικά βήματα μακριά μου και βγάζει το μπουρνούζι που φορούσε για να καλύψει το κορμί του.. Φοράει ένα σλιπ, σκούρο μπλε… μόνο… Οι ρόγες του στήθους του είναι σκληρές και με κοιτούν… κατάματα… αισθάνομαι να με καρφώνουν… Είναι αρκετά καυλωμένος, δεν μπορώ να το αμφισβητήσω… η στύση του πούτσου του δεν μου αφήνει κανένα περιθώριο… Κάνει μια στροφή γύρω από τον εαυτό του και μου πετάει το μπουρνούζι… Το αρπάζω και το τρίβω στο πρόσωπο μου μυρίζοντας τη μυρωδιά του… Αρχίζω να καυλώνω κι εγώ… Τον κοιτάζω με την άκρη του ματιού μου… Τινάζει τις μπούκλες του προς τα πίσω… Σκεπάζω το κεφάλι μου με το μπουρνούζι του…

«Όχι, όχι… Άλεξ, πρέπει να με κοιτάς…»…

Αφήνω το μπουρνούζι πάνω στην καρέκλα και τον κοιτάζω από μακριά… Θέλω να τον αγγίξω, να τον δοκιμάσω, να πειραματιστώ, να ικανοποιηθώ,… Προετοιμάζομαι να απολαύσω το δώρο μου… ένα δώρο πανάκριβο…

Μου κλείνει το μάτι, πονηρά… Κινεί το κορμί του στον ήχο μιας μουσικής που μόνο αυτός ακούει… Κινεί τα χέρια του με μια κυματοειδή κίνηση… καθαρά ανατολίτικη… Σηκώνεται στα δάχτυλα των ποδιών του… αργά… τρέχει τα χέρια του κατά μήκος του κορμιού του… Τα χέρια του χαϊδεύουν τη περιοχή από τη μέση έως το στήθος του… τους ώμους του… ανακατεύουν τις μπούκλες του… Με πλησιάζει… Τεντώνει το κορμί του ψηλά σαν να προσπαθεί να πιάσει κάτι… Τινάζει τον πούτσο του προς το μέρος μου… Διασκεδάζω με το παιχνίδι των μυών του… Κινεί το κορμί του αργά… ταλαντεύεται πέρα-δώθε… χορεύει στους ήχους της μουσικής της ψυχής του… στους ήχους της μουσικής του κοινού πάθους μας…

Καθώς χορεύει, τον παρατηρώ… Κρατάει τα μάτια του κλειστά και μου φαίνεται πως χάνεται στα συναισθήματά του… Όταν όμως τα ανοίγει… τότε το βλέμμα του καρφώνεται στα μάτια μου… Του αρέσει που βλέπει μέσα στα μάτια μου το πόσο μου αρέσει… ζητά την άδειά μου να τολμήσει να κάνει κι άλλα πράγματα…

Τα χέρια του διασχίζουν το στήθος του… τα δάχτυλά του κατσαρώνουν τις μπούκλες του… τις ξεχτένιστες μπούκλες του… Κινεί αισθησιακά τη μέση του… το κορμί του… Αρχίζει αργά να βγάζει το σλιπ του… να το κατεβάζει… Ο πούτσος του εκτίθεται στα μάτια μου σιγά-σιγά… εκατοστό-εκατοστό… Χαμογελάει καθώς ακούει την αναπνοή μου που γίνεται ολοένα και πιο βαριά… καθώς ακούει τους αναστεναγμούς μου…

Σηκώνει τα χέρια του ψηλά… σαν να θέλει να φτάσει το ταβάνι… τον ουρανό… και αφήνει το σλιπ του να γλιστρήσει χαμηλά στα πόδια του… Εκθέτει τον πούτσο του εντελώς στα μάτια μου… Γυρίζει… κάνει έναν κύκλο γύρω από τον εαυτό του… γυρίζει μια, δυο, τρεις, τέσσερεις φορές… κατόπιν αγκαλιάζει το στομάχι του και σπρώχνει προς τα πάνω τον πούτσο του με τρόπο προκλητικό…

Τα χέρια του γλιστρούν σε ολόκληρο το κορμί του.. τίποτα δεν φαίνεται ικανό να σταματήσει αυτό το ταξίδι τους… Σηκώνεται ψηλά… Πηδάει σαν μπασκετμπολίστας… κινεί το κορμί του με κάθε δυνατό τρόπο… Σκύβει προς το πάτωμα… Οι αντίχειρές του πιάνουν το σλιπ και το πετά προς το μέρος μου… περιπαικτικά… Βαδίζει… βαδίζει σαν μοντέλο και με πλησιάζει… κλείνει την απόσταση μεταξύ μας… σταματάει σ’ ένα σημείο που αν τεντωθώ μπορώ να τον φτάσω… να τον αγγίξω…

«Απόλαυσες το δώρο σου, αγάπη μου;», με ρωτάει…

Μέχρι ν’ ακούσω την κραυγή σου

«Κάτι μου λέει πως απόψε θα σε ακούσω να κραυγάζεις», του λέω…
Τα δάχτυλά μου χορεύουν μπροστά στα μάτια του, διαμορφώνοντας λέξεις και φράσεις… όσα δεν καταλαβαίνει, του τα ψιθυρίζω στο αυτί… Ακουμπώ το κορμί του με τα δάχτυλά μου… αργά… αδέξια… Του έχω πει πολλές φορές ότι πρέπει να μάθει να διαβάζει τα χείλια μου για να καταλαβαίνει τι θέλω να του πω όταν βρισκόμαστε μπροστά σε κόσμο… Θαρρώ πως ήρθε η στιγμή να τον εξετάσω… Πρέπει να έχει μάθει να διαβάζει τα σημάδια των εκφράσεών μου… θα επιμείνω σ’ αυτό…
«Πως…;», με ρωτάει…
Τον πιάνω από τους ώμους και τον τραντάζω… Μαζί τραντάζονται και οι μπούκλες του… Τον οδηγώ προς την πόρτα της ντουλάπας απειλώντας τον να τον κρεμάσω σαν να είναι παλτό… Σταματώ στο ντουλάπι… Πατώ με τα πόδια μου τα πόδια του και του χαμογελώ…
«Α! Έτσι;», με ρωτάει…
Δεν φαίνεται να ενοχλείται… Μάλλον δεν ήμουν τόσο σκληρός όσο περίμενα να φανώ…
Στο σημείο που στεκόμαστε μπορώ να δω έξω από το παράθυρο το χιόνι που έχει δημιουργήσει ένα ασημένιο τοπίο… Ίχνη από λιωμένες νιφάδες… καταστρεμμένα πρώην παγωμένα κρύσταλλα πάγου, έχουν λεκιάσει τα τζάμια… Όσες δεν έχουν λιώσει τις ποδοπατώ με τις άκρες των δαχτύλων μου… Ενστικτωδώς απλώνω το χέρι μου έξω, πιάνω τον κρύο, τον παγωμένο αέρα… Πιάνω με δύναμη το χέρι του, το τραντάζω, και το οδηγώ έξω, βυθίζοντάς το στο χιόνι που έχει σκεπάσει το περβάζι του παράθυρου…
Ακούω προσεκτικά το λαχάνιασμα του και αισθάνομαι το αργό σύριγμα της αχνιστής αναπνοής του στο πρόσωπό του καθώς αναγκάζω να κρατήσει τα δάχτυλά του μέσα στο χιόνι…
Γλιστρώ τα δάχτυλα του άλλου μου χεριού πάνω στο πουκάμισό του και κάτω από αυτό… Απειλώ τη ζώνη του… Χαμηλώνω το βλέμμα μου μπροστά στο παντελόνι του… Κοιτώ το σχεδιάγραμμα του πούτσου του… Τα χείλια του, έχουν χωριστεί ήδη… Κλείνει τα μάτια του σφικτά…
Λύνω τη ζώνη του παντελονιού του… Κρίνω ότι πρέπει να προσγειωθεί στο πάτωμα… προσεκτικά… Κοιτάζω το στόμα του… Τα χείλια του… Ταλαντεύω τα δάχτυλά μου στα τυφλά κοιτώντας συνεχώς τα μάτια του… Το δέρμα των δάχτυλών μου συνδέεται με τη σάρκα του πούτσου του…
Του δίνω μια τσιμπιά…
… κι ακούω τελικά τη κραυγή του… τη κραυγή που περίμενα…

Η ουρά

Έχω κάτι που θέλω να σου δείξω
Είσαι έτοιμος;
Εντάξει… κλείσε τα μάτια σου…
Τα έκλεισες;
Εντάξει…
Θα κουνήσω την ουρά μου για σένα…
Ναι, καλά άκουσες… Έχω μια ουρά…
Μια ουρά που δεν βρίσκεται πίσω… αλλά μπροστά…
Θα σου δείξω τι μπορώ να κάνω μ’ αυτή…
Για να σου δείξω όμως πρέπει ν’ ανοίξεις τα μάτια σου…
Άνοιξέ τα…
Βλέπεις;
Όχι;
Είσαι σίγουρος;
Για κοίτα καλύτερα…
Εκεί που κοιτάζεις… εκεί… αυτή είναι η ουρά μου…
Εκεί…
Ο πούτσος μου είναι αυτός; Ε, πες τον και πούτσο…
Καλά…
Εντάξει…
Τώρα, θα του τραβήξω μαλακία…
Για σένα…
Σωστά…
Πρόσεξέ με…
Βλέπεις πως κινείται;
Δεν σου θυμίζει ουρά σκύλου που την κουνάει όταν χαίρεται;
Μόνο που εγώ μπορώ να το κουνήσω πιο γρήγορα… τόσο γρήγορα που να τον χάσεις από τα μάτια σου…
Μπορώ να τον κουνήσω από τη μια πλευρά και από την άλλη…
Μπορώ να τον στροβιλίσω… να τον στριφογυρίσω…
Σου αρέσει;
Μπορώ να τον κρύψω κιόλας ανάμεσα στα πόδια μου…
… κι έπειτα να τον αφήσω να ξεπεταχτεί…
… να σηκωθεί ψηλά…
Μπορείς να μείνεις ασυγκίνητος;
Αν σκύψεις, μπορώ να αγγίξω το πηγούνι σου με την άκρη της ουράς μου… ε, του πούτσου μου ήθελα να πω…
Μπορώ να τον γλιστρήσω πάνω στο μέτωπό σου…
Να κάνω γέφυρα τη μύτη σου για να περπατήσει πάνω της…
Μπορώ, αν θέλεις, να τον σύρω πάνω στα χωρισμένα χείλια σου…
… να τον σύρω πάνω στο πηγούνι σου…
… στον λαιμό σου…
Μπορώ να τον σταθμεύσω εκεί…
Ή μπορώ να συνεχίσω… αν θέλεις
Μπορώ να βουρτσίσω τις μπούκλες σου μ’ αυτόν…
Να τον κυλήσω αργά πρώτα πάνω στον ένα ώμο σου και μετά πάνω στον άλλο…
Μπορώ να κάνω μικροσκοπικούς αργούς κύκλους στον αέρα… ακριβώς πάνω από τις ρόγες σου…
Μπορώ να τον πιέσω πάνω τους…
Να χώσω την ρόγα σου μέσα στη σχισμή της ουρήθρας μου…
Μπορώ να χτενίσω τις τρίχες της κοιλιάς σου
… να τον χώσω στον αφαλό σου…
Να τον κυματίσω και να σε πιτσιλίσω με τα υγρά του…
Πολλά πράγματα μπορώ να κάνω με τον πούτσο μου
αλλά εδώ θα σταματήσω…
Μήπως έχεις κάτι να με ρωτήσεις;
Δεν έχεις περιέργεια να τον αισθανθείς;
Αρκείσαι μόνο στο βλέμμα;
Εντάξει…
Καλά…
Είμαι ευτυχής που κερδίζω τη προσοχή σου…
Τι άλλο περίμενες να σου πω;
Θέλεις μήπως να σε μαστιγώσω μ’ αυτόν;
Ναι;
Ξέρεις τι σημάδια θα σου αφήσει;
Κρυφά, ύπουλα σημάδια…
Τύλιξε τα δάχτυλά σου γύρω του…
Πιάσε τον από τη βάση…
Χάρισέ του απαλά χάδια…
Βλέπεις;
Βλέπεις τις αντιδράσεις του;
Τον έχεις κάνει σκληρότερο…
Σταμάτα
Ο πούτσος μου είναι δυνατός… δυνατότερος από ποτέ…
Πως τα καταφέρνω;
Αυτό προσπαθώ να σου διδάξω, αλλά δεν είσαι καλός μαθητής…
Αφαιρείσαι…
Πιάσε τον δυνατά…
σκληρά…
Τράβηξέ με κοντά σου…
Ροκάνισε το πετσάκι μου…
Κάνε μου περιτομή με τα δόντια σου…
Δάγκωσέ μου τη βάλανο…
Σκληρά
Γρήγορα
Εξαγριωμένα
Πεινασμένα
Και τώρα…
γάμησέ με…